Ναί, αὐτοὺς τοὺς ξεχάσαμε…
Καὶ δυστυχῶς, ἦταν χιλιάδες… Ἐκατομμύρια… Ἐὰν μάλιστα προσθέσουμε τὶς ἐκατοντάδες τῶν σκλάβων ἀνᾲ τοὺς αἰῶνες, τότε θὰ χάσουμε τὸν λογαριασμό… Γιὰ πάρα πάρα πολλὰ χρόνια… Γιὰ ἐκατοντάδες χρόνια….
Διότι γιὰ πάρα πάρα πάρα πολλὰ χρόνια οἱ σκλάβοι ἦταν ΜΟΝΟΝ λευκοί!!!
Συνήθεια ποὺ ἔπαυσε μόνον ὅταν βρώμισαν σὲ κάποιους οἱ νέγροι…
Καὶ νὰ μὴν πᾶμε πολὺ μακριά… Ἐδῶ, σὲ ἐτοῦτον τὸν τόπο, ἀπὸ τότε ποὺ πάτησαν τὸ πόδι τους οἱ Ῥωμαῖοι, Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἱστορικὲς ἔρευνες καὶ μελέτες
Ἄνοδος-Πτώσις καὶ Ἀνάστασις τῆς I.G. FARBEN (β’)
Συνέχεια ἀπὸ τὸ
Ἄνοδος-Πτώσις καὶ Ἀνάστασις τῆς I.G. FARBEN (α’)
Η ρήτρα στη Συνθήκη των Βερσαλλιών ότι οι σύμμαχες χώρες δεν χρειάζεται να επιστρέψουν την γερμανική βιομηχανική ιδιοκτησία που κατέσχεσαν ήταν ένα πλήγμα, βεβαίως, για τις εταιρείες της IG. Αλλά τουλάχιστον ήταν σίγουροι ότι τα κατασχεθέντα εργοστάσια και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία σοβαρού ανταγωνισμού στη μεταπολεμική αγορά των χρωμάτων. Το μη-γερμανικό προσωπικό στα ξένα εργοστάσια τους δεν γνώριζε καμμία από τις ζωτικής σημασίας τεχνικές πληροφορίες και τεχνογνωσία.
Οι ξένες ευρεσιτεχνίες είχαν εσκεμμένα διατυπωθεί έτσι ώστε μόνον εκείνοι που διέθεταν τεχνογνωσία να μπορούν να τις λειτουργήσουν. Οι Γάλλοι είχαν λύσεi το πρόβλημά τους με τη συνεργασία τους με τις IG εταιρείες να κάνουν χρωστικές στη Γαλλία-μια ευκαιρία που εξασφαλίστηκε από την συμφωνία των Bosch-Frossard στις Βερσαλλίες.
Οι Αμερικανοί, από την άλλη πλευρά, προσπάθησαν αρχικά, να αναπτύξουν μια εγχώρια βιομηχανία χρωστικής μόνοι τους, χωρίς τους Γερμανούς. Ο Στρατός πίστευε ότι μια ισχυρή, ανεξάρτητη αμερικανική βιομηχανία χρωστικών ήταν κρίσιμη για την εθνική αυτοάμυνα.
Ἡ Εὐρώπη τῶν …Ἑβραίων.
Ὁ ἀπελευθερωτικὸς ἀγὼν τοῦ 1854.
Ο νέος απελευθερωτικός αγώνας του 1854 ξεκίνησε στις αρχές του έτους και είχε διάρκεια τεσσάρων -4- μηνών. Διοργανώθηκε ουσιαστικά από το βασιλιά Όθωνα με επιτελείς και πρωτεργάτες τους ζώντες ακόμη αγωνιστές του 1821. Οι στρατιωτικοί ηγέτες του 1821, Κίτσος Τζαβέλας, Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, Ευάγγελος Κοντογιάννης, Θεόδωρος Ζιάκας, Παπακώστας Τζαμάλας, Νικόλαος Φιλάρετος κ.ά., με τη δραστήρια και φλογερή συμμετοχή του Σπύρου Καραϊσκάκη, ανθυπολοχαγού και γιου του στρατάρχη της Ρούμελης Γεωργίου Καραϊσκάκη, του επιλοχία Νικ. Λεωτσάκου και των γενναίων οπλαρχηγών της Θεσσαλίας: Καταραχιά, Ζητουνιάτη, Φαρμάκη, Βελέντζα, Καραούλη και άλλων εξόρμησαν, με τα επαναστατικά τμήματά τους, για την απόκτηση της ελευθερίας.
Ἄνοδος-Πτώσις καὶ Ἀνάστασις τῆς I.G. FARBEN (α’)
O Ιωσήφ Μπόρκιν εκδίδει το βιβλίο του το 1978 “ΕΓΚΛΗΜΑ & ΤΙΜΩΡΙΑ της I.G.FARBEN”
ένα βιβλίο που είναι η ιστορία της πλέον ισχυρής βιομηχανίας που ιδρύθηκε ποτέ.
Θα περιηγηθούμε στην ιστορία του με παράλληλες αναφορές και στα ιστορικά αλλά και στα τεχνολογικά τεκταινόμενα των τελευταίων 150 ετών και πως αυτά διαμορφώνουν και τις σημερινές συνθήκες της οικονομικής κρίσης.
Το 1934 ο Μπόρκιν προσλαμβάνεται σαν αναλυτής ερευνητής από τηνUS Senate Special Committee για να ερευνήσει τις βιομηχανίες πυρομαχικών. Ο προϊστάμενος του για να τον βοηθήσει του προσκομίζει τη συμφωνία μεταξύ της Standard Oil Company & I.G. Farben. Ο Μπόρκιν από τότε μέχρι το 1978 παρακολουθεί στενά όλες τις δραστηριότητες της IG FARBEN.
«Χωρίς την IG FARBEN η Γερμανία δεν θάταν ποτέ σε θέση να ξεκινήσει τον επιθετικό πόλεμο το 1939» ήταν το συμπέρασμα πολιτικών και στρατιωτικών ειδικών με εντολή του Αϊζενχάουερ να εξετάσουν τη συνεισφορά της IG FARBEN στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο WWII.
Συνέχεια
Ἐμφύλιος μεταξύ Βουλγάρων ὁ Μακεδονικός ἀγών;
Θὰ χρειαζόμουν πράγματι τόνους βιβλίων γιὰ νὰ ἀπαντήσω στίς δημοσιεύσεις τῆς ἱστοσελίδος http://www.bulgarmak.org/macedonian_struggle.htm
Αὐτὸ ποὺ μὲ πικραίνει εἶναι πώς ΚΑΝΕΝΑΣ Ἕλλην ἱστορικός, ἐξ ὅσων γνωρίζω φυσικὰ, δὲν ἔχει καταπιαστεῖ μὲ τὸ νὰ συντάξῃ μίαν σοβαρή καὶ τεκμηριωμένη ἀπάντησι στὴν συγκεκριμένη σελίδα.
Ἡ σελίδα εἶναι γραμμένη στὰ ἑλληνικὰ καὶ ἀσκεῖ συστηματικὴ ἱστορική προπαγάνδα μὲ στόχο τὴν ἀλλοίωσι τῆς ἱστορικῆς μας συνειδήσεως.
Θὰ μεταφέρω μερικὲς πληροφορίες γιὰ νὰ μπορέσῃ ὁ ἀναγνώστης νὰ ἀποκτήσῃ μίαν πιὸ σαφὴ εἰκόνα, ἀλλὰ ἐπιμένω στὴν ἀνάγκη παρεμβάσεως ἱστορικῶν. Οἱ δικὲς μας «μελέτες» κι ἔρευνες δυστυχῶς παραμένουν σὲ καθαρὰ ἐρασιτεχνικόν ἐπίπεδον καὶ δὲν μποροῦν εὔκολα νὰ καταγραφοῦν ὡς ἐπίσημος ἀντίλογος.
Γράφει λοιπόν ἡ παραπάνω σελίς ὡς πρόλογο στὰ ὅσα ἀκολουθοῦν:

