Οἱ διαπιστώσεις περὶ τῆς ἀφορήτου λεξιπενίας, τῆς τραγικῆς ἀνορθογραφικότητος καὶ τῆς ἀνικανότητος γραφῆς εἶναι κάτι ποὺ δυστυχῶς ὅλοι μας ἔχουμε κάνει.
Δὲν εἶναι λοιπὸν πλέον νὰ ἐφησυχάζουμε διόλου. Τὸ ζήτημα μᾶς ἀφορᾶ ὅλους καὶ σαφῶς ὀφείλουμε νὰ ἀντιδράσουμε.
Τὸ παρήγορον εἶναι πὼς ὅλο καὶ περισσότεροι νέοι μας ἀναζητοῦν τρόπους εἶτε νὰ διδαχθοῦν τὸ πολυτονικό, ἤ ἁπλῶς Συνέχεια
Προηγουμένως διάβαζα τὸ παρακάτω ἄρθρον, γιὰ τὶς φυλακὲς ἀνηλίκων Αὐλῶνος, καὶ θυμήθηκα μίαν ἱστορία ποὺ συνέβῃ πρὸ περίπου μισὸν αἰώνα στὴν Τζαμάϊκα.
Δύο ἀδέλφια, δίδυμα, μεγάλωσαν κάτω ἀπὸ τὶς ἀθλιότερες συνθῆκες ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ φαντασθῇ ἄνθρωπος.
Συνέχεια
Διάβαζα λοιπὸν γιὰ τὰ …μὴ ἔργα Παπακωνσταντίνου, τοῦ γνωστοῦ πρώην τσάρου, καὶ γέλαγα…
Τὶ λίστες πήγαιναν, τὶ λίστες ἔρχονταν, τὶ δισκάκια χοροπηδοῦσαν….Ὄχι, δὲν γέλαγα γιὰ τὴν ἀπύθμενη βλακεία του, οὔτε γιὰ τὴν σωρεία τῶν ψευδῶν, οὔτε γιὰ τὴν ἐμμονή του νὰ μᾶς βλέπῃ σὰν ἠλιθίους.
Γέλαγα γιὰ τὸ ὅ,τι ἀκόμη ὑπάρχουν συνάνθρωποί μας ποὺ στὶς ἐπόμενες ἐκλογὲς θὰ τρέξουν νὰ τὸν ψηφίσουν. Διότι ναί, ἀκόμη ὑπάρχουν.
Ὄχι διότι εἶναι γηραιοί, κωφοί, στραβοί… Ἀλλὰ βλέπετε, ἔτσι ἔμαθαν. Ἀπὸ τὴν μία νὰ βρίζουν τὸν βο(υ)λευτή τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ τὸν σταυρώνουν στὶς ἐκλογές. Παράνοια! Τὸ ἔχουμε ξαναπεῖ! Συνέχεια
Τὴν Παρασκευὴ μοῦ ἔστειλε ὁ Χρῆστος τὸ παρακάτω.
Στὴν ἀρχὴ δὲν ἤθελα νὰ τὸ δημοσιεύσω, διότι ὁ πόνος ποὺ βίωσα ἦταν πάρα πολὺ ἔντονος.
Ὅμως στὴν συνέχεια πολλοὶ φίλοι παρέκαμψαν τὰ δικά τους συναισθήματα καὶ τὸ διέδωσαν σὲ κάθε μεριὰ τοῦ διαδικτύου.
