Ὁ (κοινὸς) δρόμος.

Ξημέρωσε Ἕλληνες! Ὥρα γιὰ τὸν δρόμο!

Ἐὰν κάτσουμε νὰ ἀναζητήσουμε τὶς ἀλήθειες τῆς ἱστορίας, καὶ δὲν φορᾶμε παρωπίδες, τότε θὰ διαπιστώσουμε πὼς εἶναι κοινὲς γιὰ ὅλους μας.

(Παρῳπίδες στὴν μελέτη τῆς ἱστορίας σημαίνει ἑρμηνεία γεγονότων. Ἡ μελέτη τῆς ἱστορίας δὲν εἶναι ἑρμηνεία. Εἶναι ἐν σειρᾷ καταγραφὴ τῶν γεγονότων. Ὄχι ὅ,τι θέλουμε… Ὅ,τι βλέπουμε! Ἐὰν φυσικὰ βλέπουμε….)

Συνέχεια

Κάποιοι ἀποχωροῦν….

Φεύγουν… Αὐτοκτονοῦν.. Μὴ ἀντέχοντας.

Βλέπετε, αὐτοὶ ἔχουν φιλότιμο. Ἔχουν εὐθιξία. Ἔχουν συνείδησι.
Ὅμως, γιατί; Τί εἶναι αὐτό πού τούς κάνει νά μή βλέπουν διέξοδο στά ἀδιέξοδα;

Τί εἶναι αὐτό πού τούς κάνει νά μήν ἀντιλαμβάνονται πώς ἡ κρίσις εἶναι πλαστή, τεχνητή, ψεύτικη; 

Τί εἶναι αὐτό πού τούς ὑποχρεώνει νά  κλείνονται στό καβούκι τους καί νά μήν ἀναζητοῦν ἴχνος φωτός στά τέλματα πού μᾶς ἐπέταξαν; Συνέχεια

Ἕνας 15χρονος μαθηματικός.

Ἡ χαρά μου ὅταν διαβάζω γιὰ ἐπιτεύγματα τῶν νέων μας, εἶναι ἀπερίγραπτος. 

Ἔχουν κάποιοι φροντίσει τόσο ἐπιμελῶς νὰ ἀποδομήσουν κάθε εἰκόνα αὐτοεκτιμήσεως ποὺ διαθέτουμε, ὡςτε σήμερα νὰ διασπιστώνουμε τὴν πλασματικὴ πνευματικὴ φτώχια ποὺ ἐπικρατεῖ γύρω μας.

Διότι, καὶ φωτεινὰ μυαλὰ ἔχουμε καὶ ἐκπληκτικοὺς ἐπιστήμονες καὶ μοναδικὰ ἐπιτεύγματα. Ἁπλῶς δὲν παρουσιάζονται, δὲν φαίνονται, δὲν προβάλλονται. Συνέχεια

Ποῦ εἶναι οἱ Ἕλληνες; Οἱ ὑπερήφανοι κι ἀξιοπρεπεῖς Ἕλληνες;

Που είναι οι Έλληνες; Οι υπερήφανοι και αξιοπρεπείς Έλληνες;

Πως επιτρέπουμε στον ανθέλληνα χονδρο-“μαλάκα” (δική του η λέξη) πολιτικό, να καθυβρίζει με τέτοιο σκαιώδη τρόπο τους Έλληνες Αγανακτισμένους από τους οποίους ο χειρότερος είναι απείρως καλύτερος και αξιοπρεπέστερος από κάθε Πάγκαλο.

Συνέχεια

Ξάνθιππος ὁ Λακεδαιμόνιος.

Πρόσωπα ποὺ «ἐχάθησαν» μέσα στὴν ταχύτητα τῶν γεγονότων.

Ἥρωες ποὺ ἐπετυχαν κάτι σημαντικὸ γιὰ τοὺς συνανθρώπους τους. 

Ξεχασμένοι σχεδὸν ἀπὸ ὅλους…

Ποὺ ὅμως ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ θυμόμαστε καὶ νὰ θαυμάζουμε.

Συνέχεια

Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Χιμάρας. (5 Νοεμβρίου 1912)

Μέσα στὴν ταχύτητα μὲ τὴν ὁποίαν προσλαμβάνουμε πλέον πληροφορίες μᾶς διέφυγε μία σημαντικὴ ἐπέτειος. Αὐτὴ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χιμάρας. 

Τό λιγότερον ποὺ ὀφείλουμε εἶναι μία στιγμή μας. Μία σκέψις μας. Κι ἕνα εὐχαριστῶ μας. Συνέχεια