Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα,
ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!!
Δὲν θέλω νὰ καταπιασθῶ μὲ πολλὲς πολλὲς λεπτομέρειες. Δηλώνω μόνον πὼς ἔχουν πονέσει τὰ μάτια μου ἀπὸ τὶς (μὴ ἐσκεμμένες) ἀνορθογραφίες, ἀκόμη καὶ μεγάλων εἰδησεογραφικῶν πρακτορίων. Διαβάζω (γιὰ παράδειγμα) κάπου «ὁ παρὸν» καὶ διερωτῶμαι γιὰ τὴν ἀντιληπτικότητα τῶν συντακτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, σκέπτομαι, νὰ ἀδυνατοῦν, γιὰ μερικὰ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου, νὰ σταθοῦν καὶ νὰ ξανὰ σκεφθοῦν-ζυγίσουν-ἐπεξεργασθοῦν τὴν ὀρθογραφία τῆς λέξεως. Εἶναι δυνατόν νά μή …νογοῦν; Ἡ λέξεις ἔχουν γένη ἀρσενικό, θηλυκὸ ἤ οὐδέτερον.
Γιατί λοιπόν νά ἀφήνουν …«ἄ-γενο» τό ἐν λόγῳ οὐσιαστικόν; (Οὐσιαστικοποιημένες μετοχὲς εἶναι, ἀλλὰ σήμερα τὸ ἀγνοοῦμε!) Δέν εἶναι ἀρσενική ἡ λέξις «(ὁ) παρών» ἤ θηλυκή λέξις ἡ (ἡ) «παρούσα» ἤ οὐδετέρα λέξις τό (τό) «παρόν»; (δὲς κι ἐδῶ)
Ἡ ἰσοπέδωσις τῆς παγκοσμιοποιήσεως κατάπιε καί τίς καταλήξεις;
Καί δέν κλίνονται ἀναλόγως ἀμέτρητα ἄλλα οὐσιαστικά (οὐσιαστικοποιημένες μετοχὲς εἴπαμε…);
Παραδείγματα: Συνέχεια
Τώρα λοιπόν ποὺ αὐταρχικὰ καθιερώσατε τὴν ἐσφαλμένη χρῆσι τῆς λέξεως … «ὁμόφυλος» ἀντὶ «ὁμοφυλόφιλος», σὲ σημεῖον ποὺ βλέπω ἀκόμη καὶ «φίλους» νὰ χρησιμοποιοῦν λανθασμένα τὸν «νεολογισμό(!)», κανονίσετε ὅταν ἀποδίδετε ἀρχαῖα κείμενα στὴν νεοελληνικὴ νὰ μεταφράζετε τὴν ἀρχαία λέξι «ὁμόφυλος» μὲ τὴν λέξι… «κίναιδος»… Γνωστὴ τακτική…
Πρὸς ἀνάμνησιν τῶν παλαιῶν, βεβαίωσιν τῶν ἀμφιβαλλόντων καὶ διδαχὴν τῶν νεωτέρων ἢ ἀρχαρίων τοῦ πολυτονικοῦ.