Χμμμ… Ἡ Τουρκία μᾶς τελειώνει;

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ξεκίνησαν τὰ ἐπεισόδια στὴν Κωνσταντινούπολι…
Τὰ εἴδαμε, τὰ ἐθαυμάσαμε, ἀνανακτήσαμε, θυμώσαμε, συμπονέσαμε, ἐξοργισθήκαμε…
Ἀλλά βρέ παιδιά, δέν εἶναι πάρα πάρα πάρα πολύ τραβηγμένο νά σηκώνεται στό πόδι,  γιά ἕνα ἐμπορικό κέντρο, μία χώρα τῶν ὀγδόντα ἑκατομμυρίων; 
Ἐδῶ σὲ ἐμᾶς ἔκοψαν μισθούς, συντάξεις, ὄνειρα, φαγητό, στέγη, δικαίωμα στὴν διαβίωσιν καὶ τόση φασαρία δὲν κάναμε. Κάτι ψιλὰ κάναμε, ἴσα γιὰ νὰ μὴ πᾷν ἄκλαπτα τὰ ὅπλα…
Κι ἐκεῖ γιά ἕνα ἐμπορικό κέντρο θά βάλουν φωτιά νά κάψουν τούς πισινούς τους;

Μὴ βιασθῇ κάποιος νὰ πεταχθῇ καὶ νὰ μοῦ πῇ πὼς ἐμεῖς εἴμαστε ψόφιοι… Ἤ μὴν βιασθῇ κάποιος νὰ πῇ πὼς ἐμᾶς μᾶς ψεκάζουν… Ἤ μὴ βιασθῇ κάποιος νὰ πῇ πὼς ἐμᾶς μᾶς ἀποκοιμίζουν σκέτο γιὰ νὰ τὸ βουλώνουμε Συνέχεια

3 Ἰουνίου 1941. Τό ὁλοκαύτωμα τῆς Καντάνου Χανίων

Κάντανος, ένα μικρό χωριό της Κρήτης, στο Νομό Χανίων, έμελλε να γίνει ένα από τα μνημεία της ναζιστικής θηριωδίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Οι κάτοικοί της, των γύρω χωριών, αλλά και πολλοί από την επαρχία Σελίνου, αν και ήξεραν ποιο θα ήταν το τίμημα που θα πλήρωναν, αποφάσισαν ν΄ αντισταθούν και να θυσιαστούν στην επέλαση των ναζί.

Με λίγα και ακατάλληλα όπλα, αμύνονται μαχόμενοι στις 23 Μαΐου 1941 στα Φλώρια και στις 24 και 25 Μαΐου 1941 πιο οργανωμένα και με περισσότερες δυνάμεις στο φαράγγι της Καντάνου, όπου μετά από σφοδρή μάχη, σκοτώνονται πολλοί Γερμανοί. Τη Δευτέρα 2 Ιουνίου αρχίζει ο ανελέητος βομβαρδισμός του χωριού, ενώ στη Συνέχεια

2 Ἰουνίου 1941. Μαζική ἐκτέλεσις ἀμάχων ἀπό τούς γερμανούς στό Κοντομάρι Χανίων

Οἱ Κρῆτες ἔχουν πληρώσει πολύ ἀκριβά τήν ἀγάπη τους γιά τήν πατρίδα καί τήν ἐλευθερία. Ἐναντίον τῶν Ἐνετῶν ἐπανεστάτησαν 27 φορές καί ἄλλες 4 φορές ἐναντίον τῶν τούρκων μέ ὅλα τά γνωστά ἐπακόλουθα αὐτῶν πού ἡττῶνται ἀλλά δέν ὑποτάσσονται.

Στήν Μάχη τῆς Κρήτης ἀντιστάθηκαν μέ ὅλες τους τίς δυνάμεις, νέοι, γέροι, γυναῖκες καί παιδιά ἀλλά ὁ ἀγώνας ἦταν ἄνισος. Στίς 30 Μαΐου ἔπεσε καί ἡ τελευταία μεγάλη πόλις, τό Κάστρο, στά χέρια τῶν γερμανῶν , οἱ ὁποίοι ἀπεδείχθησαν στυγεροί δολοφόνοι τῶν ἀνυπόκτακτων Κρητῶν.

Στίς 2 Ἰουνίου, ἀμέσως μετά τήν κατάκτησι τῆς νήσου ἀπό τίς ὀρδές τοῦ Γκαίρινγκ, ἔγινε ἡ πρώτη μαζική ἐκτέλεσις ἀμάχων στήν κατεχομένη Εὐρώπη, στό Κοντομάρι Χανίων. Συνέχεια

«Ἐσὺ οὔτε τουρκικὰ ξέρεις…»

Εἶναι μεγάλη προσβολὴ γιὰ τὴν νοημοσύνη μας τὸ νὰ συμπεριφέρονται οἱ μαντάμες Δραγωνοφραγκουδορεπούσηδες σὰν νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἑλληνικὸ ἤ πομακικὸ στοιχεῖο στὴν Θράκη.
Ἡ θρασύτης τους εἶναι τέτοια ποὺ καταλήγουν νὰ ἀπαξιώνουν τὴν ὑπαρκτὴ παρουσία τῶν μαθητῶν, ἀγνοῶντας την καὶ συμπεριφερόμενες σὰν νὰ μὴν ὑπάρχῃ. Οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ἀντιμετωπίζουν τοὺς Πομάκους μαθητές, καὶ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνες, ὥς ὑποχρεωμένους νὰ ἐξαφανιστοῦν γιὰ νὰ μὴν ἐνοχλοῦν τὶς ὀρέξεις τους.

Συνέχεια

Τοῦ Ἰσαᾶκ, τοῦ Ἀβραᾶμ καὶ τῆς Σάρας τὸ δαντελωτὸ κιγκλίδωμα…


Ἔχουμε ἤ δέν ἔχουμε ὀρυκτό πλοῦτο;

Γιὰ νὰ μὴ τὸν ἐξαγάγουμε, κάτι τρέχει… Δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε…
Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην, γιὰ νὰ γίνεται τόση συζήτησις, κάτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ… Καπνὸς δίχως φωτιά…

Ὅμως τί στό καλό τούς ἐμποδίζει νά κάνουν τής ἐξορύξεις καί τήν ἐκμετάλλευσι; Ποιός ἔχει βάλει φραγές; Ποιός καί γιατί ὁρίζει τό δικό μας οἰκονομικό ἐπίπεδον;

Συνέχεια