Δὲν σᾶς ἐρωτοῦμε… Σᾶς ἐνημερώνουμε, ἀλλὰ μάνι μάνι, γιὰ νὰ μὴν προλάβετε νὰ ἀντιδράσετε. Ἐὰν ὅμως, γιὰ κάποιον λόγο, ἀντιδράσῃς στὴν ἄνωθεν ἐντολή τους, ποὺ ὡς μαϊμοῦδες ἅπαντες παπαγαλίζουν καὶ ἐφαρμόζουν, εἶτε ἠχογραφῶντας τους κι ἐσὺ μὲ τὴν σειρά σου, εἶτε ἀρνούμενος νὰ σὲ ἠχογραφήσουν, τότε πέφτει ἡ γραμμὴ καὶ δὲν κάνεις τὴν δουλειά σου. Ἐξ ἀνάγκης λοιπὸν πρέπει, γιὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇς, νὰ κάτσῃς καὶ νὰ σὲ ἠχογραφήσουν. Κι ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ θὰ κρατήσουν, ἔτσι, αὐθαιρέτως, γιὰ δύο ὁλόκληρα χρόνια ἀντίγραφα τῶν συνομιλιῶν σου, ὡς νεοφώτιστοι ΚΥΠατζῆδες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλευθερία
Ὥρα νὰ «γεννήσουμε …κούκους»!!!
Ὅσο ἀκόμη παραμένουμε ἑστιασμένοι στὸ ποιὸς …«ἐθνοσωτὴρ» θὰ μᾶς «φορεθῇ» ὡς νέος …«ταχυδακτυλουργός»…
Κι ὅσο κυττᾶμε μόνον τὶς λεηλασίες καὶ τὰ νομομαγειρεύματα, ἐλπίζοντας νὰ μᾶς …λυπηθοῦν κάπως, κάποιοι γιὰ νὰ μειωθοῦν οἱ ἀπροκάλυπτες καὶ σαφεῖς πλέον γενοκτονικὲς μεθοδεύσεις τους ἐναντίον μας…
Κι ὅσο ἀναμένουμε χείρα βοηθείας καὶ συμμάχους ἀπὸ τὴν …παλέτα τῶν (ἐμφανῶς) ἀνθελλήνων καὶ μισανθρώπων τοῦ κόσμου μας…
…τόσο θὰ βουλιάζουμε στὴν αὐτο-ἀπόῤῤιψιν, στὶς ἀνασφάλειες καί, τελικῶς, στὴν ἀνυπαρξία…
Πατῆστε ἄφοβα στὴν εἰκόνα…
Μεγαλώνει γιὰ …μελέτη!!!
Δὲν νοεῖται ἐλευθερία ἐκτὸς τοῦ Ἔθνους
Διατὶ ἡ ἀργία ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ μήτηρ πάσης κακίας…
Αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖον ξεχωρίζουν οἱ διάφορες κοινωνικὲς ὁμάδες μεταξύ τους, εἶναι τὸ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ ἀργία εἶναι χαρακτηριστικό τους γνώρισμα. Ἐὰν ἠ ἀργία καθίσταται κύριον γνώρισμα τῶν κοινωνιῶν, τότε εἶναι δεδομένον πὼς αὐτὲς οἱ κοινωνίες πεθαίνουν.
Δὲν ἔχουμε περιθώρια γιὰ νέες ἧττες…
Αὐτὴν τὴν φορά, ὅταν θὰ φθάσῃ ἡ μεγάλη ἐκείνη στιγμή, θὰ εἶναι διαφορετικὰ τὰ πράγματα. Καὶ θὰ εἶναι διαφορετικὰ τὰ πάντα διότι τώρα πιά, ὅσο κι ἐὰν δὲν τὸ πολύ-πιστεύουμε, δὲν εἴμαστε μόνοι μας.
Μά, ἀκόμη καὶ μόνοι μας νὰ ἤμασταν, πάλι δὲν μποροῦμε νὰ ἡττηθοῦμε, διότι δὲν ὑπάρχουν ἄλλα περιθώρια. Κι αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρομαι δὲν εἶναι ὁ καθαρμὸς τοῦ κράτους καὶ τῆς χώρας ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα, ἀλλὰ κάτι πολὺ μεγαλύτερον, ποὺ ἔχει νὰ κάνῃ μὲ ὅλον τὸν πλανήτη, τὸ ἄδικο ποὺ ἐπερίσσευσε καὶ τὴν ἀνελευθερία ποὺ ἐξαπλώνεται. Συνέχεια
Δικαιούμεθα νά ξεχάσουμε;
Λίγες μόλις ἡμέρες πρὶν ἕνα παλληκάρι, ἕνας λεβέντης, ἔπεσε ἀπὸ πυρὰ τῆς ἀλβανικῆς ΜΑΦΙΑΣ* νεκρὸ κάπου ἐκεῖ, στὰ βόρειά μας σύνορα, ὅπου ἡ ἑλληνικὴ γῆ, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, βάφεται διαρκῶς ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Ἐλευθερίας.
Μία περιοχὴ λησμονημένη καὶ ἐγκαταλελειμμένη, ἰδίως ἀπὸ ἐμᾶς, τὰ ἀδέλφια τῶν ἐκεῖ διαβιούντων.
Ἡ ἐν λόγῳ εἰκόνα εἶναι δημιούργημα τοῦ Σπυρίδωνος Ζαχαροπούλου εἰδικῶς γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα.
Ἐλήφθη δὲ ἀπὸ τὸν φίλο Ἰωάννη Γιαννάκενα.