Ἦταν καλοὶ ἄνθρωποι… Νοικοκυραῖοι… (ἀναδημοσίευσις)

Σὰν σήμερα, πρὸ 93  ἐτῶν περίπου, ξεκίνησε…

Πολὺς πόνος… Πολύ αἷμα… Πολὺ μεγάλο τὸ τίμημα….

Σὰν σήμερα, 353.000 Τραντέλληνες χάθηκαν ἀπὸ χέρι μογγόλου… Ἔτσι… Γιὰ νὰ σβήσουν τὴν μνήμη τοῦ πλανήτου οἱ ἀπάτριδες… Γιὰ νὰ ἀποδείξουν τὴν καταγωγή τους… Γιὰ νὰ παρακαλοῦν σήμερα, πληρώνοντας μὲ ἑκατομμύρια ἐπὶ ἑκατομμυρίων, τὴν μὴ ἀναγνώρισι τῶν γενοκτονιῶν ποὺ διέπραξαν…

Συνέχεια

Οἱ χρήσιμες καταιγίδες…

Ἡ βροχὴ ἦλθε γιὰ λίγη ἰσοῤῥοπία…
Καθαροὶ προχωρῆστε…
Στὸν Ἥλιο ποὺ θὰ σκάσῃ, σκᾶστε χαμόγελο…
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, ἐὰν δὲν σοῦ ἀρέσῃ ὁ καιρὸς τώρα, περίμενε ἁπλᾶ λίγα λεπτά…
Συνέχεια

Στά ὑπόγεια τῆς βουλῆς κι ὁ φάκελλος τῶν γερμανικῶν ὀφειλῶν;

Κάτι περίεργο συμβαίνει με τον όγκο των φακέλων των Γερμανικών οφειλών του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου που πρόσφατα συλλέχθηκαν από κάθε άλλο Υπουργείο ή Υπηρεσία και συγκεντρώθηκαν στην Βουλή!
Που “φυλάσσονται” άραγε όλοι αυτοί οι “απόρρητοι” φάκελλοι;
Ποιες είναι οι συμφωνίες που έχουν γίνει (γιατί έχουν ήδη γίνει) με την Γερμανία;
Οι φάκελλοι ερευνώνται για να διεκδικήσουμε αυτά που οφείλει η Γερμανία, ή για να βρεθεί τρόπος απαλλαγής της από τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδος;
Ή θα ισοσκελίσει το χρέος αναλαμβάνοντας να χρηματοδοτήσει για τα επόμενα 5 χρόνια συνέδρια εναντίον της δολοφονίας αθώων από κατακτητές και της αρπαγής του πλούτου και του χρυσού μιας χώρας (κάτι Συνέχεια

«Κάθομαι ἐδῶ καὶ πλάθω τοὺς ἀνθρώπους σύμφωνα μὲ τὴν μορφή μου».


Ὁ Νοῦς νοεῖ τὸν ἑαυτὸν του ὡς κράτιστος καὶ ἡ νόησίς του εἶναι τῆς νοήσεως νόησις.
Ἀριστοτέλης [Μετὰ τὰ Φυσικά 1074b.15–1075a.10].Προμηθέας:
Κάθομαι ἐδῶ καὶ πλάθω τοὺς ἀνθρώπους σύμφωνα μὲ τὴν μορφή μου. Μία ρᾶτσα ποὺ νὰ μοῦ μοιάζῃ, διὰ νὰ πονάῃ καὶ νὰ κλαίῃ, διὰ νὰ χαίρεται καὶ νὰ ἀπολαμβάνῃ, καὶ διὰ νὰ μὴν σὲ σέβεται, ὅπως κι᾿ ἐγώ!
Συνέχεια

Ὥρα νὰ πιάσουμε τὸ σάρωθρον!

 

Καὶ νὰ μὴ τὸ ἀφήσουμε στιγμὴ ἀπὸ τὰ χέρια μας.
Ἐνδεικτικῶς βέβαια ἐμφανίζονται κάποια γνωστὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ὅλα, μὰ ὅλα τὰ πρόσωπα τῆς, ἄς ποῦμε, πολιτικοκομματικοκινηματικῆς σκηνῆς εἶναι γιὰ νὰ σαρωθοῦν! Παλαιοὶ καὶ νέοι. Ἀποδεδειγμένα ἠλίθιοι καὶ μή!
Τὸ σάρωθρον βέβαια, ἐπεὶ δὴ ἐμεῖς τὸ καθυστεροῦμε, ἔχει ξεκινήσῃ μόνο του νὰ σαρώνῃ. Ἄλλως τε δὲν χρειάζεται καὶ πολὺ κόπο… Αὐτοὶ ὅλοι ἤδη τελείωσαν.
Σειρὰ λαμβάνουν οἱ ἐπόμενοι καὶ μετὰ οἱ μεθεπόμενοι, πρὸ κειμένου νὰ μπορέσουμε σιγὰ σιγά, ἀλλὰ Συνέχεια

Ἡ πανούκλα κι ὁ ἰατρός.

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε: «Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»

Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».

«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.

«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.

Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί εν τω μεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε

Συνέχεια