Μικρὸς ποταμὸς τῆς ἀνατολικῆς Θρᾴκης, κοντὰ στὸν Ἐλλήσποντο, στὶς ἐκβολὲς τοῦ ὁποίου οἱ Σπαρτιάτες, μὲ ἀρχηγὸ τὸν Λύσανδρο, διέλυσαν τὸν ἀθηναϊκὸ στόλο (405 π.Χ.). Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη
Ἡ Ἀγγλικὴ κυβέρνησις πρός ἂγραν ἑλληνικῶν χειρογράφων

Ἀθηνᾶ, ἀρ. φύλ. 2748, 04.03.1859
Ἡ Ἀγγλικὴ κυβέρνησις εἶχε πέμψει πρό τινος καιροῦ εἰς τὴν Ἀνατολὴν τὸν ὑποβιβλιοθηκάριον τῆς ἐν Ὀξωνίᾳ βιβλιοθήκης νὰ ἀναζητήσῃ ἀρχαῖα χειρογράφα εἰς τὰς ἐν αὐτῇ ἔτι ὑπαρχούσης βιβλιοθήκας· Ὁ Ἄγγλος οὗτος ἐπανελθὼν ἐκ τῆς περιοδείας, ἐδημοσίευσε κατὰ τὸ ἤδη λῆξαν ἔτος ἐν Λονδίνῳ μακρὰν ἔκθεσιν, ἐν ᾗ λέγει ὅτι ἐπεσκέφθη πλέον τῶν 50 βιβλιοθηκῶν ἐν διαφόροις τῆς Ἀνατολῆς χώραις, ἐν μοναστηρίοις, ἐκκλησίαις, ἰδιωτικαῖς οἰκίαις καὶ ἐν τοῖς παλατίοις τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Ὁμολογεῖ ὅτι πανταχοῦ ὑπεδέχθησαν αὐτὸν φιλοφρόνως οἱ κάτοικοι, οὐδεὶς ὅμως ἠθέλησε νὰ πωλήσῃ αὐτῷ χειρόγραφα, ὅσον πλεῖστα χρήματα καὶ ἂν ὑπεσχέθη αὐτοῖς. Μόνον ἐν τῇ νήσῳ Μήλῳ κατώρθωσε ν’ ἀγοράσῃ παρ’ ἰδιωτῶν χειρόγραφά τινα τοῦ Ι΄ μ. Χ. αἰῶνος. Συνέχεια
Τὰ βυζαντινὰ κάστρα τῆς Θράκης…

Τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κάστρου τοῦ Πυθίου σὲ παλαιότερη φωτογραφία
Ὁ Προκόπιος τὸν 6ο αἰ., ἀναφέρει ὁτι στὰ Βαλκάνια, ὑπάρχουν τουλάχιστον 600 σημεῖα στὰ ὁποῖα κτίσθηκαν κάστρα ἢ βελτιώθηκαν τὰ τειχίσματα τους, ἀπὸ τὸν Ἰουστινιανό. Τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ σημεῖα ἔχουν πλέον ταυτισθεῖ.
Ἐλπὶς Καλογεροπούλου, ἡ Speranza Calo τῶν Παρισίων…
Ἡ Ἐλπὶς Καλογεροπούλου γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 17 Μαΐου 1885 ὅπου καὶ πέρασε τὴν παιδική της ἡλικία. Ὡς κόρη ζωγράφου, ὁ ὁποῖος διακρίθηκε στὶς προσωπογραφίες καὶ στὶς ἁγιογραφίες, ἡ Ἐλπὶς εἶχε μεγάλη καλλιτεχνικὴ εὐαισθησία ποὺ τὴν ἄφησε νὰ ἐκδηλωθῇ μὲ τὴν ὑπέροχη φωνή της ποὺ ἐκτεινόταν μεταξὺ κοντράλτο καὶ ὑψιφώνου (μεσόφωνος ἢ mezzo-soprano). Ὑπῆρξε μαθήτρια καθηγητῶν τῆς Μεγάλης Σχολῆς τοῦ Γένους καὶ ἡ φωνή της τράβηξε τὴν προσοχὴ τοῦ μουσικοδιδασκάλου Παχτίκου. Συνέχεια
Βόῤῥειος Θράκη…

Τὸ Βυζαντινὸ κάστρο Ἐμπύθιον στὸν Ἔβρο…
Τὸ κάστρο τοῦ Πυθίου ἢ κατὰ τοὺς Βυζαντινοὺς «Ἐμπύθιον», εἶναι κτισμένο στὴν ἀπόληξη τῆς ὀροσειρᾶς τῆς ἀνατολικῆς Ροδόπης, πρὸς τὴν παραποτάμια πεδιάδα τοῦ Ἔβρου ποταμοῦ. Βρίσκεται στὸν σύγχρονο οἰκισμὸ τοῦ Πυθίου, σὲ ἀπόσταση 15 χλμ. βόρεια ἀπὸ τὸ Διδυμότειχο. Χτίστηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 14ου αἰῶνος μ.Χ. ἀπὸ τὸν Ἰωάννη ΣΤ’ Καντακουζηνό καὶ ἀποτέλεσε τὸ προσωπικό του ἀπόρθητο καταφύγιο στὶς ἐμφύλιες διαμάχες τῆς αὐτοκρατορίας. «Ἦν γάρ κρατερώτατον τὸ φρούριον ἐκ τῶν τοιχῶν τῆς κατασκευῆς» ἀνέφερε χαρακτηριστικά. Συνέχεια
