Ἐνθυμούμενοι τοὺς λεβέντες Κολοκοτρωναίους…

Ἐπεὶ δὴ τὸ ζήτημα τῆς  μνήμης μας εἶναι κάπως …ἀπροσδιόριστον…
Κι ἐπεὶ δὴ κάποιοι, κάποτε, μὲ ἐντολὲς ΕΛΙΑΜΕΠ (βλέπε καὶ βερέμη, τατσόπουλο καὶ ΣΚΑεΙ-γάιδαρο-  ἐπεχείρησαν νὰ μᾶς
ἀλλοιώσουν τὸ ἱστορικὸ καὶ τὸ ἀντιληπτικόν μας ἐπίπεδον…
Κι ἐπεὶ δὴ βασικός σκοπός τους, κατὰ κύριον λόγο, ἦταν νὰ ἀποδομηθῇ ὁ Γέρος μας στὶς συνειδήσεις μας…
…εἴπαμε νὰ ἀναδημοσιεύσουμε ἕνα κείμενον ποὺ ἀπεδείκνυε τὶς μεθοδεύσεις τους μὰ καὶ  τὸ …ἦθος (;;;) τους.
Συνέχεια →

Ἱερὸς τοῦ Κλέπτου Ἀγὼν

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Κολοκοτρώνη

«Τὸ «κλέπτης» ἦτον καύχημα. Ἔλεγε «εἶμαι κλέπτης» καὶ ἡ εὐχὴ τῶν πατέρων ἑνὸς παιδιοῦ ἦτον νὰ γίνη κλέπτης. Συνέχεια →

Ὧρες ἐθνικῆς ντροπῆς…

26 Μαΐου 1834. Ἡμέρα Ντροπῆς γιὰ τὸν Ἑλληνισμό.
Καταδίκη εἰς θάνατον τοῦ Κολοκοτρώνη, μὲ δάκτυλο τῶν Γερμανῶν!

Ὁ Κολοκοτρώνης, ὅταν ἄκουσε κάποιον νὰ τοῦ λέῃ: «ἄδικα σὲ σκοτώνουν, στρατηγέ», ἀπήντησε: «Γι’ αὐτό λυπᾶσαι; Καλλίτερα ποὺ μὲ σκοτώνουν ἄδικα, παρὰ δίκαια!».

Συνέχεια →

Μὲ μῖσος καὶ διχόνοια…

Έτη 1812-15-16.
Από την μία είναι η φατρία του Σωτηράκη Λόντου (Αχαϊκό κόμμα), προεστού της Βοστίτσας. Κοντά του είναι ο Ζαΐμης από τα Καλάβρυτα, ο Σισίνης από την Γαστούνη, ο Παπαφωτόπουλος από την Αρκαδία, ο Κοπανίτσας από τον Μυστρά και ο Καραμάνος από τον Πραστό Κυνουρίας.

Συνέχεια →

Ὅταν οἱ ἡγέτες ἔχουν τὸ ἀνάστημα νὰ ποῦν ΟΧΙ!

Όταν οι ηγέτες έχουν το ανάστημα να πουν ΟΧΙ. Στον λαό.

______________________________

Όταν έφθασε ο Δημήτριος Υψηλάντης στην επαναστατημένη Ελλάδα, ο λαός τον υπεδέχθη με ενθουσιασμό. Του ανεγνώρισε αμέσως όλες τις αρετές του λαοπρόβλητου αρχηγού. Στο πρόσωπό του είδαν τον ηγέτη που θα έφερνε την ελευθερία στο Γένος. «Καλώς ήρθες αφεντικό!» του φώναζαν όπου πήγαινε.
Υπήρχε όμως ένα σοβαρό πρόβλημα: Οι πρόκριτοι και οι κοτζαμπάσηδες. Αμέσως αντιλήφθηκαν ότι ο πρίγκιπας συνιστούσε απειλή για την δύναμη και τα προνόμιά τους. Επιχείρησαν να κάνουν διαπραγμάτευση μαζί του. Εκείνος αρνήθηκε.
Ο λαός και ο στρατός, μπροστά στον φόβο να φύγει ο Υψηλάντης και να τους εγκαταλείψει, εξαγριώθηκαν.

Συνέχεια →

Ἡ δίκη τοῦ Κολοκοτρώνη

5 Ἰανουαρίου 1825 παραπέμπεται σὲ δίκη ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Ἡ ἀναίτια σύλληψις τοῦ Κολοκοτρώνη χωρὶς νὰ τηρηθῇ κανενὸς εἴδους δικονομικῆς διαδικασίας (κατηγορητήριο-δίκη-καταδίκη) καὶ ἡ φυλάκισὴ του στὴν Ἱ.Μ. Προφήτη Ἡλία στὴν Ὕδρα, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ὁ Αἰγύπτιος Ἱμπραῆμ ἔκανε ἀπόβαση στὴν Συνέχεια →