Γιὰ τὴν μά(χ)η τῆς Κρήτης χωρὶς …«χ»!

Γιὰ τὴν μά(χ)η τῆς Κρήτης χωρὶς ...«χ»!3Ὤ ναί, ξέρω καλὰ πὼς δὲν χρειάζεται καράβι γιὰ νὰ ναυαγήσῃς,
πὼς δὲν χρειάζεται ὠκεανὸς γιὰ νὰ πνιγῇς.
Ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ ναυάγησαν μέσα στὸ κοστοῦμι τους,
Μὲς στὴν βαθειά τους πολυθρόνα, πολλοὶ ποὺ γιὰ πάντα
τοὺς σκέπασε τὸ πουπουλένιο πάπλωμά τους.

O Tυρταίος γράφει για την Μά(χ)η της Κρητης, χωρίς χi, για λόγους αισθητικής, με άνθη, λιβάνια και κόλλυβα !!!Γιὰ τὴν μά(χ)η τῆς Κρήτης χωρὶς ...«χ»!4

H έκπτωση συνεχίζεται, σε μια εποχή που κάποιοι προσπαθούν να γκρεμίσουν οτιδήποτε Ελληνικό, έβαλαν χέρι και στις εκδηλώσεις της μάχης της Κρήτης!!!

Κάποιοι εν ζωή πολεμιστές της επικής εκείνης μάχης της 20ής Μαΐου1941, (όταν ξεκίνησε η αεροπορική έφοδος των Γερμανών με συνθηματικό όνομα «Unternehmen Merkur» (Επιχείρηση Ερμής) εναντίον του νησιού, ως την 1η Ιουνίου.) κλαίνε με την απαξίωση γοερά.


Για ένα 10ημερο οι Κρητικοί, με τους συμμάχους που την θυμούνται μόνο στα δύσκολα, με τα ελάχιστα όπλα που είχαν, με τσάπες, με πέτρες, με τα γυμνά τους χέρια  έδωσαν μια ανεπανάληπτη μάχη με το σιδερόφρακτα τμήματα του 3ου ΡΑΙΧ που αναγκάζει κάθε ελαφρά σκεπτόμενο άνθρωπο του πλανήτη να σκύψει το κεφάλι με δέος μπροστά στους αδείλιαστους Κρητικούς.

Ο Ελληνισμός από την εποχή του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες είχε να επιδείξει τέτοια αυτοθυσία, και στέκουν επίκαιροι οι στίχοι του Διονυσίου Σολωμού από τον Εθνικό μας ύμνο:

  1. Ὤ τριακόσιοι! Σηκωθεῖτε
    Καὶ ξανάλθετε σ΄ ἐμᾶς
    Τὰ παιδιά σας θὲλ’ ἰδῆτε
    Πόσο μοιάζουν μὲ ἐσᾶς…

Την γιορτή εφέτος την γιόρτασαν με μερικά τρισάγια, καμπόσες καταθέσεις στεφάνων μεταξύ συγγενών και φίλων και τις γνωστής θλιβερής κουστωδίας κολάκων και συκοφαντών που ακολουθεί τους πολιτικάντηδές μας.Ειπώθηκε ότι δεν υπήρχαν χρήματα για λαμπρές εκδηλώσεις, ούτε για πτήσεις και επιδείξεις μαχητικών αεροσκαφών. Αστείες δικαιολογίες από αστείους ανθρώπους.

Η μάχη της Κρήτης είναι οικουμενικό γεγονός, δεν είναι υπόθεση μια κλίκας που νομίζει ότι κυβερνά, και σε σκοτεινά υπόγεια και ανήλιαγα γραφεία υποσκάπτει τον Ελληνισμό, υποσκάπτει το φρόνημα των Ελλήνων, και προσπαθεί με κάθε θυσία να γονατίσει το σθένος των Ελλήνων και των Κρητών.

Είναι γνωστό ότι οι κυβερνόντες μας λογοδοτούν σε ξένα από την Ελλάδα κέντρα αποφάσεων, δεν εκπροσωπούν το Έθνος μας.

Και τι δεν ακούμε τα τελευταία χρόνια, συνωστισμό στην Σμύρνη, Ζάλογγο λένε δεν υπήρξε, ούτε κρυφό σχολειό, τον Κολοκοτρώνη τον παρουσιάζουν σαν αδελφή που ψωνιζόταν! Βέβαια αυτοί  που τα λένε δεν παραλείπουν να πουν ότι και παρελάσεις στις Εθνικές επετείους είναι περιττές!

Ἡ Μεγαλοσύνη τῶν λαῶν δὲν μετριέται μὲ τὸ στρέμμα…
Μὲ τὴς καρδιᾶς τὸ πύρωμα μετριέται καὶ τὸ αἷμα…

ΠΑΛΑΜΑΣΓιὰ τὴν μά(χ)η τῆς Κρήτης χωρὶς ...«χ»!3

 

Με τέτοιους πολιτικούς πού να πάει το Έθνος, με τους χαρτογιακάδες, πνιγμένους στα σμόκιν τους, ξαπλωμένους στις πολυθρόνες, των δερμάτινων καναπέδων των γραφείων  των υπουργείων, ή των πολυτελέστατων Mercedes-Benz, η εκκλησία όμως εδώ διαφοροποιείτε θεαματικά, ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης ταξειδεύει με διαφορετικά  μέσα, με VOLVO υπερσύγχρονη, ο Χριστός βέβαια  ταπεινός, όταν δεν πήγαινε με τα πόδια, με γαϊδουράκι πήγαινε, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Οι ψυχοσώστες πρέπει να έχουν καμμιά 30αριά αεροσάκους για ασφάλεια, μην μας πάθουν τίποτα και μετά …. Αλίμονο μας. Τι θα κάνουμε τα απολωλότα πρόβατα.! Eπιβεβαιώνοντας τον Γκάντι που έλεγε : «Μ’ αρέσει ο Χριστός σας. Δεν μ’ αρέσουν οι χριστιανοί σας. Οι χριστιανοί σας είναι τόσο διαφορετικοί από τον Χριστό.»
Των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι καταντησανε.

Ὤ ναί, ξέρω καλὰ πὼς δὲν χρειάζεται καράβι γιὰ νὰ ναυαγήσῃς,
πὼς δὲν χρειάζεται ὠκεανὸς γιὰ νὰ πνιγῇς.
Ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ ναυάγησαν μέσα στὸ κοστοῦμι τους,
Μὲς στὴν βαθειά τους πολυθρόνα, πολλοὶ ποὺ γιὰ πάντα
τοὺς σκέπασε τὸ πουπουλένιο πάπλωμά τους.

Πλῆθος ἀμέτρητο πνίγηκαν μέσα στὴν σούπα τους,
σ’ ἕνα κουπάκι τοῦ καφέ, σὲ ἕνα κουτάλι τοῦ γλυκοῦ.
Ἄς εἶναι γλυκὸς ὁ ὕπνος τους ἐκεῖ
Βαθειὰ ποὺ κοιμοῦνται, ἄς εἶναι γλυκὸς κι ἀνόνειρος.
Κι ἄς εἶναι ἐλαφὺ τὸ νοικοκυριὸ ποὺ τοὺς τοὺς σκεπάζει.
(σὰν τὸν τυφλὸ μπροστὰ στὸν καθρέπτη, ΙΑ΄)

Ἀργύρης Χιόνης

«Αν μπορούσα να καταστρέψω μόνος μου το κράτος το Ελληνικό, θα το έκανα αμέσως.

Τι χρησιμεύει ένα κράτος Ελληνικό, που αντί κάθε άλλη εξωτερική πολιτική, διορίζει προξένους στην Ανατολή και πρέσβεις στην Δύση και τους ξεπροβαδίζει με την μονάκριβη ευχή και οδηγία προσέχετε να μην γεννάτε ζητήματα.

Αν το κράτος δεν νοιώθει τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει, δεν αξίζει να ζει. »

«Δουλεύω γιὰ τὸν Ἑλληνισμό. Δουλεύοντας γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, δουλεύω γιὰ τὸν ἑαυτό μου.
Γιατί, μήπως ἐγώ εἶμαι διαφορετικός ἀπό τόν ἑλληνισμό μου; Δὲν δουλεύω γιὰ τὴν κυβέρνηση, δουλεύω γιὰ τὸν Ἑλληνισμό. Ἅμα συλλογίζομαι τὴν κυβέρνηση πέφτω, σηκώνομαι ὅταν νοιώθω τὸν Ἑλληνισμό.»

«Μᾶ ἐπιβουλεύονται οἱ idees modernes, ὁ σύγχρονος πολιτισμὸς μὲ τὸν μασωνισμό του, μὲ τὴν φιλανθρωπία του, μὲ τὴν ἀλληλοβοήθειά του, μὲ τὸν κοινοβουλευτισμό του»…
«Ἄς λείψῃ τὸ κράτος, ποὺ θὰ τῆς εἶναι ἐμπόδιο ἤ θὰ παραμορφώνη τὴν ἐθνικὴ ψυχή. Ἄν τὸ κράτος στενοχωρῇ τὸ ἔθνος, πρέπει ἀναγκαστικὰ ἤ νὰ ἀλλάξῃ μορφὴ ἤ νὰ χαθῆ.  Τὸ κράτος, ποὺ ἐμποδίζει τὴν φυσιολογία τοῦ ἔθνους, εἶναι περιττὸ καὶ βλαβερό.»

«Ἄν εἴμαστε ζωντανὸ γένος, δὲν θὰ κολλήσωμεν στὸ πολιτικὸ σύστημα, ποὺ μᾶς κάθισαν. Τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ βουλευτὲς εἶναι μία ἀῤῥώστια.»

Το τελευταίο κομμάτι του κειμένου δεν είναι δικό μου, είναι του Ίωνος Δραγούμη.
Δείτε πόσο επίκαιρο είναι, τραγικά επίκαιρο.Γιὰ τὴν μά(χ)η τῆς Κρήτης χωρὶς ...«χ»!2

Κλείνοντας τις σκέψεις μου αναφέρω την άποψη του Ιστορικού και συγγραφέα Σαράντου Καργακου:

«Η Ελλάς, ως έννοια πνευματική και ηθική, ναι, οι φερόμενοι τώρα ως Έλληνες όχι. Εκτός πια κι αν επιτραπεί στην Ελλάδα να επιστρέψει στον τόπο της. Το να λες πως είσαι Έλληνας σήμερα στην Ελλάδα κάνει κακό στην υγεία και στην σταδιοδρομία. Δεν διαπρέπουν οι απόγονοι του Λεωνίδα αλλά του Εφιάλτη και του Νενέκου.

Και συμπληρώνει ο Καργάκος: Συνάντησα πριν από καιρό έναν ευπορήσαντα παλαιό μου μαθητή και νυν πολιτικό που θέλησε να με αντιμετωπίσει με ύφος υπεροπτικό. «Τι είσαι συ, ποιος είμαι εγώ». Τον αποστόμωσα μακρυγιαννικώς: «Συ είσαι ένας όρθιος νεκρός· πάει καιρός που έχεις πεθάνει, αλλά δεν το έχεις μάθει». Εγώ μένω ζωντανός, διότι με την γραφή και την διδαχή μου ζω με τους νεκρούς μας. Σήμερα δυστυχώς στην Ελλάδα – κι από τον όρο αυτό δεν εξαιρώ την Κύπρο- ζωντανούς μπορείς να βρεις μόνο στα νεκροταφεία. Οι ζωντανοί σας είναι στα «Φυλακισμένα μνήματα» και στην «Μακεδονίτισσα». Νεκροφιλία ή νεκρολατρία θα πουν τα τσιράκια του εθνομηδενισμού. Όχι, απαντώ. Όπως είπε ο μεγάλος Ιω. Συκουτρής που εδίδαξε κι εδώ, πολιτισμός είναι η συναναστροφή με τους νεκρούς. Η συναναστροφή με το ήθος, το ύφος, το πνεύμα των προγόνων. Αντίθετα, κάποιοι, παρότι δεν τους έχει γίνει νεκροψία, έχουν από καιρό πάρει τον δρόμο προς την κόλαση χωμένοι ως τον λαιμό στα ψέμματα των ισχυρών.

«Ὤ ξείν, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι».

Ξένε, ανάγγειλε στους Λακεδαιμονίους ότι εδώ είμαστε, υπακούοντας στα προστάγματά τους

Επίγραμμα του Σιμωνίδου επάνω στον τάφο των Τριακοσίων που έπεσαν στις Θερμοπύλες

Πού είναι οι εορτές για την μάχη των Πλαταιών, την μάχη των Θερμοπυλών, την μητέρα των μαχών, μάχη του Μαραθώνος, για αυτές τις ανεπανάληπτες νίκες που έσωσαν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη από την Περσική κυριαρχία.
Όλη η Ευρώπη έπρεπε να έρχεται και να τιμά, να γονατίζει μπροστά στο ανάστημα και την ανδρεία των μεγάλων νεκρών…
Άντε και καλά σαράντα.Γιὰ τὴν μά(χ)η τῆς Κρήτης χωρὶς ...«χ»!1

Τοῦτος ὁ λαὸς ἀφέντη μου,
δὲν ξέρει πολλὰ λόγια,
Τοῦτος ὁ λαός, ἀφέντη μου, 
δὲν ξέρει πολλὰ λόγια.
Σωπαίνει, ἀκούει κι ὅσα τοῦ λὲς
τὰ δένει κομπολόγια.
Σωπαίνει, ἀκούει κι ὅσα τοῦ λὲς
Τὰ δένει κομπολόγια.
Καὶ κάποιο βράδυ, πές, σὰν χθές,
ὑψώνει τὸ κεφάλι,
κι ἀστράφτουν τὰ μάτια του
κι ἀστράφτει ὁ νοῦς του πάλι.

Γιάννης Ρίτσος

ΤΥΡΤΑΙΟΣ

(Visited 64 times, 1 visits today)




Leave a Reply