Ὁ καπνός εἶναι ἕνα ἰδιόμορφο προϊόν. Τό μονοετές θαμνῶδες φυτό τοῦ καπνοῦ (nicotiana) προέρχεται ἀπό τήν ἀμερικανική ἤπειρο, ἀπ’ ὅπου στίς ἀρχές τοῦ 16ου αἰώνα μεταφέρθηκε στήν Εὐρώπη. Καλλιεργεῖται γιά τό φύλλο του, ἀπό τό ὁποῖο παρασκευάζεται ὁ γνωστός καπνός καί τό τσιγάρο. Ἡ μικρόφυλλη ποικιλία τοῦ καπνοῦ, πού ὀνομάζεται ἀνατολική, φαίνεται ὅτι ἄρχισε νά καλλιεργεῖται στήν Θράκη κατά τόν 16ο αἰώνα, ὅταν τό κάπνισμα γοήτευσε τήν ἀριστοκρατία τοῦ Σαραγιοῦ καί ὁ καπνός πρόσθεσε μία ἀκόμη ἀπόλαυση γιά τήν ἄρχουσα τάξη τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς μελέτες
Συνέχεια τῆς ζωῆς τῆς Ἀρτέμιδος καί τοῦ Ἀπόλλωνος.
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ:
Συνέχεια τῆς ζωῆς τῆς Ἀρτέμιδος καί τοῦ Ἀπόλλωνος.
Ἄρτεμις κτείνει δέ μετ᾿ οὐ πολύ καί Ττυόν, ὅς ἦν Διός υἱός καί τῆς Ὀρχομενοῦ θυγατρός Ἐλάρης, ἥν Ζεύς, ἐπειδή συνῆλθε, δείσας Ἥραν ὑπό γῆν ἔκρυψε, καί τόν κυοφορηθέντα παῖδα Τιτυόν ὑπερμεγέθη εἰς τό φῶς ἀνήγαγεν. Οὗτος ἐρχομένην εἰς Πυθώ Λητῶ θεωρήσας, πόθῳ κατασχεθείς ἐπισπᾶται· ἡ δέ τούς παῖδας ἐπικα
Ὁδηγίες γιὰ τοὺς νεκρούς! (ἀναδημοσίευσις)
«Θὰ εὕρῃς ἀριστερὰ στὸ δῶμα τοῦ Ἄδη μία κρήνη, καὶ δίπλα της νὰ στέκῃ λευκὸ κυπαρίσσι. Σὲ αὐτὴ τὴν κρήνη μὴν τυχὸν καὶ πλησιάσεις. Θὰ βρῇς καὶ μίαν ἄλλη, ποὺ τρέχει ψυχρὸ ὕδωρ ἀπὸ τὴν λίμνη τῆς Μνημοσύνης. Μπροστά της ὑπάρχουν φύλακες. Νὰ πῇς: «Τῆς Γαίας εἶμαι παῖς καὶ τοῦ ἔναστρου Οὐρανοῦ, τὸ γένος μου οὐράνιο. Αὐτὸ τὸ ξέρετε κι ἐσεῖς. Ἔχω στεγνώσει ἀπὸ τὴν δίψα, χάνομαι. Μόνο δῶστε μου τώρα ψυχρὸ ὕδωρ ποὺ κυλάει ἀπὸ τὴν λίμνη τῆς Μνημοσύνης». Κι αὐτοί θὰ σοῦ δώσουν νὰ πιῇς ἀπὸ τὴν θεϊκὴ κρήνη, καὶ ἀπὸ τότε καὶ μετὰ θὰ θρονιαστῇς μαζὶ μὲ ἄλλους ἥρωες.»
Συνέχεια
Περὶ τῆς τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καταγωγῆς.
Σχετικὰ μὲ τὴν καταγωγὴ τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου (1)
Ὁ Πλούταρχος σχετικὰ μὲ τὴν καταγωγὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου ἀναφέρει τὰ ἐξῆς:
Συνέχεια
Κονάκια μουσουλμάνων μπέηδων
Ἡ ἰδιότυπη συγκρότηση τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στηρίζετο σέ σαφῆ καί καθορισμένη ἱεραρχία πού ξεκινοῦσε ἀπό τό Σαράι τῆς Κωνστινουπόλεως καί ἔφθανε μέχρι τά περιφερειακά κέντρα τῆς ἐπαρχίας. Κύρια μέριμνα τοῦ ὀθωμανικοῦ κράτους καί σκοπός τῆς ὑπάρξεώς του ἦταν ἡ ἀπομύζηση τῶν ὑπηκόων του, πού ἡ μάζα τους ἀποτελεῖτο ἀπό κατακτημένους καί ὑποταγμένους λαούς, τῶν ὁποίων ὁ ἐκτουρκισμός ἦταν συχνά ἡ καταληκτική μοίρα. Συνέχεια
Ἡ παλαιὰ πόλις τῆς Ξάνθης
Στήν σήμερα ὀνομαζόμενη Παλαιά Πόλη περιλαμβάνεται ὁ χῶρος πού ἱστορικά προσδιόριζε τόν βυζαντινό οἰκισμό καί τόν οἰκισμό τῆς Τουρκοκρατίας. Περιλαμβάνονται δηλαδή οἱ σημερινές συνοικίες Μητροπόλεως, Καβακίου (Ταξιαρχῶν), Ἀκαθίστου Ὕμνου καί ἡ μουσουλμανική συνοικία Ἀκροπόλεως (Ἀχριάν). Περιλαμβάνεται ἐπίσης ὁ λεγόμενος Πάνω Μαχαλᾶς, περιοχή τμῆμα τῆς ὁποίας ἀγοράσθηκε γύρω στά μέσα τοῦ 19ου αἰώνα ἀπό τούς μουσουλμάνους ἰδιοκτῆτες της. Ἡ ὕπαρξη στήν περιοχή τοῦ Πάνω Μαχαλᾶ δύο ἀπό τίς παλιές ἐκκλησίες τῆς Ξάνθης μαρτυρᾶ τήν ἐκεῖ ἀπό αἰώνων παρουσία χριστιανῶν κατοίκων. Ἡ περιοχή αὐτή ἀνοικοδομήθηκε γιά νά στεγάσει πολλούς ἀπό αὐτούς πού ἀπέκτησαν πλοῦτο ἀπό τό ἐμπόριο τοῦ καπνοῦ. Ὀνομάσθηκε ἔτσι καί συνοικία τῶν Καπνεμπόρων. Στήν Παλαιά Πόλη περιλαμβάνεται, ἐπίσης, καί ἡ συνοικία Σαμακώβ, στήν ὁποία κατοίκησαν οἱ πρόσφυγες ἀπό τήν ὁμώνυμη πόλη τῆς Βόρειας Θράκης. Τἐλος, στήν Παλαιά Πόλη περιλαμβάνεται καί ἡ μουσουλμανική συνοικία Σοῦννε. Εἶναι δηλαδή ἡ Παλαιά Πόλη ὁ χῶρος ὁ ὁποῖος προστατεύεται νομοθετικά μέ τήν ἀνακήρυξή του ὡς διατηρητέου οἰκισμοῦ στίς 5 Μαΐου 1976.
