Γιά τό χρῆμα συμβαίνουν ὅλα τά κακά στόν πλανήτη μας;
Ἤ μήπως γιά τήν ἐξουσία;
Μήπως τελικῶς, ἐκεῖνο τό «ἀκολοῦθα τό χρῆμα γιά νά δῇς τό ποιός κερδίζει» μᾶς ὑποδεικνύει τό τί ἀκριβῶς ἰσχύει στόν πλανήτη μας; Σωστά;
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!
Χρέος μας
Γιὰ ἀρχὴ λοιπὸν χρέος μας εἶναι νὰ γκρεμίσουμε τὰ τείχη ποὺ θεωροῦμε πὼς μᾶς ἀπομονώνουν ἀπὸ τοὺς γύρω μας. Ὥρα μας νὰ δοῦμε πὼς ὅλα ὅσα ἀντιμετωπίζουμε προέρχονται ἀπὸ ἕνα αἴτιον: τὸν ἔλεγχό μας. Γιὰ νὰ παύσῃ ὁ ἔλεγχός μας, πρέπει νὰ ἀκυρωθοῦν οἱ ἐπίπλαστες ἀντιλήψεις μας γιὰ τὸν κόσμο, νὰ ἐπανεξετάσουμε τὸ ποιὸς εἶναι ἢ ὄχι ἐχθρὸς καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ προβλήματά μας εἶναι ἀνύπαρκτα. Συνέχεια
Βαρέθηκα νὰ ὑποτάσσομαι στοὺς νάνους
Βαρέθηκα.
Νὰ περιμένω, νὰ κάνω ὑπομονή, νὰ ὑπολογίζω καὶ τὸ δεκάλεπτο, νὰ ἀναπολῶ, νὰ μὴν περιμένω, νὰ μὴν ἐλπίζω, νὰ στεροῦμαι, νὰ μὴν μιλῶ ἐνῶ ἔχω δίκαιον, νὰ προσπαθῶ νὰ χαμογελῶ, νὰ σφίγγω τὰ δόντια, νὰ λέω: «Ἔχει ὁ Θεός», νὰ μὴν ζῶ ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ ὑπάρχω. Συνέχεια
Ὑπερασπιζόμεθα τά Πάτρια ἐδάφη ἤ…;
…παραδιδόμεθα σέ κάθε εἰσβολέα αὐτοβούλως;
Ὑπερασπιζόμεθα τίς οἰκογένειές μας…;
…ἤ τίς προσφέρουμε σφάγια εὐχαρίστως καί οἰκειοθελῶς σέ κάθε ἕναν πού προσβλέπει στόν ἀφανισμό τους;
Ὑπερασπιζόμεθα τίς ζωές μας…;
…ἤ διαδίδουμε πώς εἴμαστε τά πρόθυμα αὐτόβουλα θύματα κάθε νέας γενοκτονικῆς ἐπιβουλῆς εἰς βάρος μας; Συνέχεια
Διέξοδος ἀπὸ τὴν διαπλοκὴ μόνον ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς οἰκονομίας
Τὰ ἐπαγγελματικὰ ἀθλήματα (σπόρ) εἶναι μία κλασσικὴ ἀγγλοσαξωνικὴ ἐπινόησις καὶ ξεκίνησαν οὐσιαστικὰ στὴν Ἀγγλία καὶ στὴν Ἀμερικὴ στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνος.
Εἶναι ἔνα μεγάλο θέαμα καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔχει τοὺς ἥρωές του, τὶς κάστες του, ἀπασχολεῖ δὲ χιλιάδες ἐργαζομένους, ἀπὸ τὴν διαφήμιση καὶ τοὺς χορηγούς, ἔως τοὺς πρωταγωνιστές του. Συνέχεια
Ψευδεῖς κι ἀληθεῖς ἐχθροί…
Πόλεμοι, ἀναταραχές, χρεωκοπίες, ἐγκληματικότης, μισανθρωπισμοί, προπαγάνδες, λεηλασίες, καταστροφές, ἀποδομήσεις εἶναι μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἀπειλοῦν ἀνοικτά. Καποιά μάλιστα ἀπὸ αὐτὰ ἤδη τὰ ἔχουμε ὑποστῆ.
Δυστυχῶς μας ὅμως, ἐὰν παρατηρήσουμε προσεκτικὰ τὸν κόσμο γύρω μας, θὰ διαπιστώσουμε πὼς τελικῶς δὲν ἔχουμε πολλοὺς ἐχθρούς, παρὰ μόνον ἕναν: τὸν μηχανισμὸ ἐλέγχου καὶ καταστολῆς μας, ποὺ γιὰ βιτρίνες του χρησιμοποιεῖ πανομοιότυπες τακτικές, ἐνᾦ κατὰ κύριον λόγο ἡ ἐξουσία του ἑδρεύει, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, στὸ μηχανισμὸ τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε». Ἐὰν κατανοήσουμε τὸν μηχανισμό, αὐτομάτως ἀμέτρητα ἐρωτήματα ἀπαντῶνται καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν φερομένων ὡς ἐχθροὶ παύουν νὰ ὑπάρχουν. Συνέχεια