Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Κεμὰλ Ἀτατοῦρκ

Σκόρπιες (ἱστορικές) σκέψεις γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Σμύρνης

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 Πολλοὶ ἔχουν γράψῃ για τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή…

Ἄλλοι ἔγραψαν καθαρὰ ἱστορικά-τεχνοκρατικά, ἄλλοι μὲ γλαφυρὸ τρόπο καὶ ἄλλοι ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν ἰδεοπολιτική τους τοποθέτηση.

Κάποιοι, ὅπως οἱ ἑλληνόφωνοι Κομμουνιστές, παρεδέχθησαν ὅτι χάρηκαν (!!!) μὲ τὴν Ἧττα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, διότι ἀπεχθάνοντο τὴν ἰδέα τῆς δημιουργίας μιᾶς Μεγάλης καὶ Κραταιᾶς Ἑλλάδος – ἴσως ἐπειδὴ κάτι τέτοιο θὰ ἦταν ἡ ταφόπλακα στὰ ὁράματά τους γιὰ ἀνεξάρτητο Μακεδονία (τῶν Σλαύων) καὶ Θρᾴκη (τῶν Τούρκων)…
Ἀλλὰ εἴπαμε: ἁπλᾶ «ἑλληνόφωνοι»!!! Συνέχεια →

Εἶναι ὁ κομμουνισμὸς …«ἀγάπη» μου!!! (στ)

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σκοπός μας, ὡς κοινωνίες, ἔχει γίνῃ μόνον τὸ χρῆμα, ξεχνώντας, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, πὼς τὸ χρῆμα εἶναι τὸ μέσον γιὰ κάποια ζητήματα, μὰ οὐδέποτε σκοπός.
Ὁ σκοπός, γιὰ κάθε κοινωνία κι ἄτομον, πάντα, σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἱστορίας τοῦ πλανήτου, ὄφειλε νὰ εἶναι ἄλλος, σαφῶς πιὸ σημαντικὸς καὶ σπουδαῖος.
Μά, ἐμεῖς, ἰδίως σὲ αὐτὲς τὶς ἐποχὲς ποὺ διανύουμε, μὲ τὴν ἀπόλυτον μαζοποίησιν μας, καταλήξαμε νὰ θεωροῦμε ταὐτόσημα τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ χρῆμα…
Ἔχουμε χρῆμα, θεωροῦμε πὼς εἴμεθα κι ἐλεύθεροι.
Δὲν ἔχουμε, δὲν εἴμεθα…
Δυστυχῶς μας. Συνέχεια →

Φταῖν ὅλοι οἱ ἄλλοι γιά τά δεινά μας;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ ῥίξιμο τοῦ φταιξίματος στὸν ἐχθρὸ εἶναι σημάδι ἀνοησίας.
Ἐμεῖς τί κάναμε γιά νά ἀποφύγουμε τίς μπανανόφλουδες; Συνέχεια →

Βιομηχανικά σκουπίδια ἤ μνημεῖο;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ μνημεῖο Ποντιακῆς γενοκτονίας…
…(ἐδῶ βγάζουν φλύκταινες οἱ ἀριστεροὶ ὑμνητὲς τοῦ σφαγέως Κεμάλ, ἀφοῦ οἱ Πόντιοι ἦσαν Ναζὶ πρὶν τοὺς Ναζὶ – Μαΐλης ἔφα)…
…ἀποτελεῖται ἀπὸ πλαίσια σὲ σχῆμα σκουπιδοτενεκὲ μὲ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα μέσα περιέχουν διάφορα μεταλλικὰ ἀντικείμενα, ὅπως μία παλέτα ζωγραφικῆς, μὲ μία βρύση κολλημένη ἐπάνω της, βιομηχανικὲς μέγγενες κτλπ….

Συνέχεια →

Ὥρα μας νὰ συνειδητοποιήσουμε ἐπακριβῶς τὸ ποῦ χρωστᾶμε τὴν γενοκτονία μας!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Οἱ Τοῦρκοι, πολεμικός, νομαδικὸς καὶ ἄγριος λαός, ἦλθαν ἀπὸ τὶς στέπες τῆς Ἀσίας στὰ παράλια τῆς Μεσογείου.
Φθάνοντας στὰ μέρη μας, λίγο λίγο, μὲ μίαν μεγάλην ἐκστρατεία κάθε χρόνο, ἐπέτυχαν νὰ καταλάβουν ὅλες αὐτὲς τὶς περιοχές, ποὺ μετέπειτα ἀπετέλεσαν ἐδάφη τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.
Ἡ σοβαρή, ἴσως καὶ σημαντικοτέρα λεπτομέρεια αὐτῆς τῆς ἐξαπλώσεως, ἐμπεριέχει ἕνα σημεῖον «κλειδί», ποὺ δὲν μᾶς τὸ εἶπαν: τὰ τρία τρίτα. Συνέχεια →

Ξεχάσαμε ὅμως τὴν ἑλληνοτουρκικὴ φιλία…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡμέρα ἐθνικοῦ πένθους ἡ σημερινὴ κι ἐχθές, κατὰ πῶς μᾶς πληροφορεῖ ὁ φίλος Κώστας, ἐνεθυμήθησαν τὸ πανηγυράκι τῆς «ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας». Ἐκεῖνο ντέ… μὲ τὰ βραβεῖα Ἰπεκτσί… Τὰ βραβεία ποὺ ὑμνοῦν τὸν Ἕλληνα ὡς …σφακτάρι καὶ ποὺ ἔχουν λάβει ὅλοι οἱ «μεγάλοι» μας «Ἕλληνες». Τὰ βραβεία, ποὺ γιὰ νὰ καθιερωθοῦν, ἔτρεξε, μέσα στὶς ἀγωνίες, ἡ μεγάλη μάργκαρετ τσᾶντ παπανδρέου… Τὰ βραβεῖα ποὺ θεωροῦνται ὑψίστη διάκρισις γιὰ κάθε …πρακτοράκι ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν του. Συνέχεια →