Δὲν ἄφησαν κάτι στὴν τύχη γιὰ 44 ὁλόκληρα χρόνια.

Ἔτσι μία σπουδαία μουσικὴ πολιτισμικὴ ἐξέλιξις τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ὅπως ἦταν τὸ ἐλαφρολαϊκὸ τραγούδι, ποὺ ἤκμασε ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ ΄60 καὶ παρήγαγε ἐξαιρετικοὺς μουσικούς, στιχουργοὺς καὶ ἑρμηνευτές, ἐκατηγορήθη ὡς μικροαστικό, χουντικό, στερούμενο βάθους ἐνῶ στὴν οὐσία ἐκπροσωποῦσε μία καινούργια κοινωνία, ποὺ ἔβγαινε δυναμικὰ στὸν παγκόσμιο στίβο, διεκδικώντας μία θέση στὶς ἀνεπτυγμένες κοινωνίες. Συνέχεια
Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἄνοιξα αὐτὸ τὸ μαραφέτι, προβληματίζομαι νὰ γράψω κι ἐγὼ ἕνα σχόλιον γιὰ τὰ …«ἐγκαίνια» τοῦ ΜΕΤΡΟ στὴν Θεσσαλονίκη…
Γεροβασίλη:
Δημοκρατία εἶναι τὸ πανέξυπνο ἐκεῖνο σύστημα, ὅπου πολιτικοὶ κατηγορῶνται γιὰ μίζες ἑκατομμυρίων καὶ ἡ κυρία Κούλα ἀπὸ τὸ Νευροκόπι, ποὺ τουρτουρίζει ἀπὸ τὸ κρύο λόγῳ τοῦ πετρελαίου στὰ 1,20 εὐρῶ/λίτρο εἶναι ἕτοιμη νὰ μαλώσῃ μὲ τοὺς γείτονες, τοὺς συγγενεῖς της καὶ ἀγνώστους ἀνθρώπους στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως, φωνάζοντας μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς καρδιᾶς της, «κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὸν ἔντιμο».
Αὐτὲς οἱ ἐπιχειρήσεις τὸ 1975 παρήγαγαν τὸ 6% τοῦ ἑλληνικοῦ ΑΕΠ.