Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Ποιός εἶπε πώς πρέπει μόνον νά χαμογελᾶμε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Πολλοὶ ἄνθρωποί μου λένε ὅτι ὅταν ξεκινάει αὐτὸς ὁ μῆνας τοὺς πιάνει θλίψη καὶ στέκονται μὲ μιὰν ἀμήχανη μελαγχολία μπροστὰ σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ ἑορταστικὸ κλίμα, χωρὶς νὰ μποροῦν να καταλάβουν γιατί.

Αὐτὲς οἱ ἡμέρες ἔχουν ἔνα ὑπερφυσικὸ φῶς καὶ μιὰν γοητεία. Τὸ παιδὶ μέσα μας ξυπνάει καὶ μαζί του ξυπνάνε καὶ οἱ ἀναμνήσεις τῶν παιδικῶν μας χρόνων, εἰκόνες μιᾶς προστατευμένης καθημερινότητας κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη τῶν γονιῶν μας, ποὺ ἴσως νὰ μὴν ὑπάρχουν πιά, ξυπνάνε μυρωδιές, ἀνεκπλήρωτα ὄνειρα, προσδοκίες εἰκόνες καλὲς καὶ κακὲς …

Ὅλη αὐτὴ ἡ ἐνέργεια μᾶς κάνει νὰ εἴμαστε εὐαίσθητοι συγκινησιακά… Συνέχεια →

Τότε μήπως ἐγεννήθην σκλάβος γιά νά πεθάνω σκλάβος;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Κι ὅμως, ὁ κάθε ἔνας ἀπὸ ἐμᾶς μόνος του θὰ δώσῃ τὴν μάχη…

Εἶναι ἴσως ἡ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ ἀπαιτεῖται, γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα, ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς νὰ δίδῃ καθημερινὲς μάχες… Ἀλλὰ μάχες στὶς ὁποῖες δὲν ὑπάρχουν συμπολεμιστές, φαινομενικῶς…
Διότι συμπολεμιστὲς ὑπάρχουν, ἀλλὰ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι ἐπιφορτισμένος μὲ «διαφορετικὸ πεδίον καὶ ἀντικείμενον».
Ἀδυνατοῦμε, γιὰ τὴν ὥρα, νὰ συμπλεύσουμε ἤ νὰ συνεργασθοῦμε, διότι ἀπαιτῶνται ἄλλα, σημαντικότερα νὰ συμβοῦν πρῶτα…
Κι αὐτὰ τὰ σημαντικότερα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ «Εἶναι» μας καὶ τὴν ἀποδόμησιν-ἐπαναδόμησίν του. Συνέχεια →

Οἱ ἐπαναστάσεις δὲν γίνονται ἀπὸ ἀπελπισμένους…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Οἱ ἐπαναστάσεις γίνονται ἀπὸ μυαλὰ καθαρά, ὑγιῆ, διαυγῆ…
Ἡ ἀπελπισία ἐλάχιστα ἀπέχει ἀπὸ τὴν κατάθλιψι καὶ τὸν θάνατο…
Καὶ κάποιος ἀπελπισμένος ἀδυνατεῖ νὰ συγκροτήσῃ τὶς σκέψεις του… Πολλῶ δὲν μᾶλλον νὰ συγκροτήσῃ κι ἐπανάστασιν…

Οἱ ἐπαναστάσεις, οἱ πραγματικὲς ἐπαναστάσει, κι ὄχι αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν χώρα μας,  γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν κάτι νὰ χάσουν καὶ ποὺ θὰ τολμήσουν. Γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ζυγίσει Συνέχεια →

Πόσο ἕτοιμοι εἴμεθα νά ἀντιμετωπίσουμε τήν ἀλήθεια τῆς …ἀληθείας;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σὲ ὅλους μας ἀρέσει οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι στὴν ζωὴ μας νὰ εἶναι εἰλικρινεῖς μαζύ μας.

Κάποιοι ὅμως ἔχουν ἐμμονὴ μὲ τὴν ἀλήθεια.

Μοῦ πῆρε πολλὰ χρόνια γιὰ νὰ καταλάβω γιατὶ ὅσο εἶχα τέτοιαν ἐμμονὴ μὲ τὴν ἀλήθεια τόσο περισσότερα ψέμματα εἰσέπραττα. Συνέχεια →

…Καὶ θὰ δίνουν δῶρο καὶ ἕνα i-phone 5, φαντάζομαι.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μὲ τὸ παρακάτω κείμενον συμφωνῶ καὶ διαφωνῶ.
Ὁ λόγος ὅμως ποὺ τὸ δημοσιεύσω εἶναι ἄλλος… Πέραν τῆς συμφωνίας ἤ τῆς διαφωνίας…
Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει λοιπὸν τὸ τί συμβαίνει μὲ τοὺς συμπολῖτες μου, ἐὰν καλῶς κάνουν, ἤ κακῶς, ποὺ τὰ «χώνουν» σὲ πολιτικὰ ἀνδρείκελα…
Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν εἶναι καλοὶ ἤ κακοὶ οἱ πολιτικοί… Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν θὰ συμφωνήσουν ἤ θὰ διαφωνήσουν κάποιοι μαζύ μου. Οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ἐὰν ἀνεκαλύφθησαν νέα λεφτόδενδρα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ τΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια →

Ἐκατομμύρια, δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τετράκις ἑκατομμύρια…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τόσα ποὺ χάσαμε τὸν λογαριασμό…
Οὔτε νὰ ζαλιστοῦμε προλαβαίνουμε, μὲ τόσα λεφτά, διότι τὸν ὄγκο καὶ τὴν ἀξία τῶν χρημάτων αὐτῶν ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε…
Κι ἐφ΄ ὅσον ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ συνειδητοποιήσουμε, τὸ μόνον ποὺ κάνουμε, ἀκούγοντας νὰ συζητοῦν κάποιοι γιὰ τέτοια ποσά, εἶναι νὰ παραμένουμε σιωπηλοὶ καὶ μὲ πολλὲς πολλὲς ἐλπίδες, κρεμασμένες ἐπάνω τους… Ἐλπίδες γιὰ διάσωσιν ἀναπτερωμένες…
Ὅμως πάντα δῆλα δή… Συνέχεια →