Ἀναγκαστικὴ στρατολογία ἀγοριῶν καὶ κοριτσιῶν τὴν περίοδο 1948-1949 ἀπὸ τὸ ΚΚΕ!
Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς προσφάτου ἐπετείου τῆς Τελικῆς Μάχης τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ στὸν Γράμμο ἐπὶ τοῦ λεγομένου ΔΣΕ, μεταξὺ 25-29 Αὐγούστου τοῦ 1949, τῆς ἐπισκέψεως τοῦ πρωθυπουργοῦ στις Πρέσπες, τὴν καρδιὰ τῆς λεγομένης «Ἐλευθέρας Ἑλλάδος» τὴν περίοδο τῆς κομμουνιστικῆς ἀνταρσίας, καὶ τὰ συνεχιζόμενα «πανηγύρια» τοῦ ΚΚΕ μὲ τὸ στήσιμο μνημείων ποὺ θυμίζουν τὴν προδοσία του κατὰ τῆς Μακεδονίας, ἀλλὰ καὶ τὸ κόστος τῆς ἀνταρσίας του σὲ αἷμα καὶ ἐθνικὸ πλοῦτο, ἐπισημαίνω ἔνα σοβαρὸ στοιχεῖο για τοὺς ἀντάρτες τοῦ ΔΣΕ.
Τὴν ἀναγκαστικὴ στρατολογία.
Συνέχεια
Πρέπει νὰ διεμήφθησαν ἀπείρου κάλλους, κωμικοτραγικοὶ τηλεφωνικοὶ διάλογοι.
Τὸ περιστατικὸ μὲ τὴν ἀφαίρεση τοῦ σταυροῦ ἀπὸ τὸν τροῦλο τῆς ἐκκλησίας στὴν Σαντορίνη ἀπὸ τὰ Lidl δείχνει ὅτι τὸ integration, ἡ περίφημη ἐνσωμάτωσις, προχωρᾶ κανονικά. Καὶ ὄχι, δὲν προσαρμόζονται αὐτοί. Ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα προσαρμοζόμεθα ἐμεῖς στὶς ἀνάγκες τῶν νέων «συμπολιτῶν μας» καὶ ἀλλάζουμε τὴν ζωή μας γιὰ νὰ μὴν θίξουμε τὶς «εὐαισθησίες» τους. Χωρὶς κἂ νὰ μᾶς τὸ ζητήσουν κάποιες φορές. Ἀπὸ κεκτημένη ὀρθοπολιτικὴ ταχύτητα.
