Καλημέρα…
Μία νέα ἡμέρα…
Καλημέρα σὲ ὅλον τὸν κόσμο…
Ὁ ἥλιος ξεπρόβαλε…
Καλημέρα… σὲ ὅλον τὸν πλανήτη…
Κι ἐγὼ ξεκινῶ πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή…
Καλημέρα μας… Καλημέρα μας…
Πόσο μεγάλη ἀνάγκη εἶναι ἀλήθεια τό νά μποροῦμε νά ξυπνᾶμε τό πρωΐ μέ χαμόγελο;
Πόσο σημαντικό εἶναι γιά ἐμᾶς,ἀλλά καί γιά τούς γύρω μας, τό νά μποροῦμε ἐμεῖς νά αἰσθανόμαστε καλά μέ τόν ἑαυτόν μας;
Πόσο σημαντικό εἶναι νά ἀντικρύζουμε κάθε αὐγή μέ αἰσιοδοξία καί μέ βεβαιότητα πώς θά τά καταφέρουμε καλλίτερα ἀπό κάθε ἄλλην φορά; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Σχῶρα με πουλάκι μου…
Ὅλος αὐτὸς ὁ κομματικὸς ἔμετος «συλληπητηρίων» διὰ τὸν «ἄτυχον» (sic) ἀστυνομικόν, ὁ ὁποῖος -ματαίως- ὑπερησπίσθη τὰ -ἀόρατα- σύνορα τῆς πατρίδος μας, τὶ μοῦ θυμίζουν;
Τὸν μοναδικὸν -πρὸ τριακονταπενταετίας- ἐκδοροσφαγέα τῆς νήσου Συνέχεια
Δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ!!!
Κατὰ καιροὺς μέσα ἀπὸ τὸ ἱστολόγιό αὐτό, ἀλλὰ κι ἀπὸ ἀλλου, ἔχω καταθέσῃ καὶ τὶς ἐνστάσεις μου ἀλλὰ καὶ τὶς …εἰρωνίες μου γιὰ τὰ καμώματα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς συνολικῶς. Εἶτε σὰν ὁμάδος, εἶτε ὡς κόμματος, εἶτε ἀκόμη κι ὡς …ἀπελπισμένων.
Πάντα ὅμως, ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τῆς πρώτης ἀναρτήσεώς μου, σὲ ὅ,τι τοὺς ἀφοροῦσε, σημείωνα πὼς ναί, τέτοιοι ποὺ εἴμαστε τέτοια κόμματα χρειαζόμαστε.
Εἶτε αὐτὰ λέγονται Χρυσῆ Αὐγή, εἶτε λέγονται τΣΥΡΙΖΑ, εἶτε μΠατΣοΚ, εἶτε ΝουΔουΛάρα, εἶτε Οἰκολόγοι Πράσινα Ἄλογα, εἶτε ΚΚΕ, εἶτε Αν.Ελ. εἶτε ΔΗΜΑΡ, εἶτε τέλος πάντων ὅπως κι ἐὰν λέγονται.
Οὐδέποτε καλοπίστευα στὰ κόμματα, ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας. Τὰ τελευταῖα χρόνια μάλιστα ὄχι μόνον δὲν πιστεύω, ἀλλὰ θεωρῶ ΑΝΑΓΚΗ τὸ νὰ φύγουμε ἀπὸ Συνέχεια
Ὁ φόβος.
Ἔλαβα τὸ παρακάτω μήνυμα ἀπὸ τὸν φίλο μου Δημήτρη:
Φόβος
Ήταν κάποτε ένας γιατρός.
Μιαν ημέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μιαν άλλη, γειτονική όπου είχε δουλειά, συνήντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε:«Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»Και η πανούκλα απήντησε: «Είναι η σειρά μου». Συνέχεια
Τὰ ἐγκλήματα στὴν Νότιο Ἀφρικὴ τὰ διέπραξαν λευκοί. Ὄνομα δέν ἔχουν;
Ὄνομα δέν ἔχουν αὐτοί οἱ λευκοί; Τί στά κομμάτια λευκοί εἶναι; Εἶναι κι Ἕλληνες μέσα σέ αὐτούς;
Ἤ μήπως, ὡς συνήθως, τό κατεστημένο δημιουργεῖ ἐνοχικές συνθῆκες, πρό κειμένου νά δικαιολογήσῃ τά δικά του ἐγκλήματα;
Ἦσαν λοιπόν κι Ἕλληνες μέσα σέ αὐτούς τούς λευκούς; Ἤ ὄχι;
Εἰδικῶς στὴν Νότιο Ἀφρική, γιὰ ὅλα τὰ ἐγκλήματα ποὺ διεπράχθησαν ἐκεῖ, καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα μοῦ μεταβιβάζουν εὐθύνη, ἐγώ θά τήν δεχθῶ; Ἔτσι; Ἐπεί δή ἔτυχε νά γεννηθῶ ἀνήκοντας στήν λευκή φυλή; Συνέχεια
Κι ὅταν ἡ Σαμιώτισσα ταξειδεύῃ στὴν Ταϊβάν…
Ἐσὺ ποὺ τὴν ἀκοῦς αἰσθάνεσαι λίγο ὑψηλότερος, λίγο πιὸ Ἕλλην… Λίγο πιὸ ὑπερήφανος.
Ὄχι, δὲν καμαρώνεις ἐπεὶ δὴ στὴν Ταϊβὰν ἀγαποῦν τὴν Σαμιώτισσα…
Καμαρώνεις διότι ἔχεις βρῇ ἕνα σημεῖο ἐπικοινωνίας ποὺ βασίζεται ὅμως στὴν παράδοσι τῶν παππούδων σου.
Καμαρώνεις διότι δὲν εἶσαι ὁ μόνος ποὺ ἀγαποῦσες τόσα χρόνια τὴν Σαμιώτισσα… Συνέχεια