Ὁ βλὰξ παραμένει πάντα ἀήττητος!!!

«…Εἶναι δυνατόν νά ὑπάρχουν Ἕλληνες ἐκτὸς Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴνπάρχουν ντός λλάδος; ….»
(Σαρᾶντος Καργᾶκος 18:32)

Μία φράσις μόνον ὡς ἀπάντησις σ κάθε γελοιότητα πού κυκλοφορεῖ, μὲστόχο τὴν ἀποδόμησι τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης!

Τό καθαρῶς (σὲ ὅσους δὲν ἔχουν πάθει  ἀλαφουζέικη ἀποβλάκωσι) ἐμφανισθὲν φαινόμενον τῆς «δημιουργίας» μίας παραϊστορίας, τέτοιας ποὺ θὰ ἐξασθενῇ τὴν συνείδησί μας, καταντᾶ σιγὰ σιγὰ κουρελόχαρτο στὰ χέρια τῶν δολίων δημιουργῶν κι ἐμπνευστῶν της Ὣς ἀντιστάθμισμα, κατὰ κάποιον τρόπο,  γιὰ τὰ τραπουλόχαρτα ποὺ ἐμφανίζονται στὴν εἰσαγωγὴ τῆς σειρᾶς νὰ Συνέχεια

Μινωΐτες Κρῆτες: 3.500 τοὐλάχιστον χρόνια πρίν, ἐξερευνοῦσαν τὴν Εὐρώπη!

Πρό μερικῶν ἑβδομάδων εἶχα δημοσιεύσει ἄρθρο μὲ τίτλο οἱ  Μινωΐτες Κρῆτες στὴν Νορβηγία. Μάλιστα, κάποιοι φίλοι ποὺ τὸ διάβασαν, παρὰ τοῦ ὅ,τι γνωρίζουν πολύ καλὰ τὴν πορεία τῶν προγόνων μας, ξαφνιάστηκαν γιὰ  αὐτὴν τὴν ἀνακοίνωσι ἀπό Νορβηγούς.

Σήμερα, παρουσιάζω ἕνα ἄρθρο τοῦ Γιώργου Λεκάκη ποὺ οὐσιαστικῶς ἀνάγει (ἐπισήμως τοὐλάχιστον!!!) τοὐλάχιστον στὸ 1.300 πλήν, τὴν παρουσία Κρητῶν στὴν Εὐρώπη.

Αὐτὸ δὲν εἶναι ὅμως πλέον περίεργο. Ὅλο καὶ περισσότερα εὐρήματα ἔρχονται στὸ φῶς καὶ ὁ πλανήτης ἀρχίζει νὰ άποδέχεται καὶ νὰ ἀνακαλύπτῃ τὴν ἀληθινὴ του ἱστορία.

Τὸ περίεργο εἶναι στὸ ὅτι (ἐκτός ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων φυσικά) οἱ Ἕλληνες ἐπιστήμονες δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τέτοιες  ….τρέλλες! Ἔχουν σοβαρότερα…

Συνέχεια

Παρακωλύει ἡ μονὴ Βατοπεδίου τὴν ἐπιστημονικὴ ἔρευνα; (2)

Τὸ δεύτερον τμῆμα τοῦ ἄρθρου ἀπό τὸν Γεώργιο Λεκάκη, τὸ ἀφορόν τὴν βιβλιοθήκη τοῦ Βατοπεδίου. Μία προσεκτική ματιὰ στοὺς τίτλους μὲ γέμισε μὲ θυμό καὶ πίκρα. Γιατί;

Πνευματικοί κάτοχοι δὲν εἶναι γιὰ νὰ διαφυλάξουν τὰ δικαιώματά τους.

Γιατί λοιπόν ἀποκρύπτουν τόσες γνώσεις καὶ πληροφορίες;

Μὲ ποιὸ δικαίωμα; Συνέχεια

Παρακωλύει ἡ μονὴ Βατοπεδίου τὴν ἐπιστημονικὴ ἔρευνα; (1)

Σήμερα θὰ παρουσιάσω ἕνα ἄρθρο τοῦ Γιώργου Λεκάκη (πρώτη δημοσίευσις στὴν ἐφημερίδα Ἐλευθερία 14 Μαΐου 2009), σὲ δύο συνέχειες,  μὲ θέμα τὰ ….ἀντιεπιστημονικὰ ἔργα τῆς μονῆς Βατοπεδίου. (Κι ὅπως πολὺ σωστὰ ἐπισημαίνει ὁ Γιῶργος Λεκάκης, εἶναι Βατοπέδι κι ὄχι Βατοπαίδι… Δὲν εἶναι τῶν παιδιῶν τό βατό… ἤ βάτος ἀλλὰ τὸ πεδίον!!!)

Σᾶς προτείνω νὰ διαβασθῇ μὲ προσοχὴ, ἀπὸ ὅσους ἀντιλαμβάνονται τὸ μέγεθος τοῦ ἐγκλήματος ποὺ συνετελεῖται εἰς βάρος τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ Συνέχεια

Ἡ ἐγκληματικὴ παράδοσις 14 χωριῶν τῆς Ἠπείρου.

Γράφει ὁ συγγραφέας – λαογράφος  Γιῶργος Λεκάκης.

Πολίτης: «Γι τ 14 χωρι δν ξίζει ν γίνη πόλεμος»!…

  • Ροσσος: «Τὰ 14 χωριὰ δὲν ἦταν ἑλληνικὸ ἔδαφος»!..
  • Ἐὰν ἡ κυβέρνησις συνεννοῆτο μὲ τὴν Σερβία, ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἔχανε τὸ ζήτημα.
  • Γιατὶ δὲν ζητήθηκε ἡ συγκατάθεσις τῆς Συνελεύσεως γιὰ τὴν ἐκκένωση;
  • Ἡ συνεδρίασις ἄρχισε στὶς 5 μ.μ. Ἐπικυρώθηκαν τὰ πρακτικά. Πρὶν  ἀρχίση ἡ συζήτησις τοῦ ζητήματος τῆς παραχωρήσεως τῶν 14 χωριῶν τῆς Ἠπείρου στὴν Ἀλβανία, προηγήθηκε ἡ συζήτηση γιά… τὴν ἐξαγωγὴ τυροῦ καὶ ἐλαίου!

Συνέχεια

Ἐνέργεια καὶ ἀναπτυξιακοὶ τομεῖς.

Σημείωσις (μεταγενεστέρα ἀλλὰ …ἐπὶ τῆς οὐσίας) γιὰ τὰ κάτωθι
Ὁ κος Μάρτης, ποὺ γράφει, ἦταν ἐπίσης ὑπουργὸς αὐτῶν τῶν κυβερνήσεων ἄρα καὶ μετέχων τοῦ ἐν λόγῳ συστήματος, καθὼς φυσικὰ καί, ἐν μέρει (δὲν θὰ πῶ συνολικῶς), συνεργός, τοὐλάχιστον σὲ ὅσα συνέβησαν ἐπὶ δικῆς του περιόδου εὐθύνης, ἐφ΄ ὅσον καὶ τότε, ὅπως καὶ τώρα φυσικά, ἡ διαπλοκὴ ὑφίστατο. Συνεπῶς ὁ κος Μάρτης ἦταν καὶ γνώστης, ἐκ τῶν ἔσω, ὅλων αὐτῶν ποὺ τώρα καταγγέλλει δημοσίως καί, ἐπὶ τέλους, διαπιστώνουμε ἐμεῖς οἱ χαχόλοι πλέον ἀπὸ κοινοῦ. Γιατί δέν ἐμίλησε τότε περί διαπλοκῆς;; Γιατί δέν παρῃτήθη τότε λόγῳ διαπλοκῆς; Γιατί δέν τά ἔγραφε ἀπό τότε τά περί διαπλοκῆς;Ὑπῆρχαν βέβαια καὶ ἐπὶ ἐποχῆς του οἱ «γνωστοὶ-ἄγνωστοι νταβατζῆδες» (κατὰ καραμανλῆ νεωτέρου) στὰ «ἐντός, ἐκτὸς κι ἐπὶ τὰ αὐτά». Ἦσαν δῆλα δὴ αὐτοὶ ποὺ «ἔλυαν κι ἔδεναν» διαρκῶς στὰ τῶν ἀποφάσεων γιὰ ἐπενδύσεις, γιὰ ἐνέργεια καὶ γιὰ ἀνάπτυξιν. Σωστά. Καὶ ἦσαν, εἶναι καί, (κατὰ πῶς φαίνεται), θὰ εἶναι (γιὰ ἀρκετὸν καιρὸ ἀκόμη) καὶ οἱ μόνοι ποὺ ἤλεγχαν, ἐλέγχουν καὶ θὰ ἐλέγχουν «θέσεις-κλειδιὰ» τέτοιες, ποὺ νὰ καθορίζουν τὸ ἐὰν ἡ χώρα θὰ ἀναπτυχθῇ ἢ θὰ μείνῃ ὑπό-ἀνάπτυκτος καὶ θὰ τὴν λεηλατοῦν, ἐφ΄ ὅσον  θὰ τοὺς συμφέρη ἢ ὄχι. Ἀληθῆ ὅλα τοῦτα… Ἰσχύει ὅμως καὶ τὸ δικαίωμα, καθὼς καὶ ἡ ὑποχρέωσις, τῆς ἀνοχῆς ἢ τῆς μή.
Τὸ ἐὰν (ἤ ὄχι) ἐπὶ ἐποχῆς του ἡ διαπλοκὴ δροῦσε στὸ παρασκήνιον καὶ σήμερα (ἐπισήμως) διαφεντεύει τὴν χώρα, εἶναι μία συνθήκη ποὺ δὲν ἀλλάζει.
Συνέχεια