Πῶς θά μᾶς φαινόταν σήμερα νά κάναμε κάτι τελείως διαφορετικό, ἀπό αὐτά πού ἔχουμε συνηθίσει ἔως τώρα;
Πῶς θά μᾶς φαινόταν νά ἀναζητοῦμε σέ κάθε τί τό …ἀστεῖον τοῦ πράγματος;
Πῶς θά μᾶς φαινόταν ἐάν σήμερα, εἰδικῶς σήμερα, ἀποφασίζαμε νά γελᾶμε διαρκῶς…
…ἔτσι, γιατί μᾶς ἀρέσει; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Γονιδιακά Ἕλλην καί συνεπῶς Ἕλλην; Καλὸ τὸ ἀνέκδοτον! (ἀναδημοσίευσις)
Διαβάζω, ἀκούω, ἀντιμετωπίζω καθημερινῶς διάφορες καταστάσεις, ἀντιλήψεις, πεποιθήσεις, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν εἴμαστε ἤ ὄχι γονιδιακὰ Ἕλληνες. Ἐπὶ αὐτοῦ δὲν μπορῶ νὰ ἀπαντήσω ἐγὼ παρὰ μόνον ἡ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἤδη τὸ ἔχει κάνει ἀρκετὲς φορές.
Ἀπὸ τὶς ἔρευνες τοῦ Πουλιανοῦ, ἔως τὶς δημοσιεύσεις τοῦ Τριανταφυλλίδου, ἤ ἀκόμη καὶ τὰ συμπεράσματα τοῦ Στάνφορντ. Ἔχουν ἤδη ἀποφανθεῖ οἱ εἰδικοὶ καὶ τὸ ἔχουν ἐπιβεβαιώσει!
Συνέχεια
Δὲν ξεχνῶ τὸν Καραολῆ
Κωνσταντῖνος Χολέβας
Πολιτικὸς Ἐπιστήμων
Ἀντίβαρο, Ἰούνιος 2006
Λευκωσία, Κεντρικὲς Φυλακές. Ξημερώνοντας 10 Μαίου 1956. Πρὶν ἀπὸ 50 ἀκριβῶς χρόνια. Οἱ κρατούμενοι ἀγωνιστὲς τῆς ΕΟΚΑ δὲν κοιμοῦνται. Ὅλοι μένουν ξάγρυπνοι περιμένοντας κάτι σημαντικό. Μισῆ ὤρα μετὰ τὰ μεσάνυχτα τὸ μήνυμα διαδίδεται ἀπὸ θάλαμο σὲ θάλαμο. Οἱ Ἄγγλοι στρατιῶτες ἄνοιξαν τὸ κελλὶ τοῦ μελλοθανάτου καὶ τὸν μεταφέρουν στὴν ἀγχόνη. Εἶναι ὁ Μιχαλάκης Καραολής, ὁ πρωτομάρτυρας τοῦ Κυπριακοῦ Ἀγῶνος. Ἀγέρωχος καὶ ψύχραιμος ὁδηγεῖται πρὸς τὸ μαρτύριο. Λίγο πρὶν εἶχε ἐξομολογηθεῖ στὸν ἱερέα τῶν Φυλακῶν καὶ εἶχε κοινωνήσει. Τὴν ὥρα ποὺ ὁ Τουρκοκύπριος δήμιος ἀνοίγει τὴν μακάβρια καταπακτὴ οἱ Φυλακὲς σείονται ἀπὸ συνθήματα καὶ ἀπὸ τὸν Ἐθνικό μας Ὕμνο. Λίγο ἀργότερα ἡ διαδικασία ἐπαναλαμβάνεται. Νέα ἀγωνία, νέα συνθήματα, πάλι ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος. Αὐτὴ τὴν φορὰ τὸ παλληκάρι ποὺ ὁδηγεῖται στὴν ἀγχόνη λέγεται Ἀνδρέας Δημητρίου. Ἀπὸ τότε οἱ δυό τους ἀποτελοῦν ἀχώριστο δίδυμο στὴν ἱστορικὴ μνήμη καὶ στὴν καρδιὰ τῶν Νεοελλήνων. Ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Κύπρος γέμισαν δρόμους κι πλατεῖες μὲ τὸ ὄνομα Καραολὴ καὶ Δημητρίου. Κι ὁ Ἀγώνας φούντωσε. Τὸ παράδειγμα τῶν δυὸ νέων ποὺ ἔδωσαν τὴν ζωή τους γιὰ τὴν Ἐλευθερία καὶ τὴν Αὐτοδιάθεση-Ἕνωση χαλύβδωσε πολλοὺς ἄλλους. Ὁ Ἑλληνισμὸς ὁλόκληρος ὀφείλει εὐγνωμοσύνη σ’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν γενιὰ τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ΕΟΚΑ τοῦ 1955-59. Μᾶς χάρισαν τὴν τελευταία ἔνδοξη σελίδα τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Ἀνεδείχθησαν πρότυπα ἡρώων γιὰ τὶς παροῦσες καὶ τὶς μέλλουσες γενεές. Συνέχεια
Κάθε στιγμὴ μποροῦμε νὰ φτιάχνουμε περισσότερο …οὐρανό, ἐδῶ, στὴν γῆ!!!
Οἱ περισσότεροι ὅταν μιλοῦν γιὰ καταπιεσμένα συναισθήματα ἐννοοῦν τὰ ἀρνητικὰ κι αὐτὸ γιατὶ δὲν συνειδητοποιοῦν ὅτι δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ καταπιέζῃ τὰ συναισθήματά τουῦ ἐπιλεκτικά.
Ἔτσι ἐνῶ ἀρχίσαμε νὰ θέλουμε νὰ κρύψουμε τὰ ἀρνητικά μας συναισθήματα, Συνέχεια
Φυλές, Ἔθνη καί πολιτισμός…
«Ὁ πολιτισμός!
Νὰ ἕνα ἔργον ἄξιον γιὰ τὰ ἔθνη, ἔργον ἀληθινὰ ἀνθρώπινον. Νὰ πῶς τὰ ἔθνη εἶναι χρήσιμα στὴν ἀνθρωπότητα καὶ νὰ πῶς ἔσφαλε ὁ Μᾶρξ πολεμῶντας τὰ ἔθνη.
Πολιτισμοὺς γεννοῦν τὰ ἔθνη κι αὐτὰ μονάχα. Δὲν φθάνει ὅμως νὰ εἶναι ἕνα ἔθνος πολιτισμένο, πρέπει νὰ εἶναι πολιτισμένο καὶ ἀπὸ τὸν δικό του πολιτισμό. Σὲ αὐτὸ λοιπὸν χρησιμεύουν τὰ ἔθνη. Συνέχεια
Θά τολμήσουμε νά μή …φταῖν πάντα οἱ ἄλλοι;
Τὴν ὥρα ποὺ ἡ χώρα διαλύεται καὶ τὰ πάντα καταῤῥέουν, τὸ μόνον πού, καθημερινῶς, ἀκοῦμε εἶναι γιὰ τὸ τί εἶπε ὁ Ἄλφα ἢ ὁ Βῆτα παπάτζας ἢ γιὰ τὸ τί δὲν ἔκανε ἡ τάδε καὶ ἡ δείνα ὑπηρεσία. Σὲ ἔναν τόπο ποὺ μάθαμε ὅλοι μας νὰ μὴ κυττᾶμε τὴν καμπούρα μας καὶ νὰ κυττᾶμε μόνον τὶς καμποῦρες τῶν ἄλλων, κάτι τέτοιο εἶναι φυσικὸν ἐπόμενον νὰ μᾶς συμβαίνῃ, μόνον πού, τώρα πιά, ἐδῶ ποὺ ἔχουμε φθάση, καταντήσαμε πιὸ γελοῖοι κι ἀπὸ τὰ …χάχανα ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ κάνουν (μαζύ μας) τὰ …λάχανα, ἐφ’ ὅσον ὅταν οἱ ἄλλοι φταῖν, ἐμεῖς παραμένουμε παρατηρητές τους, δίχως νὰ καταπιανόμεθα μὲ τὸ πῶς θὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τοὺς κάθε λογῆς «ἄλλους». «Νὰ τὴν βγάλουμε καὶ σήμερα»… Αὐτὸ εἶναι τὸ σύνθημα…
…καὶ ἂς πᾷν ὅλα στὸν ἀγύριστο… 
