Λαγνεία είναι η κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος δεν αντιστέκεται στις σεξουαλικές του επιθυμίες και θεωρείται αμάρτημα. Γιατί άραγε;
Έτσι διδαχθήκαμε τουλάχιστον στα σχολεία: Μόνιμη εγκράτεια προς τα ενστικτώδη θέλω μας. Βαρύ το φορτίο: Εκούσια αποχή από τις ηδονές μέχρι την ανυπαρξία μας.
Διδαχθήκαμε επίσης πως προορισμός μας είναι ο γάμος με ένα και μοναδικό ταίρι μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Διδαχθήκαμε την αγάπη ως εγκράτεια θα έλεγα, ως ένα άγραφο νόμο που μας κρατά μακρυά από τους πειρασμούς μας.
Διδαχθήκαμε μια αγάπη αδέκαστο κριτή που ταπεινώνει, είναι τυφλή προς τα ένστικτα μας και διαστρεβλώνει τα θέλω μας.
Η πιο ειλικρινής αγάπη μας είναι αυτή για το φαγητό λένε κάποιοι διότι εξυπηρετεί ένα βασικό μας ένστικτο, αυτό της πείνας.
Αλλά με το ένστικτο των ορμών τι γίνεται; Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Μὰ σήμερα μοῦ ἔκανε τὴν τιμή…
Στεπόκιρκος (Circus macrourus), Καλοχώρι Καστοριᾶς.
Σπάνιο καὶ ἀπειλούμενον εἶδος.
Συνέχεια
Ὁ ἀρχαῖος Φάγρης…

Ἀττικοὶ μελανόμορφοι κρατῆρες ποὺ βρέθηκαν στὶς ἀνασκαφὲς τοῦ ἀρχαίου Φάγρητα.Ἔχουν ὑψος περίπου 0,50 μ. καὶ χρονολογοῦνται γύρω στὸν 6ο αἰ. π.Χ. (530-520 π.X.). Ἀντλοῦν τὴ θεματογραφία τους ἀπὸ τὴν Ἱλιάδα.
Ὁ Φάγρης σύμφωνα μὲ τοὺς ἀρχαίους συγγραφεῖς, κυρίως τὸν Ἡρόδοτο καὶ τὸν Θουκυδίδη, εἶναι ἡ σπουδαιότερη πόλη ποὺ ἴδρυσαν οἱ Πίερες ὅταν στὰ μέσα τοῦ 7ου π.X. αἰώνα, πιεσμένοι ἀπὸ τοὺς Mακεδόνες, ἀναγκάστηκαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν σημερινὴ Πιερία.
Ἐπέστρεψαν στὴν παλιά τους πατρίδα, τὴ Θράκη καὶ ἐγκαταστάθηκαν ἀνάμεσα στὸν ποταμό Στρυμόνα, τὸ ὄρος Παγγαῖο καὶ τὴν θάλασσα, σὲ μία περιοχὴ ποὺ ἀπ’ αὐτοὺς ὀνομάστηκε Πιερία κοιλάδα. Συνέχεια
Ἡ Γαλάζια Λίμνη.
Τὴν πληροφορία, γιὰ τὴν ὕπαρξη αὐτοῦ τοῦ ἀπίστευτου μέρους, μοῦ τὴν ἔδωσε ἕνας φίλος, ὁ Μιχάλης ἀπὸ τὸν Οἰκοπεριηγητὴ στὴν Κερκίνη καὶ δὲν ὑπερέβαλε ὅταν μοῦ εἶπε: «Κώστα, θὰ πάθης τὴν πλάκα σου!».
Περισσότεροι ἀπὸ εἴκοσι Καταῤῥάκτες δημιουργοῦν ἔνα ἀπίστευτο θέαμα, ποὺ παρόμοιό του βλέπουμε μόνον σὲ φωτογραφίες ταξειδιωτικῶν ὁδηγῶν ἀπὸ τὴν Ταϋλάνδη ἢ κάποιο ἄλλο ἐξωτικὸ μέρος.

Πρώτη Μαΐου…
Καὶ μπαίνουμε σήμερα, ἡμερολογιακῶς, στὸν τελευταῖον μήνα τῆς Ἀνοίξεως.
Δῆλα δὴ σήμερα ξεκινᾶ ἡ προετοιμασία μας, ἐπισήμως πάντα, γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ θέρους…
Δῆλα δὴ σήμερα, ἐπισήμως λέμε, εἴμαστε εἰς θέσιν νὰ ἀπολαύσουμε, στὸν βαθμὸ ποὺ μᾶς ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὶς ἐξωτερικὲς συνθῆκες, τὰ βήματα τῆς ἀνοίξεως στὸν πλανήτη καὶ νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ τὴν νέα ἐποχιακὴ ἀλλαγή. Συνέχεια
Τὸ αὔριο εἶναι μία ψευδαίσθησις.
Ἔνας Ἰάπων πολεμιστὴς αἰχμαλωτίσθη ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς καὶ ἐφυλακίσθη. 
Ἐκείνη τὴν νύκτα, δὲν μποροῦσε νὰ κοιμηθῇ, φοβούμενος ὅτι τὴν ἑπομένη ἡμέρα θὰ τὸν ἀνακρίνουν, θὰ τὸν βασανίσουν καὶ τελικὰ θὰ τὸν ἐκτελέσουν.
Ἐκείνη ὅμως, τὴν στιγμὴ ἐνεθυμήθη τὰ λόγια τοῦ δασκάλου του στὸ Ζέν: Συνέχεια