Ὅλα σας… Δίχως ἐξαιρέσεις…
Ἐάν, ὅπως ἰσχυρίζεσθε, εἶσθε πατριῶτες. Ἐάν… ἀλλὰ δὲν νομίζω….

Λοιπόν… ἐπαναλαμβάνομαι καὶ πάλι, γιὰ νὰ σᾶς γίνω ἐκ νέου ἀντιπαθής.
Ἔχουμε ἕνα Σύνταγμα κι ἕναν ἐκλογικὸ νόμο, ποὺ τὰ γνωρίζετε καλῶς καὶ ὀφείλετε τώρα νὰ τὰ ξαναμελετήσετε.
Αὐτὸ τὸ Σύνταγμα καὶ αὐτὸς ὁ ἐκλογικὸς νόμος ἀναφέρουν σαφῶς πὼς ἡ βο(υ)λή σας δὲν γίνεται νὰ λειτουργήσῃ μὲ κάτω ἀπὸ 300 (ἐπὶ τοῦ παρόντος) βο(υ)λευτές. Μέσα σὲ αὐτὰ λοιπὸν τὰ (ἀπὸ ἐσᾶς) συμφωνηθέντα ἀναφέρεται σαφῶς πὼς ἐὰν κάποιος βουλευτὴς παραιτηθῇ, τελευτήσῃ, μετακινηθῇ ὀφείλει ἄμεσα τὸ βουλευτικὸ σῶμα νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ.
Ἐὰν αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν, τότε ὁδηγούμεθα, ἐκ τῶν πραγμάτων σὲ ἐκλογές.
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ὅλοι ἐκεῖ μέσα παραμένετε συμμορία, φροντίζετε νὰ ἀντικαταστήσετε ἄμεσα κάθε πρόσωπο ποὺ θὰ ἀκυρώση, συνταγματικῶς, τὴν ἰσχὺ τῆς ὑπαρχούσης βουλῆς. Ἔτσι δέν εἶναι;
Συνέχεια
Κάποιαν στιγμή, τὸ 2010, μετὰ τὴν ὑπαγωγή μας στοὺς «μηχανισμοὺς στηρίξεως» (βλέπε καὶ κεκαλυμμένους μηχανισμοὺς ἐπισήμου ἐλέγχου ἤ, ἄλλως, μνημόνια) ξεκίνησε ἕνας ὀρυμαγδὸς δηλώσεων, «ἀντιδράσεων» καὶ κάθε μορφῆς προπαγανδιστικῶν ἐνεργειῶν (κινημάτων), γιὰ νὰ σωθοῦμε ἀπὸ αὐτὴν τὴν νέα, ἀπολύτως μεθοδευμένη, μορφὴ σκλαβιᾶς. Ἐκεῖ ἦταν, ποὺ μὲ πρόσχημα τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς μηχανισμούς, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἔβλεπαν (καὶ βλέπουν) ἤ ἤθελαν νὰ βλέπουν (γιὰ τοὺς προσωπικούς τους λόγους, ποὺ δὲν εἶναι ἀπαραιτήτως γιὰ τὸ καλό μας), τὸ ἐν λόγῳ πρόβλημα ἐπιδερμικῶς, ἑστίαζαν (κι ἑστιάζουν) μόνον στὴν
Λοιπόν…: 
