..ποὺ μᾶς χαρακτηρίζει ἐδῶ καὶ αἰῶνες…
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἴχαμε δημοσιεύση ἕνα κείμενον μὲ τίτλο: Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Διότι μόνη ἀληθὴς ἀπειλὴ γιὰ τὸν Ἕλληνα ἦσαν πάντα οἱ …προσκυνημένοι!!!
Ὁ Ἑλληνισμὸς οὐδέποτε ἡττήθη, στὴν πραγματικότητα, ἀπὸ τοὺς ἐπιδόξους κατακτητές του, ὅσο ἀπὸ τοὺς ἀρνησιθρήσκους καὶ ἀρνησιπάτριδες, ποὺ ὄχι μόνον ὑπετάχθησαν παθητικῶς ἀλλὰ καὶ συνηργάσθησαν ἐνεργητικῶς μὲ τὸν ἐχθρό. Συνέχεια
Μία χρονιὰ γεμάτη γλυκὲς οἰκογενειακὲς στιγμές…
Κάθε χρόνο, τέτοιες ἡμέρες -κυρίως τὴν τελευταία – ἀκοῦμε καὶ διαβάζουμε «νὰ φύγῃ, νὰ ἡσυχάζουμε… Ἄν τὲ νὰ ἔλθῃ ὁ ἄλλος νὰ δοῦμε ἄσπρη ἡμέρα… Τόσο χάλια χρονιὰ σὰν κι αὐτήν….»
Τελικά μήπως νά ἀλλάξουμε ἐμεῖς σκέψη καί στάση καί νά καταλάβουμε ἐπί τέλους ὅτι ἐμεῖς κάνουμε καί τίς χρονιές καί τίς συνθῆκες;
Συνέχεια
Γιὰ μίαν καλὴ χρονιὰ ἀπαιτεῖται καὶ μία καλὴ ἀρχή…
Συνηθίζουμε καθημερινῶς νὰ ἐπαναλαμβάνουμε πράξεις καὶ νὰ μὴν δίδουμε στοὺς ἑαυτούς μας τὶς εὐκαιρίες γιὰ πραγματικὲς ἀλλαγές.
Κλειδωμένοι μέσα στὶς ῤουτίνες μας, κλωσσᾶμε -κυριολεκτικῶς- τοὺς φόβους μας, ἀναπαράγουμε συμπεριφορὲς καὶ συνήθειες ποὺ μᾶς πονοῦν τόσο ὅσο νὰ τὸ ἀντέχουμε, συναναστρεφόμεθα μὲ τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουμε μάθη καὶ δὲν χρειάζεται νὰ προβληματισθοῦμε γιὰ περισσότερα, ἀποδεχόμεθα τοὺς συμβιβασμούς ὡς …ἐξ ἀνάγκης συμβάσεις, ἐνᾦ συστηματικῶς ἀρνούμεθα νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς βαραίνουν. Κι αὐτὲς οἱ συμπεριφορές μας, εἰδικῶς κάτι τέτοιες ἡμέρες, σὰν τὴν σημερινή, εἶναι οἱ μέγιστες αὐτό-παγιδεύσεις μας σὲ ἕναν ἀέναο κύκλο αὐτό-καταστροφῆς μας, ἐνᾦ στὴν πραγματικότητα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι σημαντικὲς εὐκαιρίες ἐπαναπροσδιορισμοῦ τῶν πάντων. Συνέχεια
Ξυπνᾶμε …Στρατιῶτες;
Ἐὰν ὑποθέσουμε πὼς θέλουμε νὰ ἀνεβοῦμε σὲ μίαν κορυφὴ τοῦ Ὀλύμπου, γνωρίζουμε πὼς ἀπαιτεῖται συστηματικὴ προετοιμασία. Ὅσο περισσότερο ἀποφασισμένοι λοιπὸν εἴμαστε γιὰ ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα, τόσο περισσότερο χρόνο ἀφιερώνουμε στὴν προετοιμασία μας, πρὸ κειμένου, ὅταν θὰ ἔλθη ἐκείνη ἡ στιγμὴ νὰ ἀντέχουμε καὶ νὰ ἀνεβοῦμε καὶ νὰ κατεβοῦμε. Συνέχεια
Ἡ Ἀνδρεία καὶ ἡ Ἀρετή!!!
Ἡ Ἀνδρεία στὶς ἡμέρες μας σβήνει… Κι ἐμεῖς ἀγωνιοῦμε…
Μὰ ἡ Ἀνδρεία σβήνει διότι κρύβεται μέσα στὴν Ἀρετή, ὅπως καὶ ἡ Ἀρετὴ κρύβεται μέσα στὴν Ἀνδρεία.
Εἶναι δύο μέγιστα ὅπλα τῆς Ἀνθρωπότητος, ποὺ σίγασαν ἐμπρὸς στὴν Ὕβριν!!!
Σίγασαν ἀλλὰ δὲν χάθηκαν…
Ἐδῶ εἶναι ἀκόμη κι ἀναμένουν νὰ τὰ ἀνακαλύψουμε… Συνέχεια