Τόν ἐχάσαμε; Καί τί ἐχάσαμε;
Τὰ ὑπομνήματα τὰ ἐμάθαμε…
Τὰ περὶ ἀπολογιῶν καὶ λοιπῶν πράξεων ἀλόγων, ἐπίσης τὰ ἐμάθαμε…
Κάπου ἐδῶ, ἐὰν θυμᾶμαι καλῶς, κάτι οἰκονομικοὶ εἰσαγγελεῖς συνταξιοδοτῶνται…
Αὐτοὶ καλὲ ποὺ ἔβγαλαν στὴν φόρα καὶ τὰ αὐγὰ καὶ τὰ καλάθια…
Λέτε μέ τήν συνταξιόδότησί τους νά «χαθοῦν» καί οἱ φάκελοι μαζύ μέ τίς δικογραφίες;
Ἄ πὰ πά… Κακὲς κουβέντες. Γίνονται αὐτά στό Ἑλλαδοκαφριστάν;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἐλεγχόμενες κουδουνίστρες (βουλευτές)
Ἡ χώρα τοῦ «Τίποτα-Τίποτα».
Αυτό που κατάφερε η νεώτερη Ελλάδα είναι να δημιουργήσει την χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» και να βάλει ως σύμβολα αλλά και ως εκφραστές της αυτούς που δεν έχουν τίποτα να πουν και με το τίποτα ανεβαίνουν την ιεραρχία. Η βάση αυτού του οικοδομήματος ξεκινά από τον μικρό Τίποτα ο οποίος μπορεί να είναι μπακάλης και θέλει να διαφημίσει το τουλουμοτύρι του. Θα καλέσει τον διαφημιστή θα τον πληρώσει και θα του πει ΑΥΤΟΣ πώς θα γίνει η διαφήμιση, γιατί αυτός ξέρει.
Είναι νεόπτωχος και θέλει την μεζονέτα του στο καμένο και καταπατημένο δάσος; Θα καλέσει μηχανικούς και αρχιτέκτονες και θα τους πει Αυτός πώς θα την χτίσουν και απαραίτητα να την βάψουν χρώμα γουρουνί για να ταιριάζει με το περιβάλλον, (επειδή ξέρει και από οικολογικά θέματα).
Νά ἀποβάλουμε τήν Ῥεπούση; Μά μέ ποιάν θά γελάμε μετά;
Καλὰ τὰ λέει ὁ Ζουράρης. Πάρα πολὺ καλά.
Ἀλλὰ ἐὰν κάτσουμε τελικῶς νὰ καταπιανόμεθα μὲ τὸν κάθε φρόκαλο, θὰ καταντήσουμε φρόκαλα… Ἤ τσόκαρα.. Ἤ τέλος πάντων κάτι ποὺ δὲν θὰ μᾶς ἀρέσῃ…
Διότι, ὅποιος καταπιάνεται μὲ τὰ πίτουρα, τελικῶς τὸν τρῶν οἱ κόττες….
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=znzI4KRl_tA]
Δημήτριος Πλαπούτας.
Ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης, στρατιωτικός και πολιτικός.
Ο Δημήτριος Πλαπούτας γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1786 στην Παλούμπα Αρκαδίας και ήταν δευτερότοκος γιος του κλεφταρματολού Νικόλα – Κόλια Πλαπούτα από τον Σουλιμά Μεσσηνίας. Νεαρότατος έγινε αρματολός και σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε τη Στεκούλα Κολοκοτρώνη, ανιψιά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, με τον οποίο ταύτισε τον πολεμικό του βίο και τις πολιτικές του θέσεις.
Το 1811, καταδιωκόμενος από τους Τούρκους, κατέφυγε στα Επτάνησα, όπου υπηρέτησε στον Αγγλικό Στρατό ως λοχαγός. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στο χωριό και ανέλαβε καπόμπασης στους Δεληγιανναίους. Το 1819 κατέφυγε και πάλι στα Επτάνησα, αφού κατηγορήθηκε για φόνο Τούρκου στην Αλωνίσταινα. Στη Ζάκυνθο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.
Τοῦ Ἰσαᾶκ, τοῦ Ἀβραᾶμ καὶ τῆς Σάρας τὸ δαντελωτὸ κιγκλίδωμα…
Αὐτοί εἶναι οἱ γερμανοτσολιάδες
…καί μετά θά βάλουν τούς «ἀδέκαστους» δικαστές νά μᾶς πάρουν τά σπίτια.