Ὁ τελευταῖος Ἀλφαμίτης τῆς ΕΛΔΥΚ…

Ὁ τελευταῖος Ἀλφαμίτης τῆς Πύλης, τοῦ στρατοπέδου τῆς ΕΛΔΥΚ, ὁ Ἥρωας μάγειρος Στρατιώτης Ἀναστάσιος Κρατημένος!

Ὁ τελευταῖος Ἀλφαμίτης τῆς ΕΛΔΥΚ... Συνέχεια →

Λίγο πρὸ τῆς εἰσβολῆς…

Ἀξιωματικοὶ τοῦ 2ου Λόχου τῆς ΕΛΔΥΚ λίγο πρὸ τῆς Εἰσβολῆς.
Ὅλοι τους ἔλαβαν μέρος στὸν Πόλεμο καὶ μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Ἀλχία ἔλαβαν μέρος καὶ στὴν Μάχη τοῦ Στρατοπέδου τῆς ΕΛΔΥΚ, τὸ τριήμερο 14-16/8/74.

Λίγο πρὸ τῆς εἰσβολῆς... Συνέχεια →

Τὸ ναυάγιον τοῦ «Δύστος».

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1996, το φορτηγό –πλοίο «Δύστος», με πλήρωμα 21 Έλληνες ναυτικούς, απέπλευσε από τις εγκαταστάσεις ΑΓΕΤ-Ηρακλής Βόλου φορτωμένο με 5.300 τόνους τσιμέντο, με προορισμό την Δραπετσώνα στον Πειραιά.
Λόγω όμως των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν, προσέγγισε τον νότιο όρμο της Σκιάθου και παρέμεινε εκεί για δύο ημέρες. Εν μέσω τρικυμίας και θυελλωδών ανέμων ο Πλοίαρχος απεφάσισε τελικά, πιθανώς πιεζόμενος και από το πλήρωμα, προκειμένου να κάνουν Πρωτοχρονιά στα σπίτια τους, να αποπλεύσει και να συνεχίσει το ταξίδι για Πειραιά.
Το πρωί της επομένης και περί ώρα 05.15 το «Δύστος» βρέθηκε να επιπλέει ανεστραμμένο.
Συνέχεια →

Ἡ Ἐθνοσυνέλευσις τῆς Ἐπιδαύρου

20 Δεκεμβρίου 1821, ἡ Α΄ Ἐθνοσυνέλευση τῆς Ἐπιδαύρου…

Στὴν Ἐθνικὴ Συνέλευση τῆς Ἐπιδαύρου γράφτηκε ἡ Διακήρυξη τῆς Ἀνεξαρτησίας τῆς Ελλάδος, ὁρίστηκε ὁ τρόπος τῆς προσωρινῆς λειτουργίας τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ψηφίστηκε τὴν 1 Ἰανουαρίου 1822 τὸ πρῶτο Σύνταγμα τῆς Συνέχεια →

Ἐν Ἀθῆναις …1908

Ἐν Ἀθῆναις ...19081
 
Κατσίκες  με φόντο την «Πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς».

Η πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς στην δυτική πλευρά της Ρωμαϊκής Αγοράς. 

Μνημειώδης είσοδος με τέσσερις δωρικούς κίονες και αέτωμα από πεντελικό
μάρμαρο.


Κατασκευάσθηκε από τις δωρεές του Ιουλίου Καίσαρα και του Αυγούστου και 
αφιερώθηκε από τον Δήμο των Αθηναίων στην Αθηνά Αρχηγέτιδα (11 π.Χ.).

Συνέχεια →

Ὁ Ἐλύτης στὸ μέτωπο τῆς Βορείου Ἠπείρου

Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης (Ἡράκλειο Κρήτης 2-11-1911 -Ἀθήνα 18-3-1996) στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, 1941.

…Ποιᾶς φυλῆς ἀνύπαρχτης ὁ γόνος νά ‘μουν
τότε μόνο ἐννόησα
ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ἄλλου
διαγώνια σὰν ἀκμή γυαλιοῦ
καὶ Ὀρθόν ὥς πέρα μὲ χάραζε!..
Εἶδα μέσα μου στὰ σπίτια καθαρά σὰν νὰ μὴν ἦταν τοῖχοι
μὲ τὸ λύχνο στὸ χέρι νὰ περνοῦν γερόντισσες

Συνέχεια →