Δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐδῶ κι ἀλλοῦ

Εὑρισκόμενος γιὰ μίαν ἁπλῇ ὑπόθεση σὲ μίαν ὁλλανδικὴ τράπεζα, παρακολουθῶ τὸ τυπικὸ ὑποδοχῆς τοῦ κάθε πολίτου, ποὺ ἀκολουθοῦν ὄλες οἱ δημοτικὲς καὶ δημόσιες ὑπηρεσίες τῆς χώρας, τὸ ὁποῖο εἶναι καὶ ὁ καθιερωμένος, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀποδεκτὸς ἀπὸ ὅλους τρόπος.

Ὁ ὑπάλληλος τῆς τραπέζης, ἢ τῆς ὁποιασδήποτε δημοσίου/κρατικῆς ὑπηρεσίας, σηκώνεται ἀπὸ τὸ γκισὲ ἡ γραφεῖο του καὶ βγαίνει γιὰ νὰ ὑποδεχθῇ τὸν πελάτη κάθε φορά, ξανὰ καὶ ξανά!

Φαντάζεσθε νά κάνῃ τὸ ἴδιο καί ὁ κάθε Ἕλλην δημόσιος ὑπάλληλος;

Οὔτε γιὰ ἀστεῖο, θὰ μοῦ πεῖτε!
Ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν εἶναι ἀστεῖο.
Εἶναι ἡ πραγματικότης αὐτῆς τῆς Εὐρώπης καὶ ἐκείνη τῆς Ἑλλάδος.

Θεοφανάκης Στέφανος

(Visited 194 times, 1 visits today)




Leave a Reply