Συμβιβάσου;

Θὰ μοῦ ἔλεγε κάποιος…
Καὶ πολὺ σωστὰ θὰ μοῦ ἔλεγε, ἐὰν  θὰ ἤθελα ἁπλῶς νὰ ἐπιβιώσῳ, σὲ ἕναν κόσμο ἀπολύτως συμβιβασμένο.
Μὰ ἔχω μίαν ἄλλην ἀνάγκη… Ἔχω τὴν ἀνάγκη νὰ ἀλλάξῳ τὰ πάντα.
Κι αὐτὸ πηγάζει, ὡς κραυγὴ ἀπὸ μέσα μου… Μὲ πνίγει καὶ μόνον ἡ ἰδέα τοῦ ὅ,τι κάτι ἤ κάποιος θὰ μοῦ ἀνακόψη τὴν πορεία ποὺ ἐπέλεξα νὰ ἀκολουθήσῳ. Κι αὐτὴ ἡ πορεία, δύσκολη συνήθως, μὲ πολλὲς ἀναποδιές, εἶναι ἡ μόνη ποὺ μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀναπνέῳ ἐλευθέρα.

Συμβιβάσου;

Νά συμβιβασθῷ;
Γιατί;;;
Πῶς θά καταφέρω νά ἀλλάξῳ τόν κόσμο μας ἐάν τόν ἀποδεχθῷ ὅπως εἶναι;
Ἐφ΄ ὅσον δὲν μοῦ ἀρέσῃ, ἤ θὰ τὸν ἀλλάξω ἤ θὰ …σβήσω μαζύ του.
Ἄλλος δρόμος δὲν ὑπάρχει…
Διότι συμβιβασμὸς σημαίνει ἀργὸς θάνατος…

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 253 times, 1 visits today)




Leave a Reply