Τὰ ἐμπόδια εἶναι ἀφορμὴ γνώσεως…

Ὅσες φορὲς στὴν ζωή μας ἀντιμετωπίσαμε ἐμπόδια, γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο, ἀπεδείχθη, ἐκ τῶν ὑστέρων, πὼς κάτι δὲν γνωρίζαμε. Κάτι δὲν εἴχαμε λάβη ὑπ΄ ὄψιν μας.
Κι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ κάτι, μεγάλο ἤ μικρό, ἐὰν πράγματι θέλουμε νὰ ἐπιτύχουμε στὸν σκοπό μας, μόνον ἐὰν μάθουμε τὸ τὶ τὸ παρουσίασε ἐμπρός μας, θὰ μπορέσουμε νὰ τὸ ξεπεράσουμε καὶ νὰ φθάσουμε ἐκεῖ ποὺ στοχεύουμε. Συνέχεια

Μὲ κάθε ἀφορμή…

Μποροῦμε νὰ γινόμαστε καθημερινῶς λίγο καλλίτεροι ἀπὸ ὅ,τι εἴμασταν.
Μὲ κάθε ἀφορμὴ μποροῦμε νὰ ἀποκτοῦμε νέες αἰτίες προβληματισμοῦ καὶ αὐτοβελτιώσεως.
Μὲ κάθε ἀφορμὴ μποροῦμε νὰ ἐμβαθύνουμε καλλίτερα καὶ νὰ πλησιάζουμε περισσότερο στὴν Οὐσία τῶν πάντων. Συνέχεια

Θὰ πάθουμε καὶ θὰ ξανά-πάθουμε ἔως νὰ μάθουμε

Ὁ ἄνθρωπος, ὡς γνωστόν, τὰ μαθήματά του τὰ παίρνει, συνήθως, μέσῳ, ἀκόμη κι ὀδυνηρῶν, παθημάτων. Ἐὰν τὰ παθήματά του ὅμως δὲν γίνουν ἀφορμὴ γιὰ νὰ σταθῇ καὶ νὰ προβληματισθῇ καὶ νὰ ἐπανατοποθετηθῇ, πρὸ κειμένου τελικῶς νὰ διδαχθῇ ἀπὸ αὐτά, τότε αὐτὰ τὰ παθήματα, κάθε ἐπομένη φορὰ θὰ εἶναι ὅλο καὶ σκληρότερα. Συνέχεια

Ἡ πρώτη κατὰ παράταξιν ἀντιμετώπισις…

Στὶς 20 Φεβρουαρίου τοῦ 1822 ὁ Μιαούλης πῆρε τὴν τολμηρὴ ἀπόφαση, γιὰ πρώτη φορά, ὁ ἑλληνικὸς στόλος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἐχθρὸ κατὰ παράταξη.
Οἱ Ἕλληνες τελικὰ νικοῦν τὸν ὀθωμανικὸ στόλο στὴν Ναυμαχία τῶν Πατρῶν… Συνέχεια

Δὲν εἶναι ἀδιέξοδα ἀλλὰ εὐκαιρίες

Ἤ ὄχι; 
Κι ἐάν δέν μποροῦμε νά τά ἀντιμετωπίσουμε ὅλα αὐτά τά νέα προβλήματα;
Ἤ μήπως ἔφθασε ἡ στιγμή νά μάθουμε;
Μήπως τελικά ὑπάρχουν παράμετροι πού δέν ὑπολογίσαμε; 
Μήπως δέν εἶναι τόσο ἄσκημα τά δεδομένα ὅσο φαίνονται; Συνέχεια

Μαθαίνουμε ἀμφισβητώντας…

Ἡ ἀμφισβήτησις εἶναι μέσον κι ὄχι σκοπός.
Χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ φθάσουμε σταδιακῶς στὴν Ἐλευθερία, μέσα ἀπὸ τὴν μάθησιν.

Ἡ μάθησις εἶναι μία πορεία δίχως ἀρχὴ καὶ τέλος.
Ἡ μάθησις διαρκῶς διευρύνεται καὶ γίνεται πολυπλοκότερη, ὅταν κι Συνέχεια