Καθημερινῶς, ὁπουδήποτε, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, ἀνακαλύπτουμε νέες μειοδοσίες, νέες ἀπάτες καὶ νέα ἐγκλήματα εἰς βάρος μας. Ἁπὸ ἁπλὲς οἰκονομικὲς ἀπάτες, πλαστογραφίες καὶ ἀτιμίες, ἔως μεγαλύτερα ἐγκλήματα, ὅπως αὐτὰ τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων, τῶν συνοριακῶν μας γραμμῶν καὶ τῶν, πίσω ἀπὸ τὰ φῶτα τῆς δημοσιότητος, μεγίστων ἐθνικῶν μειοδοσιῶν. Συνέχεια
Ἡ αἴσθησις τῆς ἐλευθερίας ξεκινᾶ πρῶτα ἀπὸ μέσα μας γιὰ νὰ φθάσουμε κάποιαν στιγμὴ σὲ ἐκεῖνον τὸ ἀναγκαῖον ἐπίπεδον ποὺ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα αἰσθανόμεθα θὰ ἔχουν γίνη πραγματικότης.
Εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀνάποδον ἀπὸ αὐτὸ ποὺ μάθαμε. Συνέχεια
Δὲν ἔγραψα γιὰ τὸ Μακεδονικὸ καὶ (δυστυχῶς) δὲν πῆγα σὲ κάποιο συλλαλητήριο.
Συνέχεια
Κάτι γιὰ τὸ ὁποῖον ὀφείλουμε νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι ὅλοι μας…
Κάτι τὸ ὁποῖον πρὸ μερικῶν ἐτῶν τὸ περιγελούσαμε καὶ τὸ εὐτελίζαμε…
Κάτι ποὺ ξύπνησε δειλά-δειλὰ καὶ ζητᾶ τρόπους γιὰ νὰ γαλουχηθῇ καὶ νὰ ἐκφρασθῇ…
Κι αὐτὸ τὸ κάτι εἶνι ὁ ἔμφυτός μας Πατριωτισμός, ποὺ δὲν εἶδε φῶς γιὰ νὰ ἐξέλθῃ τῆς λήθης, ἀλλὰ εἶδε Ἀνάγκη καὶ γιγαντώνεται!!!
Αὐτὴν τὴν φορά, ὅταν θὰ φθάσῃ ἡ μεγάλη ἐκείνη στιγμή, θὰ εἶναι διαφορετικὰ τὰ πράγματα. Καὶ θὰ εἶναι διαφορετικὰ τὰ πάντα διότι τώρα πιά, ὅσο κι ἐὰν δὲν τὸ πολύ-πιστεύουμε, δὲν εἴμαστε μόνοι μας.
Μά, ἀκόμη καὶ μόνοι μας νὰ ἤμασταν, πάλι δὲν μποροῦμε νὰ ἡττηθοῦμε, διότι δὲν ὑπάρχουν ἄλλα περιθώρια. Κι αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρομαι δὲν εἶναι ὁ καθαρμὸς τοῦ κράτους καὶ τῆς χώρας ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα, ἀλλὰ κάτι πολὺ μεγαλύτερον, ποὺ ἔχει νὰ κάνῃ μὲ ὅλον τὸν πλανήτη, τὸ ἄδικο ποὺ ἐπερίσσευσε καὶ τὴν ἀνελευθερία ποὺ ἐξαπλώνεται. Συνέχεια
Γιατί φθάσαμε μέχρι ἐδῶ;;; Γιατί φταῖμε ἐμεῖς οἱ νεοέλληνες;
Διότι εἴμαστε διαβρωμένοι καὶ ἀπάτριδες…
Γιατί ὑπάρχει μία κυρίαρχος ἰδεολογία, ποὺ ὑπαγορεύει πὼς προοδευτικὸ εἶναι κάθε τί ἀνώμαλο, ἢ ὅ,τι εἶναι ἐναντίον τοῦ Ἔθνους, ἢ ὅ,τι εἶναι ἐναντίον τῆς ἐννοίας τῆς πατρίδος
