Ὁ Χίτλερ ἦταν ὁ κακὸς καὶ οἱ σιωνιστὲς πάντα σύμμαχοί μας.

Τό ξέρατε ὅτι ἡ Ἑλλάδα ζήτησε τήν συνδρομή τῶν Rothschild καί τῆς Goldman Sachs γιά νά βοηθήσουν στό ξεπούλημα τῆς PROTON BANK (ποὺ μᾶς φόρτωσε ὁ Βενιζέλος) καί τοῦ ΤΤ πού κατέστρεψαν σκόπιμα;
Δέν τό ξέρατε…;;;
Δὲν  τὸ ξέραμε καὶ δεν μας ῥώτησε κάποιος.
Οἱ μαφιόζοι τῆς κυβερνήσεως ζήτησαν βοήθεια ἀπὸ τοὺς μαφιόζους τῆς τοκογλυφίας … γιὰ νὰ ληστέψουν ἄκομα ἔνα μεγάλο κόμματι ἀπὸ τὴν Δημόσια Περιουσία μὲ νομότυπο τρόπο. Συνέχεια

Ἐκατομμύρια, δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τετράκις ἑκατομμύρια…

Τόσα ποὺ χάσαμε τὸν λογαριασμό…
Οὔτε νὰ ζαλιστοῦμε προλαβαίνουμε, μὲ τόσα λεφτά, διότι τὸν ὄγκο καὶ τὴν ἀξία τῶν χρημάτων αὐτῶν ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε…
Κι ἐφ΄ ὅσον ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε, τὸ μόνον ποὺ κάνουμε, ἀκούγοντας νὰ συζητοῦν κάποιοι γιὰ τέτοια ποσά, εἶναι νὰ παραμένουμε σιωπηλοὶ καὶ μὲ πολλὲς πολλὲς ἐλπίδες, κρεμασμένες ἐπάνω τους… Ἐλπίδες γιὰ διάσωσιν ἀναπτερωμένες…
Ὅμως πάντα δῆλα δή… Συνέχεια

Δεκεμβριανὰ ’44: οἱ ἀποσιωπήσεις τοῦ Μπογιοπούλου.



Το σημερινό άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου αναφέρεται στα Δεκεμβριανά του 1944. Το κείμενο περιορίζεται στο αιματοκύλισμα της Αθήνας από το «νέο κατακτητή»: Τους Άγγλους.

Ο Μπογιόπουλος αλλοιώνει την Ιστορία μέσω των σκανδαλωδών παρασιωπήσεων: Εξαφανίζει την προδοσία της ηγεσίας του ΚΚΕ, εξαφανίζει τούτο: Είναι αυτή η ηγεσία που έστρωσε το δρόμο στην εισβολή των βρετανικών στρατευμάτων και στον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Συνέχεια

Τὸ κράτος μας εἶναι νεκρόν. Κάποιος νὰ τὸ θάψῃ.

Δημόσια σχολεῖα ἔκλεισαν, μὲ τὴν ῥητὴν προτροπὴν τῶν ἀλητῶν ποὺ ὑποδύονται τοὺς δασκάλους, πρὸς τὰ παιδιὰ νὰ πᾶνε νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὰ «παιδιά».
Τὸ κράτος μας εἶναι νεκρόν. Κάποιος νὰ τὸ θάψῃ. Συνέχεια

Τὸ ἄκρον ἄωτον τῆς ἀπανθρωπιᾶς καὶ τῆς ἀναισχυντίας.

Τὸ νὰ μπουκάρῃς, ἔστω καὶ μὲ εἰσαγγελέα, χαράματα, στὸ σπίτι ἑνὸς ἀνθρώπου (δὲν ἐξετάζω ἐὰν εἶναι βουλευτὴς ἢ ὄχι) καὶ νὰ πετς ἀπὸ τὸ κρεββάτι, ἔξω στὸν δρόμο, τὴν ἐτοιμόγεννο γυναῖκα του, εἶναι τὸ ἄκρον ἄωτον τῆς ἀπανθρωπιᾶς καὶ τῆς ἀναισχυντίας. Συνέχεια

Καὶ τὰ φωτάκια, φωτάκια…

Κατ’ ἐμὲ ἔπρεπε νὰ τὸ βουλώσουν οἱ δήμαρχοι, οἱ νομάρχες καὶ οἱ λοιποὶ ἀρχομανεῖς «ἄρχοντες», νὰ χαμηλώσουν τοὺς τόνους, νὰ βάλουν τὴν οὐρὰ στὰ σκέλια καὶ νὰ πασχίσουν νὰ βοηθήσουν, μὲ ὄσο τὸ δυνατὸν περισσότερη δύναμι αὐτοὺς ποὺ ὑποφέρουν.
Δὲν παθαίνουν κάτι τὰ λαμπάκια, τὰ φωτάκια, τὰ κορδελλάκια ἐὰν δὲν στολισθοῦν.
Καὶ εἶναι μεγίστη ὑποκρισία νὰ συμπεριφερόμαστε σὰν νὰ μὴ συμβαίνῃ κάτι σοβαρό.
Συμβαίνει καὶ παρασυμβαίνει. Καὶ τὰ κοινωνικὰ παντοπωλεῖα δὲν λύνουν προβλήματα… Μεγαλώνουν… Συνέχεια