Ἡ δικτατορία ἐκφράζεται ἐλεύθερα πλέον στὴν Χαλκιδική!!!

Κλήσεις σὲ δεκαπεντάχρονα παιδιὰ γιὰ ἀνάκρισι…
Ἐὰν εἶχαν ἤ ὄχι δικαίωμα νὰ τὸ κάνουν, εἶναι ἄλλο θέμα, διότι ἐκεῖ ὁ νόμος εἶναι τὸ δίκαιον τῆς Ἐλ Ντοράντο. Συνεπῶς οὔτε Σύνταγμα ἰσχύει, οὔτε κράτος, οὔτε φυσικὰ τὰ αὐτονόητα ἀνθρώπινα δικαιώματα.
Τὸ ὅ,τι φυσικὰ παιδιά, μικρὰ παιδιά, πέφτουν θύματα τῆς βίας τους, εἶναι κάτι ποὺ δὲν ἀπασχολεῖ διόλου τὴν φερομένη ὡς πολιτεία, διότι εἴπαμε, δίκαιον εἶναι τὰ συμφέροντα τῶν χρυσοθήρων… Δῆλα δὴ τοῦ… (Χμμμ. Συνέχεια

Νέος Νόμος τοῦ Κράτους. «Ὅποιος δὲν εἶναι ἀπολύτως ὑγιὴς θὰ ὑφίσταται εὐθανασία γιὰ νὰ μὴν ἐπιβαρύνῃ τὸ Δημόσιο Ταμεῖο»

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
Σας φαίνεται παράλογο να ψηφιστεί ένας Νόμος σαν τον παραπάνω;
Και γιατί σας φαίνεται παράλογο;
Θα υπάρξει μήπως Πολιτικός να μην τον ψηφίσει – αν έτσι αποφασίσουν «κάποια κέντρα» – ή κάποιο από τα όργανα επιβολής τάξεως και Δικαιοσύνης να μην τον εφαρμόσει;
«Ο Νόμος είναι Νόμος» θα πουν και θα σας περάσουν τις χειροπέδες όπως ήδη κάνουν μέχρι τώρα σε οτιδήποτε ανόσιο και φονικό κάνει Νόμο του Κράτους η Πολιτεία των Ελλήνων(;) Πολιτικών.
Ή μήπως δεν υφίστανται ήδη κάποιοι παρόμοιοι Νόμοι; Ή μήπως δεν επιβάλλεται η εφαρμογή τους από τα Όργανα της Πολιτείας ΟΤΙ κι αν είναι ή αφορούν, όσο θανάσιμα αντικοινωνικοί κι αν είναι οι σχετικοί Νόμοι;
Εν συντομία:

Ἀπό τήν Ἀφροδίτη στόν Ἐφιάλτη

Δεν πρόλαβαν να τελειώσουν οι προεδρικές εκλογές και άρχισαν τα όργανα. Μνημόνιο βεβαίως – αλλά και σχέδιο Ανάν, ζητούν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, κατ’ εξοχήν όργανο της «Διεθνούς του Χρήματος». Κι από δίπλα το Ισραήλ, που, αφού έβαλε πολλαπλώς στο χέρι την Κυπριακή Δημοκρατία, τώρα χρησιμοποιεί τον «άξονα» με Κύπρο και Ελλάδα ως διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην Τουρκία!

Πάχτας, Μπόμπολας, «Ἑλληνικὸς χρυσός» καί….


Ἡ ἐπιχείρησις ἁρπαγῆς τοῦ ἑλληνικοῦ χρυσοῦ ἔχει ἀποσιωπηθῇ ἀπὸ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαθλιώσεως σὲ τέτοιον βαθμό, ποὺ καταντᾶ κυριολεκτικῶς συνωμοσία ἡ κάθε τους πράξις.

Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὶς προσπάθειες ἄλλων «ὑπεργολάβων», ὅπως γιὰ παράδειγμα τὶς ὑπογραφὲς Πάχτα καὶ τὶς «ἐνημερώσεις» Παπαχελᾶ, ἔχει δρομολογηθῇ μία ἀπολύτως ἐλεγχομένη προσπάθεια χειραγωγήσεως τῆς κοινῆς γνώμης, πρὸ κειμένου νὰ ἀποσιωπηθῇ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ καλυφθῇ ἡ ληστεία, πίσω ἀπὸ «ἀναπτυξιακὲς» πινακίδες. 
(Μία ματιὰ στὸν «ἀναπτυξιακὸ» μπουμποῦκο» θὰ μᾶς πείσῃ διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Ἀλήθεια, μετά ἀπό τόσες κωλοτοῦμπες πού ἔχει κάνῃ αὐτή ἡ κουδουνίστρα, εἶναι δυνατόν σήμερα νά μή μᾶς προκαλῇ τήν μεγίστη καχυποψία ὁποία του ἀναφορά σέ «ἀναπτυξιακές» δράσεις;)

Συνέχεια

Τέτοιες ἐπενδύσεις γουστάρεις μπουμπούκι μας;


Ἀπεφάσισα λοιπὸν νὰ σὲ ἀκούσω.

Στρώθηκα μὲ ὑπομονή, φόρεσα τὸ καλό μου χαμόγελο, ἐπέτυχα νὰ μαζέψω ὅλην τὴν ὑπομονή μου καὶ κάπως τὰ κατάφερα.
Ἀλλὰ ἀμέσως μετά, ὅταν ἔφθασες νὰ οὐρλιάζῃς γιὰ τοὺς ἐπενδυτὲς ποὺ χάνουμε, μοῦ ἀνέβηκε τὸ αἷμα στὸ κεφάλι.
Συνέχεια

Εὐτυχῶς ποὺ παραμένουμε στὸ εὐρῶ.

 

Μία χαρὰ πᾶμε.
Τὸ θέμα εἶναι πὼς ἐφ’ ὁσόν δὲν ἐπιστρέψαμε στὴν δραχμὴ ἐξ ἀρχῆς, τώρα ὅταν θὰ ἐπιστρέψουμε, διότι κατὰ ἐκεῖ πηγαίνουμε, θὰ εἴμαστε τόσο κατεστραμένοι, ποὺ θὰ βλαστημᾶμε τὴν ὥρα καὶ τὴν στιγμή.

Συνέχεια