Μπορεῖ νά μᾶς πῇ τί θά κάνῃ ἡ πολιτεία ἀπὸ τοῦδε καί στό ἐξῆς, γιὰ νὰ προστατεύσῃ τήν ζωή καὶ τὴν περιουσία τοῦ κοσμηματοπώλου;;
Γιατί εἶναι τοὐλάάχιστο ἡλίου φαεινοτέρα ἡ στοχοποίησίς του ἀπὸ τὶς συμμορίες.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Λαλίστατοι …«Λωλοστεφανῆδες»;
Ἤ κάτι πολύ (μὰ πάρα, πάρα πολύ) χειρότερον;
Βγαίνει ὁ ἕνας καὶ δηλώνει πὼς τὸν ἐτουλούμιασαν στὸ ξῦλο ὀκτὼ ἄτομα…
Πάει στὸ νοσοκομεῖο καί, μὲ τὴν διαδικασία τοῦ αὐτοφώρου, διαπιστώνεται (μὴν γελᾶτε!!!) …«βαρεία σωματικὴ βλάβη» καί, ἐν συνεχείᾳ, συλλαμβάνονται ὀκτὼ ἄτομα, γιὰ πρόκλησιν (μὴν γελᾶτε λέμε!!!) …«βαρείας σωματικῆς βλάβης καὶ ἐξύβρισιν».
Δὲν …χωροῦν τὰ Σκόπια στὴν Μακεδονία
Ἀναστάτωσις καὶ φασαρία στὴν Μακεδονία
Διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορος Καρακάλλα (198 – 217 μ. Χ.), ἀνάβει τὰ αἵματα στὴν Μακεδονία. Μῆλον τῆς ἔριδος τὸ προσκύνημα τοῦ Ἀλεξάνδρου!!!
Ἀμφίπολις, Θεσσαλονίκη καὶ Βέῤῥοια, ἔρχονται σὲ ἀντιπαράθεση.
Χαμός!!!.
Ἡ κάθε πόλις προβάλλει τὰ δικά της ἐπιχειρήματα καὶ ἡ Ῥώμη τὰ ἔχει χαμένα.
ΟΜΟΝΟΙΑ φωνάζει καὶ τὸ γράφει σὲ νομίσματα τοῦ Ἀλεξάνδρου. Ὁμόνοια γιὰ τὶς δύο πόλεις ποὺ ἔχασαν!!! Ὅλοι δὲν κερδίζουν, μόνον ἕνας!
Θέλει καὶ ὁ Προβόπουλος τὸν …Τσακαλῶτο του!!!
Πόσο πιό κάτω ἀκόμη πολιτικοί ἀπατεῶνες ΣΥΡΙΖΑῖοι…;;;
Ἡ πολιτικὴ ἀλητεία δὲν ἔχει τέλος…
Δίκαιον, νομιμότης, ἀθῷα θύματα καὶ ἀληθὴς Ἐξουσία… (β)
Λέγαμε λοιπὸν γιὰ τὴν Ἐξουσία, τὴν Νομιμότητα καὶ τὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ ἐλέγχῃ τοὺς χαχόλους (ἐμᾶς), πρὸ κειμένου νὰ μὴν διαμαρτυρόμεθα. Μία Ἐξουσία ποὺ ἐδῶ καὶ αἰῶνες διαστρεβλώνει τὴν Ἱστορία, δολοφονεῖ ἀγωνιστὲς τῆς Ἐλευθερίας καὶ κρατᾶ τοὺς λαοὺς περιμαντρωμένους στὰ γρανάζια της. 
Δίκαιον, νομιμότης, ἀθῷα θύματα καὶ ἀληθὴς Ἐξουσία… (α)
Μία Ἐξουσία ποὺ χρησιμοποιεῖ διαρκῶς τὸ Χρῆμα ὡς μέσον (καὶ μόνον), κρατώντας στὰ χέρια της τὸν ἔλεγχο τῆς διακινήσεώς του, πρὸ κειμένου νὰ τὴν ὑπηρετοῦν πιστὰ τὰ τσιράκια της.
Μία Ἐξουσία ποὺ παραμένει στὸ ἀπυρόβλητον, ἀλλάζοντας βιτρίνες καὶ ὀνόματα (βασιλεία, δικτατορία, δημοκρατία), ἀλλὰ οὐδέποτε τακτικές.
Ἱερὸς τοῦ Κλέπτου Ἀγὼν
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Κολοκοτρώνη
«Τὸ «κλέπτης» ἦτον καύχημα. Ἔλεγε «εἶμαι κλέπτης» καὶ ἡ εὐχὴ τῶν πατέρων ἑνὸς παιδιοῦ ἦτον νὰ γίνη κλέπτης. Συνέχεια