Ἔχετε δῇ γέννα;
Ἔχετε παραστῇ σέ αὐτό τό μοναδικόν τῆς Φύσεως θαῦμα;
Ἔχετε γίνῃ μάρτυρας μίας τόσο σημαντικῆς στιγμῆς γιά τήν ζωή στόν πλανήτη;
Εἶναι κάτι μαγικό…
Εἶναι κάτι ποὺ γιὰ ὅποιον τὸ βιώσει, μένει πάντα χαραγμένο στὴν μνήμη του… Συνέχεια
Γιατί λοιπόν τόσος πόνος μέ τούς πλειστηριασμούς; Ἔ; Καί γιατί τώρα;
Δῆλα δή τό μόνον πού λείπει ἀπό τό δημόσιον ταμεῖον κι ἀπό τίς τράπεζες εἶναι τά σπίτια μας;
Οἱ τράπεζες, θὰ μοῦ πεῖτε…
Ἔμ, ναί, κι αὐτές… Ἀλλά τί θά κάνουν τόσα ἀκίνητα πιά αὐτές οἱ τράπεζες;
Ἰδίως μάλιστα ὅταν τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ἔχουν μείνῃ στά χέρια τους τόσον καιρόν, δίχως νά ἀποδίδουν κάτι, πρό κειμένου νά καλύπτουν τά ἔξοδά τους;
Τὶς ἀπαντήσεις θὰ μᾶς τὶς δώσουν, ἀρχικῶς, αὐτοὶ οἱ μεγαλοεπιχειρηματίες τοῦ τόπου μας, ποὺ ἐτσακίσθησαν νὰ ἐνασχοληθοῦν, πρὶν ἀκόμη ξεκινήσῃ ἡ μεγάλη βουτιὰ τῶν τραπεζῶν, μὲ τὸ real estate. Συνέχεια
Καλημέρα…
Μία νέα ἡμέρα…
Καλημέρα σὲ ὅλον τὸν κόσμο…
Ὁ ἥλιος ξεπρόβαλε…
Καλημέρα… σὲ ὅλον τὸν πλανήτη…
Κι ἐγὼ ξεκινῶ πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή…
Καλημέρα μας… Καλημέρα μας…
Πόσο μεγάλη ἀνάγκη εἶναι ἀλήθεια τό νά μποροῦμε νά ξυπνᾶμε τό πρωΐ μέ χαμόγελο;
Πόσο σημαντικό εἶναι γιά ἐμᾶς,ἀλλά καί γιά τούς γύρω μας, τό νά μποροῦμε ἐμεῖς νά αἰσθανόμαστε καλά μέ τόν ἑαυτόν μας;
Πόσο σημαντικό εἶναι νά ἀντικρύζουμε κάθε αὐγή μέ αἰσιοδοξία καί μέ βεβαιότητα πώς θά τά καταφέρουμε καλλίτερα ἀπό κάθε ἄλλην φορά; Συνέχεια
Ὅλος αὐτὸς ὁ κομματικὸς ἔμετος «συλληπητηρίων» διὰ τὸν «ἄτυχον» (sic) ἀστυνομικόν, ὁ ὁποῖος -ματαίως- ὑπερησπίσθη τὰ -ἀόρατα- σύνορα τῆς πατρίδος μας, τὶ μοῦ θυμίζουν;
Τὸν μοναδικὸν -πρὸ τριακονταπενταετίας- ἐκδοροσφαγέα τῆς νήσου Συνέχεια
Κατὰ καιροὺς μέσα ἀπὸ τὸ ἱστολόγιό αὐτό, ἀλλὰ κι ἀπὸ ἀλλου, ἔχω καταθέσῃ καὶ τὶς ἐνστάσεις μου ἀλλὰ καὶ τὶς …εἰρωνίες μου γιὰ τὰ καμώματα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς συνολικῶς. Εἶτε σὰν ὁμάδος, εἶτε ὡς κόμματος, εἶτε ἀκόμη κι ὡς …ἀπελπισμένων.
Πάντα ὅμως, ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τῆς πρώτης ἀναρτήσεώς μου, σὲ ὅ,τι τοὺς ἀφοροῦσε, σημείωνα πὼς ναί, τέτοιοι ποὺ εἴμαστε τέτοια κόμματα χρειαζόμαστε.
Εἶτε αὐτὰ λέγονται Χρυσῆ Αὐγή, εἶτε λέγονται τΣΥΡΙΖΑ, εἶτε μΠατΣοΚ, εἶτε ΝουΔουΛάρα, εἶτε Οἰκολόγοι Πράσινα Ἄλογα, εἶτε ΚΚΕ, εἶτε Αν.Ελ. εἶτε ΔΗΜΑΡ, εἶτε τέλος πάντων ὅπως κι ἐὰν λέγονται.
Οὐδέποτε καλοπίστευα στὰ κόμματα, ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας. Τὰ τελευταῖα χρόνια μάλιστα ὄχι μόνον δὲν πιστεύω, ἀλλὰ θεωρῶ ΑΝΑΓΚΗ τὸ νὰ φύγουμε ἀπὸ Συνέχεια
Ἔλαβα τὸ παρακάτω μήνυμα ἀπὸ τὸν φίλο μου Δημήτρη:
Φόβος
Ήταν κάποτε ένας γιατρός.
Μιαν ημέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μιαν άλλη, γειτονική όπου είχε δουλειά, συνήντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε:«Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»Και η πανούκλα απήντησε: «Είναι η σειρά μου». Συνέχεια
