Ὁ ὅρκος τοῦ Γλαύκου

Ὁ ὅρκος τοῦ Γλαύκου«…θὰ σᾶς διηγηθῶ τί ἔγινε στὴν Σπάρτη κάποτε, ἐξαιτίας μιᾶς παρακαταθήκης. Ἐμεῖς οἱ Σπαρτιᾶτες λέμε πὼς ἔζησε στὴν Λακεδαίμονα, τρεῖς γενεὲς πρὶν ἀπὸ ἐμέ, ὁ Γλαῦκος, παιδὶ τοῦ Ἐπικύδου· ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς, ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε ὅτι, καὶ κατὰ τὰ ἄλλα, κατεῖχε τὴν πρώτη θέση στὴν Σπάρτη καὶ ἰδιαιτέρως ἐγκωμιάζετο γιὰ τὴν δικαιοσύνη του· ἐθεωρεῖτο ὁ δικαιότερος Λακεδαιμόνιος τὴν ἐποχὴ ἐκείνη· σ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο συνέβησαν τὰ ἐξῆς : Ἐφθασε στὴν Σπάρτη ἕνας ἄνδρας ἀπὸ τὴν Μίλητο, ποὺ παρουσιάσυηκε στὸν Γλαῦκο καὶ τοῦ εἶπε: κατάγομαι ἀπὸ τὴν Μίλητο καὶ ἦλθα Γλαῦκε, γιὰ νὰ ἀπολαύσω τὴν δικαιοσύνη σου· ἀπεφάσισα λοιπὸν καὶ πούλησα τὴν μισὴ περιουσία μου καί, τὰ χρήματα ποὺ εἰσέπραξα, θὰ σοῦ τὰ παραδόσω νὰ μοῦ τὰ φυλᾷς ἐσύ.
Συνέχεια





Διαιτησία κι ΟΧΙ Δικαιοσύνη γιὰ τὴν χώρα…

Διαιτησία κι ΟΧΙ Δικαιοσύνη γιὰ τὴν χώρα...ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρο τοῦ Μανώλη Κοττάκη (κυρ. Δημοκρατία)

«…Ὁ Ἀλέξης ἐμφανίστηκε ὡς ὁ ἀποκλειστικὸς ἀντιπρόσωπος τῆς εὐρωπαϊκῆς ἰδέας στὴν Ἑλλάδα!
Ἀνέλαβε τὴν ἐκπροσώπηση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀντιπροσωπίας στὴν εὑρύτερη περιοχή, κάνοντας ἕνα ὡραιότατο deal: ῥύθμισις χρέους ἔναντι τῆς δεσμεύσεως νὰ καταστῇ ἡ Ἑλλάδα «χωματερὴ προσφύγων».
Συνέχεια





Φιλοδοξώντας νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν Καμμένο!

Φιλοδοξώντας νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν Καμμένο!Στὸ 0:21 – 0:23 τοῦ Video
Φιλοδοξεῖ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸν Καμμένο στὴν Κυβέρνηση καὶ σὲ κάθε εὐκαιρία τοῦ πετάει πέτρες. Συνέχεια





Ὁ Ἐλευσίνιος θρῆνος (τοῦ Αἰλίου Ἀριστείδου)

Ὁ Ἐλευσίνιος θρῆνος (τοῦ Αἰλίου Ἀριστείδου)« Ὦ, πάλαι ποτὲ Ἐλευσίς
ποίαις κιθάραις ἤ λύραις τὸ κοινὸν
τῆς γῆς κατακλαύσεται;
Τίς γὰρ Ἑλλήνων ἤ τίς βαρβάρων
οὕτω σκαιῶς ἤ ἀνήκοος, ὅστις οὐ
κοινὸν τι τῆς γῆς τέμενος τὴν Ἐλευσῖνα
ἡγεῖτο, καὶ πάντων ὅσα Θεῖα ἀνθρώποις;»

Συνέχεια





Γιὰ νὰ εἶναι πάντα νεαρὸς ὁ Κόσμος…

Γιὰ νὰ εἶναι πάντα νεαρὸς ὁ Κόσμος...«Πάντα ὅσα ὁρᾷς, ὅσον οὔπω μεταβαλεῖ, ἡ τὰ ὅλα διοικοῦσα φύσις καὶ ἄλλα ἐκ τῆς οὐσίας αὐτῶν ποιήσει καὶ πάλιν ἄλλα ἐκ τῆς ἐκείνων οὐσίας, ἵνα ἀεὶ νεαρὸς ᾖ ὁ κόσμος»
Συνέχεια





Τὰ καθίκια

Τὰ καθίκιαΜὲ δισταγμὸ μπήκαν στὸν αἰώνα
μὲ φόβους γιὰ ἕναν δύσκολο χειμώνα…

Διακριτικὰ ἀνέκαθεν κρυμμένα
μὲ τὰ δικά του σχέδια τὸ καθένα…

Τά΄ πιανε πανικὸς σὲ κάθε ὀσμή μεγάλη
κρυφὰ ἀλλάζαν μεταξύ τους τὴ σκυτάλη…
Συνέχεια