Πᾶμε ξανά…

 

Πᾶμε ξανά…Χτύπησες γεράκο μου….
Και κάπου πήρε το μάτι σου στη δεύτερη σειρά το γιο σου…
Κι έτσι που σέρνεις το πονεμένο κορμί σου αναζητώντας βοήθεια να κρατηθείς… σκέφτεσαι…

Πόσο πόνεσες να το μεγαλώσεις αυτό το παιδί…
Και τι δε στερήθηκες…

Θυμάμαι μου έλεγες σε μια εκ βαθέων συζήτηση μας:
«ρε Χάρη εγώ γι αυτό παιδί ουτε θέατρο δεν ξέρω τι πάει να πει…»
Και τι δε στερήθηκες γεράκο μου…
Ακόμα και τώρα …
Με 900 και 1000 € πώς να τα βγάλει πέρα το παιδί σου…
Παντρεύτηκε …έκανε κι ένα παιδάκι… πήρε κι ένα δάνειο για σπίτι…
Δυσκολεύεται πολύ…
Και συ για αυτό κατέβηκες στο πεζοδρόμιο… 
Για το παιδί σου…
Άλλη μια φορά!…
Να μη σου κόψουν τη σύνταξη για να έχεις να του τσοντάρεις…
100; 100… κάτι είναι κι αυτά …
Για το εγγονάκι σου…
Όμως κοίτα τώρα…
Δεν σε είδε και μες την αναμπουμπούλα τις ¨έφαγες¨ …
Όχι από το γιο σου … από ένα συνάδελφο του…
Ο γιος σου χτύπησε άλλον…
Το πάτερα του συναδέλφου του…
Μπέρδεμα γεράκο μου….
Και κει που προσπαθείς να στηριχτείς ματωμένος… φοβισμένος… πονεμένος… σκέπτεσαι…
«τι μου φταίει το παιδί… εγώ έφερα τη κατάσταση ως εδώ… με τις επιλογές μου… με τη ψήφο μου… με το κόλλημα μου στα κόμματα… και να πω ότι κέρδισα και τίποτα… πάντα στην απ’ έξω με είχαν… εγώ τα έκανα όλα!!!…»
Κι έτσι σκεπτικός …
Ματωμένος …
Πονεμένος…
Ταπεινωμένος…
…σιγά σίγα φτάνεις στο σπίτι…
περιποιέσαι λίγο τα τραύματα σου…
…σταμάτησαν να ματώνουν…
εκείνο που δεν λέει να σταματήσει να ματώνει είναι η ψυχή σου…
και κλαις…
και σκέφτεσαι…
«όχι!… δεν θα πω τίποτα στο γιο μου… κι αν με ρωτήσει για τα τραύματα μιου θα του πω: έπεσα και χτύπησα… » 
…έγκλημα και τιμωρία σκέφτεσαι… 
και σιωπάς…Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών!πηγη 
(Visited 14 times, 1 visits today)




Leave a Reply