Ἀπὸ ὕπνον βαθύ. Ὕπνο αἰώνων.
Ξυπνήσαμε μίαν ἡμέρα, ξαφνιασμένοι, τρομαγμένοι, ἀγανακτισμένοι. Γεμάτοι θυμὸ καὶ πίκρα. Κυττάξαμε γύρω μας καὶ ἀντιληφθήκαμε πὼς αὐτὸ ποὺ βλέπουμε εἶναι ὁ …θάνατος. Τότε γιατί μεγαλώσαμε μέσα στὸ ψέμμα; Ἢ αὐτό ποὺ βλέπουμε εἶναι ψέμμα; Μήπως ἐμεῖς εἴμαστε τὸ ψέμμα;
Ἐτοῦτες τὶς δύσκολες ὧρες μία πρέπει νὰ εἶναι ἡ προσπάθειά μας: νὰ ξαναβροῦμε τὸν χαμένο μας Ἑαυτὸ καὶ νὰ τὸν στήσουμε στὰ πόδια του. Δίχως του δὲν μποροῦμε νὰ συνεχίσουμε.
Μὰ γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ τὸ κάνουμε αὐτό, σιγὰ σιγά, ὀφείλουμε νὰ κτίσουμε γιὰ ἐμᾶς τὸν σεβασμό μας.
Αὐτὸν ποὺ χάσαμε, σιγὰ σιγά, μέσα ἀπὸ αἰώνων ἐκπαίδευσιν. Συνέχεια
Μὲ τὸν ἀείμνηστον πατέρα μου, μετὰ τὴν ἐνηλικίωσίν μου, εἴχομεν μιὰν ἄκρως ἐλευθεριάζουσαν ἐπικοινωνίαν περὶ τὰ ἐρωτικά θέματα.
Ὁ ἴδιος, ἄκρως ἐμβριθὴς εἰς τὰ τῆς θεραπείας τῶν γυναικῶν, συχνάκις ἀπήντα εἰς τὰς τρομερὰς ἀπορίας μου καὶ παρεῖχεν ἀφειδῶς τὸν συμβουλευτικὸν του πλοῦτον, ὅστις ἐφάνη μοι χρήσιμος, ἂν ὄχι εἰς τὸ νὰ ἀποφύγω, τοὐλάχιστον εἰς τὸ νὰ μετανοῶ μεθ᾿ ἑκάστην ἐρωτικὴν μου ἀνοησίαν…
Εἰς τὰ πλαίσια ταῦτα, συχνάκις ἀπελαμβάναμε καὶ τὰς ἐρωτικὰς κινηματογραφικὰς ταινίας τοῦ συρμοῦ …τότε. Συνέχεια
Τόν βλέπετε αὐτόν τόν λεβέντη;;
Αὐτόν τόν λυγερόκορμον ῥασοφόρον;
Ἐφ΄ ὅσον ὅλοι μας διαβιοῦμε σὲ ἕναν κόσμο ποὺ ὅλοι κάτι ἔχουν νὰ ποῦν, κοντὸ ἢ μακρύ, ἀληθὲς ἢ ψεδές, ἀνιστόρητον ἢ ἀληθές, καλὸ εἶναι, σιγὰ σιγά, νὰ ἐπιλέξουμε τὴν πλευρά, στὴν ὁποίαν ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς θὰ σταθῆ. Καὶ ἡ πλευρὰ αὐτὴ ἔχει μερικοὺς βασικοὺς κανόνες, ὅρους κι ἀπαιτήσεις. Αὐτὴ ἡ πλευρὰ ἀξιώνει ἀπὸ τοὺς μετέχοντες νὰ πορεύονται διαρκῶς, ἄνευ ἐκπτώσεων καὶ συμβιβασμῶν, πρὸς τὴν Ἀνδρεία, τὴν Ἀρετὴ καὶ τὴν ἀληθὴ Ἁγαθότητα. Συνέχεια
Τί σημαίνει ἡ λέξις εὐλογία;
Μὰ φυσικὰ εὐλογία σημαίνει: ὁ καλὸς (=εὔ) λόγος.
Μὰ ὅταν λέμε «καλὸς λόγος», καλὸ θὰ ἦταν νὰ γνωρίζαμε καὶ τὸ τὶ ἀκριβῶς ἐννοοῦμε. Συνέχεια
