Ἐπαναστατικὸς Ντεφαιτισμός:
Μιλᾶμε γιὰ μία θεωρία ποὺ ἀνεπτύχθη ἀπὸ τὸν Λένιν, στὴν βάση τῆς δημιουργίας τοῦ κομμουνιστικοῦ κράτους.
Συνέχεια
Ἐπαναστατικὸς Ντεφαιτισμός:
Μιλᾶμε γιὰ μία θεωρία ποὺ ἀνεπτύχθη ἀπὸ τὸν Λένιν, στὴν βάση τῆς δημιουργίας τοῦ κομμουνιστικοῦ κράτους.
Συνέχεια
Ὡς ἄτομο ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὴν «τεχνολογία» ἐπαγγελματικὰ καὶ κυρίως (κακῶς μὲν) ἐρευνητικὰ ἔχω νὰ σᾶς πῶ πὼς δὲν τίθεται μόνο ζήτημα τῆς Κορτιζόλης ποὺ ἀναφέρει τὸ παρακάτω ἄρθρο, ἀλλὰ κυρίως τῆς χημείας τοῦ ἀνθρώπου ἰδίως σὲ νεαρὲς ἡλικίες, ὅπου καὶ διαμορφώνεται ὡς ὀργανισμός. Συνέχεια
Τί λέγαμε λοιπόν γιά τήν δημοκρατία μας; Ὅλα καλά; Ὅλα ἀνθηρά;
Ναί, βεβαίως κι ὅλα πηγαίνουν καλῶς. Μόνον ποὺ τὸ «καλῶς» ξεκινᾶ καὶ τελειώνει σὲ αὐτοὺς ποὺ τὴν διαχειρίζονται καὶ οὐδέποτε σὲ ἐμᾶς. Ἐμεῖς εἴμαστε τὰ χαχολάκια, οἱ χειροκροτητές, οἱ «yes men» ῥὲ φίλε.
Εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ θὰ πεθάνουμε γιὰ νὰ τὴν περιφρουρήσουμε, δίχως ὅμως καὶ νὰ ἐννοοῦμε τὰ ἀληθῆ αἴτια τοῦ θανάτου μας. Διότι, ὡς γνωστόν, γιὰ μίαν δημοκρατία ἀγωνίζονται ἅπαντες στὸν πλανήτη μά, κυρίως, ἐπάνω καὶ πρῶτα ἀπὸ ὅλα, οἱ παγκόσμιοι τοκογλύφοι καὶ τὰ τσιράκια τους.
Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ μία «σκέτο» δημοκρατία δὲν ἐξυπηρετεῖ πλήρως, σιγὰ σιγὰ τὴν «μετουσιώνουν» σὲ κάτι πιὸ χρήσιμο καὶ κάτι πιὸ διαχειρίσιμον. Ἀμέτρητοι «ἐθνοσωτῆρες», σοσιαλιστικοῦ τύπου, κάθε λογῆς «ἰδεολογίας» καὶ κομματικῆς γραμμῆς, υἱοθετοῦν τὴν ἐν λόγῳ σαχλαμπούχλα, ἀποκρύβοντας, ἐντέχνως, βεβαίως βεβαίως, πὼς ὅλοι τους ἀποτελοῦν ἁπλῶς μία ἀπὸ τὶς πολλὲς ἐκδοχὲς τῆς ἰδίας δικτατορίας.

Ἕνα ἀπὸ τὰ Ὑπέρτατα Ἄϋλα καὶ μέχρι σήμερα Ἐπιτρεπτὰ (γνωρίζω πολὺ καλὰ τί γράφω) Ἀγαθὰ τοῦ Ἀνθρώπου ἔως τώρα, οὐσιαστικὰ συνώνυμό της ἰδίας της ὁποίας, ἐπίσης μέχρι σήμερα Ἐπιτρεπτῆς Ἐλευθερίας, πάει σιγὰ σιγὰ ἀλλὰ ἀπολύτως Σταθερὰ καὶ Προσχεδιασμένα πρὸς τὴν πλήρη κατάργησή του… ἐνῶ τὸ ἴδιο Σταθερὰ καὶ σύμφωνα μὲ τοὺς σχεδιασμούς…
…ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἀνθρώπων Χωρὶς κἂν νὰ Γνωρίζῃ τὴν Συνολικὴ Εἰκόνα, ἀφοῦ ἔχει Ἐκπαιδευθῆ στὸ νὰ ἀδυνατῇ νὰ τὴν διακρίνῃ…
…ἐνᾦ καταλήγει μόνον στὸ νὰ συμφωνῇ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐνθουσιάζεται, ἀκολουθῶντας ὅλα τὰ ἐνδιάμεσα βήματα… 
Συνέχεια
Πολὺς λόγος ἔγινε γιὰ τὴν …ἀποπομπὴ τοῦ μπένυ. Πολὺς λόγος ἔγινε καὶ γιὰ τὴν «ἀνταμοιβὴ» (ἤ, ἄλλως, ἀποκατάστασιν) τοῦ καμίνιους σὲ ἐκλόγιμο θέσιν, στὸ ψηφοδέλτιο ἐπικρατείας τοῦ μΠατΣοΚ.
Διότι, ὡς γνωστόν, τὸ καμίνιους ἦταν, εἶναι καὶ πολὺ πιθανὸν συντόμως νὰ ξαναγίνῃ «χρησιμότατον»…
Δὲν «καίγονται» τέτοια «χαρτιὰ» ἀπὸ τοὺς γνωστούς μας (πάντα προνοητικοὺς) τοκογλύφους.
Τὸ νὰ χρεώνῃς τὸν Βελόπουλο στὴν δεξιὰ (ἤ, ἔστω, σὲ αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦν «Ἀκροδεξιὰ») εἶναι σὰν νὰ χρεώνῃς τὸν Ἀντώνη Ἀντωνιάδη στὸν Ὀλυμπιακὸ ἐπειδὴ ἠγωνίσθη μία σαιζὸν μὲ τὰ χρώματά του.
Συνέχεια