Ῥᾶπθ. Τὸ φαράγγι τοῦ Μαρτίνου καὶ τῆς Λοκρίδος!!!

Τὸ φαράγγι τοῦ Μαρτίνου καὶ τῆς Λοκρίδος

Γράφει ὁ Νῖκος Ἀ. Μπάτσος

Ρᾶπθ εἶναι λέξις παναρχαία, ἴσως Πελασγική, ποὺ σημαίνει, κατὰ τοὺς γλωσσολόγους, «Πλατάνια».
Μία ἄλλη τοποθεσία στὸ Μοναχοῦ τοῦ Μαρτίνου ὀνομάζεται Ῥέπε, ποὺ σημαίνει καὶ αὐτὴ Πλατάνια καὶ εἶναι μία κοιλάδα αἰωνοβίων πλατανιῶν, δίπλα στὴν ἀρχαία κυρτώνη τοῦ Μαρτίνου. Συνέχεια





Περίτεχνα κοσμήματα.

Κοσμήματα άπό σιδερένιες πόρτες.
(Φωτογραφίες τοῦ 2004)Περίτεχνα κοσμήματα. 9Περίτεχνα κοσμήματα. 5 Περίτεχνα κοσμήματα. 6 Περίτεχνα κοσμήματα. 7 Περίτεχνα κοσμήματα. 8 Περίτεχνα κοσμήματα. 4

Ὑπέρθυρα και κοσμήματα άπό σιδερένιες πόρτες. 
(Φωτογραφίες τοῦ 2004)Περίτεχνα κοσμήματα. 2 Περίτεχνα κοσμήματα. 3

Περίτεχνα κοσμήματα. 1Παλαιὰ Ξάνθη





Στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ σπηλαίου τοῦ Ἀγγίτη ποταμοῦ.


Τὸ σπήλαιο πηγῶν Ἀγγίτη εἶναι τὸ μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο τοῦ κόσμου -μὲ μῆκος 21 χλμ- καὶ βρίσκεται στὴν Προσοτσάνη τοῦ νομοῦ Δράμας. Ἡ ἰδιαιτερότητα του ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι στὸ δάπεδό του κυλάει ὁ ποταμὸς Ἀγγίτης.
Ὁ πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει τεράστιους σταλακτίτες καὶ εἶναι ἐπισκέψιμο σὲ μῆκος 500 μέτρων.Στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ σπηλαίου τοῦ Ἀγγίτη ποταμοῦ. 2
Συνέχεια





Ἐκλεκτικιστικὴ ἀρχιτεκτονικὴ καὶ ἐκλεκτικιστικὰ ἀρχοντικά

Ἰδιάζουσα ὑπερκατασκευή μέ νεοκλασσικά καί ἐκλεκτικιστικά στοιχεῖα στό κονάκι τοῦ Χαμδῆ Μπέη στήν ὁδό 4ης Ὀκτωβρίου. (Φωτογραφία τοῦ 2003)

Ἰδιάζουσα ὑπερκατασκευή μέ νεοκλασσικά καί ἐκλεκτικιστικά στοιχεῖα
στό κονάκι τοῦ Χαμδῆ Μπέη στήν ὁδό 4ης Ὀκτωβρίου.
(Φωτογραφία τοῦ 2003)

Μέ τήν παγκόσμια ἐπέκταση τῶν εὐρωπαϊκῶν αὐτοκρατοριῶν ἐμφανίζεται ἀπό τά μέσα τοῦ 19ου αἰώνα στήν εὐρωπαϊκή ἀρχιτεκτονική ὁ ἐκλεκτικισμός. Μέ τόν ὅρο αὐτό χαρακτηρίζουμε τόν ρυθμό πού δανείζεται στοιχεῖα καί ὕφος ἀπό διάφορες ἱστορικές περιόδους καί ποικίλες τεχνοτροπίες γιά νά τά συνδυάσει αἰσθητικά στήν ἀρχιτεκτονική δημιουργία, ὥστε νά συνυπάρχουν μέ ἐπιτυχία σέ ἕνα κτίριο. Πρόκειται γιά αἰσθητική ἀντίληψη πού ἔχει διεθνιστικό χαρακτῆρα καί ἱστορικιστικές διαστάσεις, ἐνῶ ἱκανοποιεῖ τήν τάση τοῦ 19ου αἰώνα γιά τόν ἐξωτισμό. Ὁ νεοκλασσικισμός δέν εἶναι πλέον παρά ἕνα στοιχεῖο ἀπό αὐτά πού ἐπιστρατεύει ὁ ἐκλεκτικισμός. Ἡ χρήση ρυθμῶν καί στοιχείων ἀπό διάφορες ἐποχές καί τεχνοτροπίες εὔκολα μεταλλάσσεται σέ ὑπερβολές, ὅπου ἡ ἔλλειψη λιτότητας καί μέτρου ἀφαιρεῖ ἀπό τό τελικό ἀποτέλεσμα τήν ἐσωτερική ἁρμονία.

Νεοκλασσικά φουρούσια καί γαλλικές σιδεριές στό ἀρχοντικό Ἰσαάκ Δανιήλ στήν ὁδό Ἐλευθερίου Βενιζέλου. (Φωτογραφία τοῦ 2005)

Νεοκλασσικά φουρούσια καί γαλλικές σιδεριές στό ἀρχοντικό Ἰσαάκ Δανιήλ
στήν ὁδό Ἐλευθερίου Βενιζέλου.
(Φωτογραφία τοῦ 2005)

Συνέχεια





Μαστοριὰ καὶ μεράκι: λαϊκὴ παράδοσις καὶ λαϊκότης.

Παράθυρο μέ πέτρινο πλαίσιο στήν ὁδό Ἀντίκα. Τυπική εἶναι ἡ σιδεριά μέ ρόδακες καί λόγχη κατά τά πρότυπα τῆς Κωνσταντι­νουπόλεως.

Παράθυρο μέ πέτρινο πλαίσιο στήν ὁδό Ἀντίκα. Τυπική εἶναι ἡ σιδεριά μέ ρόδακες καί λόγχη κατά τά πρότυπα τῆς Κωνσταντι­νουπόλεως.

Ἡ πόλη ἀνοικοδομεῖται τόν 19ο αἰῶνα ἀκολουθῶντας, σέ μεγάλο βαθμό, τά καθιερωμένα πρότυπα τῆς «ἀρχοντικῆς» ἀρχιτεκτονικῆς τῆς Βόρειας καί τῆς Κεντρικῆς Ἑλλάδας. Σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τήν στέρηση καί τήν φτώχεια τῶν προηγουμένων τρομερῶν αἰώνων, οἱ πλούσιοι πλέον ἔμποροι καί ναυτικοί νοικοκυραῖοι ἀνοικοδομοῦν, μετά τόν 18ο αἰῶνα, τά σπίτια τους μέ τρόπο πού ὑπερβαίνει τίς ἁπλές στεγαστικές ἀνάγκες. Οἱ μακραίωνες αἰσθητικές παραδόσεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀναδύονται καί πάλι καί ἐμφανίζονται ὡς ἐπιλογές τῶν εὐπόρων νέων ρωμαίικων ἀστικῶν στρωμάτων, ἐκφραζόμενες βέβαια σύμφωνα μέ τίς αἰσθητικές ἀντιλήψεις καί τούς τρόπους τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, τῆς Δύσεως, ἀλλά καί τῆς εὐρύτερης Ἀνατολῆς. Εἶναι σημαντικό καί ἐπίκαιρο τό γεγονός ὅτι ἡ ἀνερχόμενη νέα ρωμαίικη καί ἐμπορευματική τάξη, –παρ’ ὅλη τήν γοητεία πού αἰσθάνεται γιά τόν μεγάλο ἀστικό πολιτισμό τῶν Εὐρωπαίων καί τόν δυτικό εὐρωπαϊκό πολιτισμό–, παραμένει προσηλωμένη στήν μακραίωνη παράδοση τοῦ βυζαντινοῦ κόσμου καί στήν Ἀνατολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Οἱ πλούσιοι ἔμποροι ζητοῦν τήν συνεργασία τῶν λαϊκῶν μαστόρων, οἱ ὁποῖοι ἐνσωματώνουν στήν πλούσια παράδοσή τους τούς τρόπους καί τίς ἀντιλήψεις πού ἔρχονται ἀπό Ἀνατολή καί Δύση, δημιουργώντας μία ὑβριδική ἀρχιτεκτονική. Συνέχεια