Εἶμαι ἀγανακτισμένη μὲ τοὺς «ἀγανακτισμένους»!


Καὶ τὸ ἐννοῶ.

Ἔλαβα πρὸ ἡμερῶν μίαν ἐπιστολή ἀπό ἕναν φίλο, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκράτησα  τὸν τίτλο. Μερικὲς ἀπὸ τὶς σκέψεις του θὰ σᾶς παρουσιάσω παρακάτω. Ἀλλὰ σὲ γενικὲς γραμμές μὲ βρίσκουν ἀπολύτως σύμφωνη.

Συνέχεια

Ἔρχονται χιλιάδες ἀπολύσεις στό δημόσιο

Μή σᾶς παραμυθιάζουν. Ἔχουμε ἐξοικειωθεῖ ἄλλωστε μέ τά ψέμματα τῶν πολιτικῶν μας. Στό ἀγγλικό κείμενο τοῦ μνημονίου περιγράφεται μέ σαφήνεια ἡ διαδικασία πού θά ἀκολουθηθῆ γιά τήν ἀπόλυσιν χιλιάδων δημοσίων ὑπαλλήλων. Στόν ἐφαρμοστικό νόμο ἐπικρατεῖ ἀσάφεια γιά εὐνοήτους λόγους. Ἄλλωστε δέν ἐλέχγει πλέον τήν κατάστασι ἡ “Ἑλληνική” κυβέρνησις. Ὅτι πεῖ ἡ Τρόϊκα….

Σαφείς δεσμεύσεις για χιλιάδες απολύσεις ακόμη και σε φορείς του «στενού» δημόσιου τομέα έχει αναλάβει η κυβέρνηση με το αναθεωρημένο μνημόνιο που προσυπέγραψε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Β. Βενιζέλος. Στο αγγλικό κείμενο του μνημονίου, Συνέχεια

Καί ὅμως. Δέν ἔχουμε χούντα

Διαφορά δικτατορίας – δημοκρατίας: Στην πρώτη ο λύκος ηγείται δια της βίας, ενώ στη δεύτερη ηγείται δια της συναίνεσης των προβάτων

Συμμεριζόμενος την αγανάκτηση κυβερνητικών στελεχών για τις κακοήθειες περί «χούντας», θεωρώ χρέος μου να πω δυο λόγια επί του θέματος για να τους υποστηρίξω και, μέσα από αυτούς, την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπως πολύ σωστά λένε.
Σύμφωνα με το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο λεξικό της εποχής μας (http://el.wikipedia.org/wiki/Δικτατορία):
«Ο όρος δικτατορία με την σύγχρονη χρήση της αναφέρεται στην απόλυτη εξουσία ενός ηγέτη ή ομάδας (δικτάτορα) που κυβερνά χωρίς να περιορίζεται από τους νόμους, το σύνταγμα, ή άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες του κράτους.»

Ὅσο κι ἄν πεινάσουμε τό καθεστώς δέν πέφτει, ἐκτός…

Πρίν ἀπό μερικές ἡμέρες στήν ἰστοσελίδα τοῦ «παρόν» εἶδα μιά δημοσκόπησι τῆς RASS ἡ ὁποία ἔγινε ἀπό τίς 27 Ἰουνίου ἐως τήν 1η Ἰουλίου 2011. Τίς ἡμέρες δηλαδή πού συνέβαιναν τά ἐπεισόδια στήν Ἀθήνα, ἐψηφίζετο τό μεσοπρόθεσμο κ.λ.π. Νομίζω ὅτι ἦταν οἱ χειρότερες ἡμέρες τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπό τήν αὐτιστική κυβέρνησι. Στήν οὐσία παρέδωσε τήν Ἑλλάδα στούς τοκογλύφους (ΕΕ. ΔΝΤ, ΕΚΤ). Εἴμαστε καί ἐπισήμως κατακτηθέντες. Ἄραγε ἄν μποροῦσε νά γίνη μιά δημοσκόπησις τό 1941 τί ποσοστό θά ἔπαιρνε ὁ Τσολάκογλου (ὁ ὁποῖος εἶχε καί ἐλαφρυντικά;). Συνέχεια

Ἡ ἀδικαιολόγητος εἴσοδος μίας ὁμάδος στὸν χῶρο ἄλλης θεωρεῖται εἰσβολή!

Μϊα θαυμάσια ἐπιστολή ἀπὸ τὸν Ἠλία Σταμπολιάδη, καθηγητὴ Πολυτεχνείου Κρήτης, πρὸς τὸν Τσίπρα. Καταρρίπτει μὲ τὸν λόγο του ὁ καθηγητής ἐν τελῶς τὶς διάφορες κραυγὲς τοῦ τάχα μου ἀνθρωπισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα μᾶς ἔχουν στοιχειώσει τὴν ζωή.

Σᾶς τὴν προτείνω.

Απόψεις: “Κύριε Τσίπρα στην ουσία και εσείς συνηγορείτε σε αυτή την υποταγή και την προδοσία.”

Συνέχεια

Ἡ ψαροῦ.

 

Παραλία Ἀττικῆς, ἕνα πρωϊνό Σαββάτου. Εἶμαι μὲ τὴν φίλη μου τὴν Βίκυ καὶ μίαν φίλη της. Ἐμπρός μας παίζουν μέσα στὸ νερό τρία παιδάκια ἡλικίας 6-11 ἐτῶν. Ξαφνικά, δίπλα μας σχεδόν, ἔρχεται μία παρέα ἀπὸ τρεῖς γυναῖκες, οἱ ὁποῖες στήνουν παντοῦ γύρω τους σύνεργα ψαρικῆς, καλάμια, δολώματα…. 

Τὰ παιδάκια δὲν εἶχαν ἀντιληφθεῖ κάτι κι ἐξακολουθοῦσαν τὸ παιχνίδι τους. Σὲ μίαν στιγμὴ ἡ Βίκυ πετάγεται ὡς ἐλατήριο καὶ σώζει κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὸ ἀγκίστρι ἕνα παιδάκι.  Πλησιάζω τίς «γειτόνισσες» καὶ τοὺς ἐξηγῶ πὼς ἀπαγορεύεται νὰ ψαρεύουν ἀνάμεσα στοὺς λουομένους.  Οἱ δύο μαζεύονται ἀλλὰ ἠ τρίτη, ἡ ὁποία κατεῖχε δύο καλάμια μὲ βάσεις, ἀδιαφόρησε ἐν τελῶς.

Σὲ λίγο τὰ πιτσιρίκια, παρὰ τὶς προειδοποιήσεις τῆς φίλης μου, ξαναυρίσκονται ἀνάμεσα στὰ ἀγκίστρια, τὶς πετονιὲς καὶ τὴν ψαροῦ. Σηκώνω τὸ τηλέφωνο καὶ καλῶ τὸ λιμενικό. 
Μετὰ ἀντιλαμβάνεστε τί ἔγινε.  

Συνέχεια