Σπάνια εἰκόνα ἑνὸς Ἰνδιάνου Nootka (Nuu-chah-nulth), κατὰ τὴν διάρκεια τελετουργικοῦ λουτροῦ, πρὶν τὸ κυνήγι φάλαινας. Ἡ φωτογραφία ἐλήφθηκε τὸ 1910 ἀπὸ τὸν Edward S. Curtis.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ἡ κορύφωσις τῶν πιὸ ἐνδόξων πολέμων!
«…Στους Βαλκανικούς Πολέμους, με την τόσο ένδοξη διεξαγωγή τους, υπήρξαν και ανθρώπινες απώλειες. Και αυτές είναι δραματικές.
Έχουν καταγραφεί 307 νεκροί αξιωματικοί και 555 τραυματίες.
Οι νεκροί οπλίτες είναι 7.918 και οι τραυματίες 32.587. Επιπλέον 188 οπλίτες θεωρούνται αγνοούμενοι. Και κοντά σε όλους αυτούς καταμετρήθηκαν και 580 «παγόπληκτοι». Οπλίτες δηλαδή που έπαθαν κρυοπαγήματα. Συνέχεια
Φώτης Γιαγκούλας
Σὰν σήμερα 20 Σεπτεμβρίου, στὰ 1925, σκοτώνεται ὁ θρυλικὸς λήσταρχος Φώτης Γιαγκοῦλας, σὲ συμπλοκὴ μὲ χωροφύλακες στὴν περιοχὴ Κλεφτόβρυση τοῦ Ὀλύμπου.
Ὁ Φώτης Γιαγκοῦλας εἶχε γεννηθῆ τὸ 1894 στὸν Μεταξᾶ Κοζάνης καὶ ἔδρασε στὴν περιοχὴ ποὺ περιέκλειαν τὰ βουνὰ Χάσια, Καμβούνια καὶ Ὄλυμπος.
Συνέχεια
Μαρτιναῖοι ἐθελοντὲς Ἠπειρωτικοῦ καὶ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος
Μαρτιναῖοι ἐθελοντὲς στὸν Ἠπειρωτικὸ Ἀγῶνα τοῦ 1912-1914
Γράφει ὁ Νῖκος Α. Μπάτσος
ἀπὸ τὸ Μαρτῖνο τῆς Λοκρίδος
Μία φωτογραφία, ποὺ ἦλθε στὰ χέρια μου ἀπὸ τὴν εὐγενικὴ χορηγία τοῦ συμπατριώτου μας Δημητρίου Κ. Σπύρου, μᾶς πάει 104 χρόνια πίσω στὸ παρελθόν, στὰ χρόνια τοῦ Παύλου Μελᾶ, τῶν Μακεδονομάχων καὶ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ ἀγῶνος 1912-1914. Συνέχεια
Ἐπινοώντας τὴν …«τουρκικὴ ταὐτότητα»!
Ἡ Ἱστορικὸς Λιβανέζα Jana Tamer γιὰ τὴν Τουρκία:
«…ἡ Τουρκία ἔχει πρόβλημα μὲ τὴν ἱστορία της καὶ τὴν ταὐτότητά της, ὅπως καὶ μὲ τὴν ἱστορία καὶ τὴν θρησκευτικὴ καὶ πολιτιστικὴ κληρονομιὰ τῶν ἐδαφῶν της. Πέραν ἀπὸ τὴν σημασία τῶν παρατηρήσεων τοῦ Ἐμμανουὴλ Παλαιολόγου Β΄, ἡ ἴδια ἡ ἀναφορὰ σὲ αὐτὸν ὑπενθύμισε στοὺς Τούρκους […] ὅτι ἡ χώρα του Συνέχεια
Ἐγκύκλειος Διαταγὴ Ἑλληνομακεδονικῆς Ἀμύνης. Ἴων Δραγούμης
Ὁ Ἴων Δραγούμης τὸ 1902 μπῆκε στὸ διπλωματικὸ κλάδο, καὶ ὑπηρέτησε ὡς ὑποπρόξενος, κατόπιν ἀπαιτήσεώς του, στὸ Μοναστήρι· ἐν συνεχεῖᾳ ὑπηρέτησε στὴν Ἀνατολικὴ Μακεδονία, στὸ Προξενεῖο Σερρῶν, στὴν Ἀνατολικὴ Ρωμυλία στὸ Προξενεῖο τοῦ Πύργου καὶ στὸ Προξενεῖο Φιλιππουπόλεως, ὡς τὸ 1907. Σὲ συνεργασία μὲ τὸν γαμπρό του Παῦλο Μελᾶ, ποὺ ἦταν σύζυγος τῆς ἀδερφῆς του, ὀργάνωσε τὶς ὀρθόδοξες κοινότητες ἐναντίον τῶν βουλγαρικῶν κομιτάτων, κινητοποίησε τὶς Ἑλληνικὲς Δυνάμεις καὶ ἀνεδείχθη ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς μακεδονικῆς συγκρούσεως. Ἀνάλογες προσπάθειες κατέβαλε κατὰ τὴν διετία 1907 – 1909 στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑπηρετῶντας στὴν ἐκεῖ ἑλληνικὴ πρεσβεῖα.