
Ἐὰν πράγματι θέλουμε νὰ πάψουμε νὰ ταΐζουμε τοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους μὲ τὶς σάρκες, πρέπει νὰ σφίξουμε τὰ δόντια καὶ νὰ ἀποδεκτοῦμε τὴν νέα κατάστασι…
Ἔλεγε ὁ φίλος μου προχθές, ὁ Κωστῆς.
Ὁ Κωστῆς εἶναι γνώστης τῶν οἰκονομικῶν. Πολὺ καλὸς γνώστης. Οἰκονομολόγος ἄλλως τὲ καὶ ὁ ἴδιος…
Καὶ εἶχε πράγματι ἐκνευρισθῇ μαζύ μου καὶ μὲ τὶς ἐμμονές μου…
Διότι περὶ ἐμμονῶν πρόκειται, ἐφ΄ ὅσον, κατὰ τὸν Κωστῆ πάντα, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐκφράζω δὲν εἶναι παρὰ ἀποτέλεσμα τῶν συναισθηματικῶν μου παρορμήσεων. Συνέχεια




