
18 Μαρτίου 1913.
Δολφονία τοῦ βασιλέως Γεωργίου Α΄, στὴν Θεσσαλονίκη.
Στὸν τάφο τοῦ ἀνεγράφη: «Ἔπεσεν ὑπὲρ Πατρίδος. Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δόσω σοῖὶ τὸν στέφανον τῆς ζωῆς». Συνέχεια

18 Μαρτίου 1913.
Δολφονία τοῦ βασιλέως Γεωργίου Α΄, στὴν Θεσσαλονίκη.
Στὸν τάφο τοῦ ἀνεγράφη: «Ἔπεσεν ὑπὲρ Πατρίδος. Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δόσω σοῖὶ τὸν στέφανον τῆς ζωῆς». Συνέχεια
(Ἢ καὶ θωρῶ-περίπου-βλέπω τὶς θεωρίες…!!!)

Θεωρῶ ἢ θωρῶ ἢ θέω(-ρῶ) σημαίνει πὼς ἔχω γενικὴ εἰκόνα ἑνὸς θέματος καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ἰσχυρὲς γνωσιακὲς βάσεις.
Θεωρῶ:
βλέπω, παρατηρῶ, θεῶμαι, κυττάζω.
Τόσο ὁ κύριος Παπαδημητρίου ὄσο καὶ ἡ συμβία τοῦ ἡ κυρία Ἀντωνοπούλου ἀποτελοῦν μίαν ὀρδὴ ἀκαδημαϊκῶν οἱ ὁποῖοι σιτίζονται καὶ μάλιστα μὲ ἐκπληκτικὲς ἀμοιβές, ἀπὸ τὸ λίμπεραλ κατεστημένο τῆς Νέας Ὑόρκης κυρίως ἢ ἐναλλακτικὰ τῆς Καλιφόρνια. Συνέχεια
Γιὰ ἀρχὴ λοιπὸν χρέος μας εἶναι νὰ γκρεμίσουμε τὰ τείχη ποὺ θεωροῦμε πὼς μᾶς ἀπομονώνουν ἀπὸ τοὺς γύρω μας. Ὥρα μας νὰ δοῦμε πὼς ὅλα ὅσα ἀντιμετωπίζουμε προέρχονται ἀπὸ ἕνα αἴτιον: τὸν ἔλεγχό μας. Γιὰ νὰ παύσῃ ὁ ἔλεγχός μας, πρέπει νὰ ἀκυρωθοῦν οἱ ἐπίπλαστες ἀντιλήψεις μας γιὰ τὸν κόσμο, νὰ ἐπανεξετάσουμε τὸ ποιὸς εἶναι ἢ ὄχι ἐχθρὸς καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ προβλήματά μας εἶναι ἀνύπαρκτα. Συνέχεια
Αὐτὸ ποῦ ἀκοῦς κάθε ἡμέρα σὲ συζητήσεις στὴν Γερμανία, εἶναι τὸ γιατὶ ὁ Γερμανικὸς λαὸς θὰ πρέπη νὰ πληρώνῃ τοὺς λαθρομετανάστες ποὺ ἔχουν εἰσέλθη παρανόμως στὴν χώρα.
Σὲ μίαν χώρα ποὺ ὁ λαός της ἐπὶ 74 χρόνια κάνει ὅτι μπορεῖ (δηλαδὴ ζητᾶ γονυπετὴς συγγνώμη) γιὰ ὅ,τι συνέβη στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνέχεια
Ἕνα οὐσιῶδες στοιχεῖο στὸ νὰ κατανοήσουμε τοὺς ὑπάρχοντες μηχανισμούς, ποὺ καὶ μᾶς σκοτώνουν καὶ μᾶς καθιστοῦν νοητικὰ ἐλεγχομένους, εἶναι ὁ μηχανισμὸς ποὺ στηρίζει τὸ χρῆμα, ἀλλὰ οὐδέποτε τὸ ἴδιο τὸ χρῆμα. Τὸ χρῆμα, σὲ ὅλες του τὶς μορφές, παρέμενε, παραμένει καὶ θὰ παραμένῃ μέσον ἐλέγχου ἀλλὰ ὄχι αὐτοσκοπὸς τῶν σαπροφύτων τοῦ πλανήτου. Ἡ κάθε εἴδους σύμβασις, ποὺ ὑποστηρίζει τὸ χρῆμα, σὰν (ἂς ποῦμε) φιλοσοφία, εἶναι αὐτὴ ποὺ στὴν πραγματικότητα ἐλέγχει παγκοσμίως τοὺς πληθυσμούς. Συνέχεια