Μαριὰμ Δαμανάκη, Πολυτεχνεῖο 1973 καὶ ἰσραηλινὴ «MOSSAD»…

Ὁ ῥόλος τῆς ἰδίας τῆς Δαμανάκη καὶ τῆς «Ἀριστερᾶς» στὰ γεγονότα τοῦ Πολυτεχνείου τὸ 1973, γιὰ τὸ πῶς ἐκαπηλεύθησαν τὸν ἡρωισμὸ τῶν ἁγνῶν νεολαίων, ποὺ εἶχαν προτάξη τὰ στήθη τους στὰ ἅρματα μάχης, ἀλλὰ καὶ δείγματα τοῦ ῥόλου τοῦ Συνόλου τοῦ Ἐβραιοκρατουμένου Πολιτικοῦ Συστήματος τῆς, ἐν τέλει, Ἀποικίας μὲ τὸ ψευδώνυμο «Ἑλλάς», εἶναι ὁ πραγματικὸς ῥόλος τῆς ἰδίας καὶ τῆς «ἀριστερᾶς». Συνέχεια
Πάει καιρὸς ποὺ ἐρωτούσαμε γιὰ τὴν ΕΥΠ, τὸν Ῥουμπάτη, τὴν CIA καὶ τὴν ΜΟΣΑΝΤ, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως ἐλέγχουν τὴν χώρα ἐδῶ καὶ πολλὰ πολλὰ χρόνια. Ἕνας ἔλεγχος ποὺ συνέβαινε, γιὰ δεκαετίες, μὲ προσχήματα, ἀλλὰ ποὺ τώρα πιὰ δὲν ἀπαιτῶνται αὐτά. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἐπισήμως προτεκτοράτο εἴμαστε. Γιατί λοιπόν νά τό κρύψουν ἄλλως τέ;
Βλέποντας μόνον καὶ μόνον τὴν μία καὶ μοναδική, κατὰ κύριον λόγον, εἰκόνα ποὺ κυκλοφορεῖ γιὰ τὴν (φερομένη ὡς) «νεό-ναζιστική» ἐγχώριο (ποιός ἦλθε;) ὀργάνωσιν Combat 18 (Hellas), ἡ μοναδικὰ (στὰ ὅρια τῆς ὑστερίας) ἀντίδρασίς μας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ ἔως δακρύων γέλως μας.

