Θυμᾶσαι ἀδελφέ τότε πού ζητοῦσες ἀπό τά καρντάσια νά σέ στηρίξουν;

Φᾶε τώρα στήριξιν. 

Φᾶε καὶ κάρβουνο!
Φᾶε καὶ μπόλικη στάκτη…

Ξέρεις κάτι ἀδελφέ;
Κι ἐγὼ Χιώτισσα εἶμαι! Ἐν τελῶς ὅμως!
Συνέχεια

Πάλι τὴν ζῶσαν μὲ φωτιὲς τὴν ὄμορφη Πατρίδα μου…

Πάλι τὴν ζῶσαν μὲ φωτιὲς τὴν ὄμορφη Πατρίδα μου…
Κ’ εἶναι ὅλες σὲ λάθος μέρος…!

Θὰ ‘πρεπε νὰ ‘ταν στὶς καρδιές…
κι ὅλοι μας νὰ ‘μασταν οἱ ἐμπρηστές…!

Μέχρι νά ἐπέλθῃ τό μοιραῖον…

Ἔχουν περάσει πάνω ἀπό δύο χρόνια καί ἡ κρατικοδίαιτη μηχανή εἶναι ἀνέπαφη. Οἱ πελάτες τῶν πολιτικῶν καί τῶν κομμάτων, οἱ διορισμένοι στό δημόσιο ἀπό τούς ἄλλους κρατικοδίαιτους ἐθνοκηφῆνες συνεχίζουν νά τρῶνε τίς σάρκες μας. Τίποτα δέν ἄλλαξε στόν δημόσιο τομέα. Μήπως μεγάλωσε κιόλας μέ τόσους διορισμούς πού ἀκοῦμε καί βλέπουμε καθημερινῶς;

Ὁ ἰδιωτικός τομέας καί κυρίως οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες πού συντηροῦσαν ὅλο αὐτό τόν συρφετό καί τήν οἰκονομία τῆς χώρας ἔχουν Συνέχεια

Αὐτήν τήν εἰκόνα ποιό κτῆνος τήν ᾡραματίσθη;

Ἤ, ἀπόηχος τῆς πυρκαϊᾶς τῆς Χίου, 2007.

Κάπου κοντὰ στὴν Ποταμιᾶ.
Παρατηρήσατε τὸ ἀπανθρακωμένο βουνὸ στὸ βάθος…

(πηγή φωτογραφίας καὶ σχολίου ὁ διαδικτυακὸς φίλος Στέλιου Στεφανίδου)

Γεμίσαμε τέτοιες εἰκόνες. 
Συνέχεια

Οἱ Ἕλληνες ἔμαθαν… Κάνουν πὼς δὲν ἔμαθαν…

Τὸ παρακάτω ὑπογράφει ὁ Μιχάλης Καλόπουλος. 
Σήμερα ὄμως, παρ’ ὅ,τι σὲ γενικὲς γραμμὲς συμφωνῶ μὲ τὰ γραφόμενά του, θὰ διαφωνήσω ἀρκετὰ ὅμως στὸ ἐὰν πρέπῃ, ἢ δὲν πρέπῃ, νὰ συνδράμουν Ἕλληνες γιὰ νὰ ἀποκρυπτογραφηθοῦν τὰ ἐν λόγῳ χειρόγραφα… Διότι, ὡς γνωστόν, κάθε μορφὴ ἀποκρυπτογραφήσεως ἀπέδειξε, ἔως σήμερα, πὼς ἦταν χρησιμοτάτη εὐκαιρία γιὰ νὰ διατηρεῖται ἡ Ἀνθρωπότης ἐν ὑπνώσει, ἐν δουλείᾳ κι ἐν καταστολῇ…
Ὁπότε γιατί τώρα νά βοηθήσουμε; Γιά νά τούς δώσουμε ὅπλα πού χρειάζονται πρό κειμένου νά ἐξακολουθήσἡ ἡ τυραννία ἤ νά τό βουλώσουν οἱ Ἕλληνες; Ἔ;.

Συνέχεια

Ἀλλοίμονον, τί θά γενοῦμε μέ τόσους βαρβάρους;

Ἀλλοίμονο…!
Καί τώρα τί θά γενοῦμε μέ τόσους βαρβάρους;;;

Ἑλληνοφώνους κι ἀλλοφώνους…
Μορφωμένους κι ἀμορφώτους…
«Ἐπαναστάτες» καὶ πειθηνίους…

Τὰ πάντα νομίζοντες καὶ οὐδὲν γνωρίζοντες… .