Βγαίνοντας στοὺς δρόμους καὶ συζητῶντας, καθημερινῶς, μὲ γνωστοὺς κι ἀγνώστους, διαπιστώνουμε εὔκολα πὼς οἱ …πονηρεμένοι, οἱ ὑποψιασμένοι καὶ οἱ καχύποπτοι πολλαπλασιάζονται διαρκῶς. Ἀκόμη καὶ οἱ πλέον ἐξαθλιωμένοι, ποὺ ἐπιβιώνουν λόγῳ ἐπιδομάτων, οὐδόλως πείθονται περὶ τοῦ εἴδους τῶν προθέσεων τῶν κρατούντων. Παρὰ τὶς ἐξαρτήσεις τους λοιπὸν διακρίνουν πολὺ καλλίτερα καὶ βαθύτερα, ἀπὸ ὄσο διέκριναν πρὸ μερικῶν ἐτῶν, τὸ εἶδος τῶν μεθοδεύσεων, τῆς προπαγάνδας καί, κυρίως, τῶν «ἐπιδοματικῶν πολιτικῶν» μίας Ἡνωμένης Εὐρώπης τῶν τοκογλύφων (ποὺ πεθαίνει). Ὄχι τόσο ἀπὸ πλευρᾶς ἀστυνομεύσεως καὶ ἰσχύος, ὅσο ἀπὸ πλευρᾶς λαῶν, ποὺ λίγο-λίγο, ἀλλὰ μὲ γεωμετρικὲς προόδους, πολλαπλασιάζουν τὸν βαθμὸ ἀντιληπτικότητός τους.
Συνέχεια →