Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη

Ἓνα «κούρεμα» ἐν ἒτει 1962!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

ΕΝΑ «ΚΟΥΡΕΜΑ» 55% ΑΝΩΔΥΝΟ,

ΑΝΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ

Οι Έλληνες γνωρίζουν ότι η Ελλάδα χρεωκόπησε πολλές φορές εξ αιτίας του εξωτερικού της χρέους. Ωστόσο, ελάχιστοι γνωρίζουν και ουδείς αναφέρει τα ρύθμιση που επέτυχε το 1962 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Τότε, όμως, ο Μακεδών ηγέτης δεν ατίμασε την Πατρίδα, δεν υπέβαλε σε θυσίες τον ελληνικό Λαό, δεν διέλυσε τον κοινωνικό ιστό, δεν βύθισε στην απόγνωση τα νοικοκυριά, δεν χαρίσθηκε στους πλουσίους, δεν έπληξε την οικονομική ανάπτυξη.

Τότε, βέβαια, ήσαν διαφορετικές οι συνθήκες και η λειτουργία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αλλά ήταν μοναδική η ικανότητα και η αποτελεσματικότητα του μεγάλου εκείνου ανδρός. Συγκεκριμένα: Συνέχεια →

Τὰ μυστήρια τῆς ἀρχαίας Κρήτης

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Πέντε και περισσότερο χιλιάδες χρόνια, λοιπόν, πριν την σημερινή εποχή υπήρχε στην Κρήτη μια μορφή θρησκείας, μια λατρεία θεοτήτων της Φύσεως, πνευματικού επιπέδου ανώτερη φυσιολατρία.

Οι κάτοικοι της Κρήτης ήταν από τους πρώτους που απέδωσαν στο θείο, σεβασμό και στα Μυστήρια. Μυστήρια, στα οποία γινόταν χρήση σημείων και συμβόλων και σε αυτά γίνονταν δεκτοί άνδρες και γυναίκες, που τελούσαν, στους μικρούς τότε σε μέγεθος ναούς τους, τις ιερουργίες και τις μυήσεις τους. Συνέχεια →

Περὶ βρυκολάκων στὴν Ἑλλάδα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τίποτε δὲν ἔδωσε ποτὲ τόση χαρὰ καὶ ἀνακούφιση στοὺς κατοίκους τοῦ χωριοῦ ὅσο τὸ πρῶτο φῶς τοῦ πρωινοῦ, ἐκείνη τὴν ἡμέρα τοῦ 1768. Ὅλοι ἦταν στὸ πόδι, κανένας ὅμως δὲν βγῆκε ἔξω μέχρι νὰ φανῆ ἡ πρώτη ἀχτίδα τοῦ ἡλίου. Περίπου τὴν ἴδια στιγμὴ ἀκούστηκε ἡ καμπάνα τῆς ἐκκλησίας ποὺ καλοῦσε τοὺς ἀνθρώπους ἔξω γιὰ νὰ μετρήσουν τὶς καταστροφὲς καὶ τὶς ἀπώλειες τῆς νύχτας. Ὁ καθένας ποὺ ἐρχόταν ἔλεγε τὴν δική του ἱστορία γιὰ τὰ χθεσινοβραδινά. Τελικὰ κάποια ζῶα βρέθηκαν μὲ ἀνοιγμένες τὶς κοιλιές, καταστροφὲς ἔγιναν στὰ σπίτια, στὰ παράθυρα καὶ στὶς στέγες, ἀλλὰ τίποτε ἄλλο συνταρακτικό, τουλάχιστον μέχρι τὴν στιγμὴ ποὺ τὰ νέα ἦρθαν ἀπὸ τὸ ἂλλο χωριό!
Ἐκεῖ δυστυχῶς, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς καταστροφὲς στὰ σπίτια καὶ τὶς ἀπώλειες ὁρισμένων ζώων, ὑπῆρχε ἀνθρώπινο θῦμα. Ὁ ἄτυχος νεκρὸς ἦταν ὁ ἴδιος ὁ παπάς! Ποιός ξέρει πῶς κατόρθωσε νὰ μπῇ μέσα στὸ σπιτάκι του ὁ βρυκόλακας. Συνέχεια →

Οἱ νόμοι τῶν «Κλεφτῶν»

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Καί ἐφ`ὃσον κρατεῖ ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἡ ἀδικία, οὐδέποτε θά ἐκλιπῶσι καί οἱ λῃσταί τῶν ὀρέων….

 

Οἱ νόμοι τῶν «Κλεφτῶν»

-Πᾶς προδότης οἱασδήποτε φυλῆς, γλώσσης καί θρησκείας, ὁ προδίδων οἱονδήποτε κλέφτην ἢ τό λημέρι ἢ τούς τροφοδότας τῶν κλεφτών, θανατοῦται ὑπό τῶν παθόντων ἢ ὑπό παντός ἂλλου κλέφτου.

-Τό ὂνομα τοῦ προδότου, γνωστόν γίνεται πᾶσαις ταῖς συμμορίαις, ὃπως ἐκδικηθῶσι τούς προδοθέντας ἀδελφούς.

-Ὁ φίλος τυχόν γενόμενος προδότου κλέφτης, ἀποκυρύσσεται ὑφ`ὃλων τῶν κλεφτῶν ὡς προδότης, ὃστις δέν φονεύεται μέν, ἀλλά περιφρονεῖται καί ἀποδιώκεται πάσης συμμορίας ἒως ἂν φονεύσῃ προδότην. Συνέχεια →

Μία πόλις κάτω ἀπὸ τὴν πόλιν…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μια πόλη κάτω απο την πόλη…
Όταν τα αρχαία συνυπάρχουν με τα σύγχρονα κτίρια

  …Θα έλεγε κανείς πως είναι μια σχέση μίσους. Μια σχέση αιώνων και ένα αέναο ερώτημα ψάχνει την απάντηση του. Αρχαία ή εξέλιξη; Πολιτισμός ή τσιμεντοποίηση;  Φυσικά την απάντηση δεν θα μας την δώσει το Κ.Α.Σ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) και αυτό, γιατί οι άνθρωποι που το απαρτίζουν έχουν αποδείξει τα τελευταία χρόνια,  πως λειτουργούν  με γνώμονα τα επιχειρηματικά συμφέροντα  και όχι με την στοργική αγάπη που θα επεδείκνυε η μάνα προς τα παιδιά της… Είναι άπειρες οι περιπτώσεις που δεν σώθηκε απολύτως τίποτα ή σχεδόν τίποτα, αφήνοντας ένα λείψανο να στέκει έρημο μέσα σε μία προθήκη ΜΕΤΡΟ, Σουπερ Μάρκετ, καταστήματος και πολλές φορές να εκτίει την παλιά διδακτική τιμωρία του δημοτικού μας σχολείου, στον τοίχο, στην γωνία και με γυρισμένη την πλάτη, περιμένουν μάταια μια κλεφτή ματιά μήπως και ο βελοφόρος έρωτας αναθερμάνει την χαμένη μας σχέση με τον πολιτισμό…

Συνέχεια →

Jus Primae Noctis ἢ Tὸ Δικαίωμα τῆς Πρώτης Νύκτας

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἒμεινα ἒκπληκτη ὃταν διάβασα στὸ παλιὸ βιβλίο γιὰ τὸ «δικαίωμα τῆς πρώτης νύχτας». Γνωρίζοντας τὴν σημασία τοῦ «δικαιώματος» ἀπὸ μυθιστορήματα καὶ κινηματογραφικὲς ταινίες (βλέπε «Braveheart»), μοῦ ἒκανε ἐντύπωση τὸ γεγονός τῆς ὓπαρξής του καὶ στὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο. Καὶ ὃμως, ὸ τίτλος τοῦ ἂρθρου στὸν Νέο Ἑλληνομνήμωνα τοῦ ἒτους 1907, δὲν ἀφήνει καμία ἀμφιβολία… Συνέχεια →