«Κλιματικὴ συμφωνία τῶν Παρισίων»
Μία τεραστία ἀπάτη, ποὺ ποντάρρει στοὺς ἠλιθίους…!!!
«Μὴν μᾶς λές, κάθε τρεῖς καὶ λίγο, Ἠλιθίους! Ἀπό ποῦ κι ὡς ποῦ κρατᾶς γιά τόν ἑαυτό σου τήν ἰδιότητα τοῦ Ἐξύπνου;»
Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνιμος ἐπῳδὸς ἀπὸ φιλαράκια μου, ποὺ «γουστάρουν ἀνεμογεννήτριες καὶ Σωτηρία τοῦ Πλανήτου»…
Καί τί νά κάνω ἐγώ πού τούς ἀγαπῶ, ἔτσι κι ἀλλοιῶς;
Νά πάψω νά τούς θεωρῶ -στὸ συγκεκριμένο θέμα- ἠλιθίους;
Ἀφοῦ εἶναι!
Δεῖτε, στὶς δύο συνοδευτικὲς πίττες, τὸ πῶς σχεδιάζουν τὰ Λαμόγια νὰ «σώσουν τὸν πλανήτη»…

Ἐὰν παρατηρήσουμε προσεκτικὰ τὴν μνημονιακὴ πορεία τῆς Ἰταλίας, τὰ τελευταία χρόνια, θὰ διαπιστώσουμε εὔκολα πὼς ἦταν ταχυτάτη καί, κρίνοντας ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος (ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν προσφάτων ἀνακοινώσεων) πολὺ περισσότερο ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν Ἡνωμένη μας Εὐρώπη, ἀπὸ αὐτὴν τῆς χώρας μας. Ἐπὶ πλέον μποροῦμε εὔκολα νὰ διαπιστώσουμε πὼς ναὶ μὲν ἡ Ἰταλία μποροῦσε νὰ …«κρατήσῃ», ἀλλὰ ἡ ἐπίθεσις ποὺ ἐδέχθη ἐπετάχυνε τὶς διαδικασίες ποὺ ὁδηγοῦν (βεβαιωμένα πλέον) στὴν χρεωκοπία της. Μία εὔρωστος χώρα, μὲ βαρειὰ βιομηχανία, μὲ ἀνοίγματα ὑγειῆ στὴν διεθνῆ ἀγορά, πολὺ πιὸ γρήγορα ἀπὸ ἐμᾶς, κατέληξε νὰ ἀποσυντεθῇ σχεδὸν πλήρως, ἂν καί, πάντα ἐπισήμως, ἐμεῖς εἴχαμε καὶ τὸ …ὄνομα καὶ τὴν χάριν!