Ὁ ἀέρας καθαρίζει τὴν καρδιά μου…
Τὸ μυαλό μου ἂς σκέπτεται τὴν ἀκαταστασία τοῦ κόσμου… Καὶ τὴν πληγὴ τῆς χώρας μου… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Τιμοῦμε τὸ «Ὄχι» σήμερα…
Μεγάλη ἡμέρα ἡ σημερινή.
Πολὺ μεγάλη. Κι ἂς προσπαθοῦν κάποιοι νὰ τὴν ἀπαξιώσουν, νὰ τὴν «μικρύνουν», νὰ τὴν μολύνουν.
Καὶ εἶναι μεγάλη διότι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἑορτάζουμε καὶ τιμοῦμε τὶς στιγμὲς ἐκεῖνες ποὺ ξεκινᾶμε ἕναν πόλεμο κι ὄχι τὴν ἀποχώρησιν τοῦ ἐχθροῦ.
Γιὰ αὐτὸ ἄλλως τέ, ἐδῶ καὶ σχεδὸν δύο αἰῶνες, τιμᾶμε τὴν ἔναρξιν τῆς Ἐπαναστάσεως κι ὄχι τὴν λήξιν της. Συνέχεια
Δὲν εἶναι ἡ ἰδία ἡ σημαία ἀλλὰ τὰ ὅσα συμβολίζει αὐτὸ ποὺ ὑπερασπιζόμεθα
Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ καὶ μόνον.
Γενεὲς καὶ γενεὲς ὑπεχρεώθησαν νὰ τιμοῦν καὶ νὰ προστατεύουν, ὡς σημαία τοῦ Ἔθνους, τὸ ἀπόλυτον-σύμβολον-σφραγίδα τῶν σαπροφύτων…
Καὶ ἐμεῖς, γιὰ τόσες πολλὲς δεκαετίες, ἀδυνατούσαμε νὰ ἐννοήσουμε τὴν στυγνή μας πραγματικότητα.
Συνέχεια
Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὁ τόπος ποὺ γέννησε καὶ γεννᾶ ἥρωες!!!
Καλημέρα!!!!
Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!
Συνέχεια
Διπλο-τριπλο-ἑορτάζουμε
Ἡμέρες δύσκολες…Ἡμέρες πονηρές… Ἡμέρες σκληρὰ ἰσοπεδωτικῆς προπαγάνδας…
Ἡμέρες ἐθνικῶν μνημῶν… Ἡμέρες ἐθνικῆς ὑπερηφανείας καὶ ἀπεράντου θυσίας….
Μὰ καὶ ἡμέρες βαθύτατα συνειδητοποιημένης προδοσίας…
Δὲν ἔχουμε, γιὰ τὴν ὥρα, πολλὰ περιθώρια ἀντιδράσεως, πλὴν ὅλων αὐτῶν, τῶν συναισθημάτων κυρίως, ποὺ συντηροῦν καὶ ἰσχυροποιοῦν ὅσα μᾶς κρατοῦν ἑνωμένους.
Μὰ αὐτὰ ποὺ μᾶς κρατοῦν ἑνωμένους εἶναι οἱ ἐθνικὲς μνῆμες μας καὶ ἡ Ἱστορία μας.
Αὐτὰ κρατᾶμε, αὐτὰ συντηροῦμε καὶ αὐτὰ μοιραζόμεθα μὲ τοὺς συμπατριῶτες μας.
Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα ἔπονται.
Τὴν κατακόκκινη σημαία τῆς καρδιᾶς μας λοιπὸν ὑφηλά…
Βλέπουμε πρὸς τὴν Μακεδονία καὶ ἐξακολουθοῦμε ἀποφασισμένοι!!!
Ἡ μειοδοσία τῆς ἐκχωρήσεως τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας μας, ἡ ὁποία σαφῶς καὶ δὲν ἐξεκίνησε -παρὰ μόνον (βάσει τῶν δικῶν τους ὀργανογραμμάτων) ἔληξε- μὲ τοὺς (φερομένους ὡς) σημερινοὺς κυβερνῶντες μας, εἶναι μία μεγάλη πληγή, ποὺ ἄνοιξε πρὸ δεκαετιῶν καὶ ἀκόμη κακοφορμίζει. Πῦον, χολὴ καὶ πολλὲς ἄλλες ἀδενικὲς ἐκκρίσεις μᾶς διατηροῦν, σὲ ἕναν βαθμό, δηλητηριασμένους, προερχόμενες ἀπὸ συσσωρευμένη ὀργή, πίκρα, προδοσίες αἰώνων μὰ καὶ διαρκεῖς διαπιστώσεις.
Συναισθήματα ποὺ ἀλληλοσυγκρούονται μέσα μας, ἄλλοτε μᾶς ἐνεργοποιοῦν καὶ ἄλλοτε μᾶς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει. Ῥέουν ἐγκλωβισμένες στὸ σῶμα μας καὶ στὰ μυαλά μας, δηλητηριάζοντάς μας καὶ παγιδεύοντάς μας, σκέψεις ἀλληλο-ἀναιρούμενες, ποὺ ἁπλῶς ἀκόμη, σὲ μίαν ὑστάτη στιγμὴ ἀναλαμπῆς τῆς μαλθακότητός μας, μᾶς στρεβλώνουν τὴν ἀντιληπτικότητα, πρὸ κειμένου νὰ καθυστερήσουμε τὴν λήψιν τῶν ἀποφάσεων.