Δὲν ἔχει σημασία τὸ πῶς θὰ σκέπτομαι ἀλλὰ τὸ τὶ θὰ σκέπτομαι.

Κι ἐκεῖ ποὺ ἀναζητοῦσα κάποιον τρόπο νὰ συγκεντρώσω τὸ μυαλό μου καὶ νὰ καταγράψω τὶς σκέψεις μου, ἐκεῖ ξεκινοῦσε ὁ πόλεμος μεταξὺ τῶν σκέψεών μου γιὰ τὸ ποιὰ θὰ προβάλῃ πρώτη καὶ θὰ μὲ κατευθύνῃ σὲ ἐνασχόλησι μαζύ της. Καὶ νὰ ποὺ πρῶτες καὶ σημαντικότερες σκέψεις φαίνονται νὰ εἶναι αὐτὲς ποὺ πραγματεύονται τὰ τῆς πολιτικῆς, τῆς οἰκονομίας, τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων…
Μὰ ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀσχολοῦμαι διαρκῶς μὲ αὐτά… Δὲν μοῦ ἀρέσει… Θέλω νὰ ἀσχολοῦμαι μόνον μὲ τὸν Ἄνθρωπο. Θέλω νὰ ἀσχολοῦμαι μόνον μὲ τὸ αὔριο. Θέλω νὰ ἀσχολοῦμαι μόνον μὲ τὸ νὰ ἀνακαλύπτω νέους τρόπους καὶ δρόμους γιὰ νὰ μεταφέρω τὸ …«παράλογον» στὸ λογικὸν καὶ νὰ τὸ κάνω πραγματικότητα…

Συνέχεια

Πάλεψε γιὰ ἕναν καλλίτερο ἑαυτό.

Πάλεψε γιὰ περισσότερο χρῆμα…
Πάλεψε γιὰ καλλίτερη ζωή…
Πάλεψε γιὰ νὰ ἀφήσῃς καλλίτερο κόσμο στὰ παιδιά σου…
Πάλεψε δῆλα δὴ γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν ἔξω ἀπὸ ἐσέναν…
Συνέχεια

Μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα Ἄριστοι στὸ ἦθος!

Νὰ φτιάξουμε, λέει, τὴν δημοκρατία τῶν Ἀρίστων.
Ἤ, λέει, νὰ φτιάξουμε τὴν κοινωνία τῶν Ἀρίστων…
Νὰ φτιάξουμε γενικῶς καὶ τὴν δημοκρατία μας…
Γενικῶς ὅμως… Διότι στὸ εἰδικῶς κάπου χαλᾶ ἡ συνταγή…

Νά φτιάξουμε τί βρέ παιδιά; Τί;
Τί σημαίνει Ἄριστος; Γιατί δέν καταπιανόμαστε ἀπό τό ἁπλούστερον, γιά νά ξέρουμε τελικῶς καί τό τί πρέπει νά φτιάξουμε; Πῶς θά φτιάξουμε γεμιστά ἐάν δέν ἔχουμε ἀπό πρίν συγκεντρώσῃ ὅλα τά ὑλικά; Θά τρέχουμε καί δέν θά φθάνουμε;

Συνέχεια

Καὶ θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του τυχερὸ ποὺ δὲν περπατᾶ ξυπόλητος…

Ἐμεῖς σέ τί θεωροῦμε τούς ἑαυτούς μας τυχερούς;

Νά θυμηθοῦμε λίγο τόν Λουντέμη;
Τί ἔλεγε;

«Μικρὸς παραπονιόμουν ποὺ δὲν εἶχα παπούτσια νὰ βάλω στὰ πόδια μου, ὥσπου εἶδα κάποιον ποὺ δὲν εἶχε πόδια.»

Συνέχεια

Τὸ ἄγχος δὲν ἀπαλλάσσει τὸ αὔριο ἀπὸ τὶς στενοχώριες…

Τὸ μόνον ποὺ κάνει εἶναι νὰ ἀδειάζει τὸ παρὸν ἀπὸ τὶς χαρές…
Ἔγραφε ἡ Γιώτα.
Πόσο δίκαιον ἔχει;
Ἄγχος… Τί σημαίνει ἄγχος;
Φόβος…
Τί σημαίνει φόβος;
Ἀπουσία φωτός, γνώσεως, εἰκόνας…
Δῆλα δή;
Τί εἶναι τό ἄγχος;
Συνέχεια

Προτιμῶ καθημερινῶς νὰ ἀναμένω τὸν Ἥλιο…

Αὔριο ἀναμένεται …αὐτό…
Μεθαύριο ἀναμένεται….. τὸ ἄλλο….
Κάθε ἡμέρα, ἐν ὁλίγοις, ὅλο καὶ κάτι ἀναμένεται… Ποὺ πάει νὰ μᾶς ῥίχνει ὅλο καὶ πιὸ βαθειὰ στὴν ἀπαισιοδοξία, τὴν κατήφεια, τὴν φοβία…

Συνέχεια