Ἡ ἐθνική μουσική

Σάν σήμερα στίς 30 ουνίου 1969 φυγε πό τήν ζωή πεζογράφος Στρατς Μυριβήλης (Εστράτιος Σταματόπουλος).

να μικρό φιέρωμα πό τό κείμενό του «θνική μουσική» ναφέρει μεταξύ λλλων γι΄ατούς πού πιδιώκουν τήν διάβρωσι τς λληνικς μας νότητος. προσπάθεια ατή δέν ξεκίνησε στίς μέρες μας. Διαβστε το. ξίζει. Σάν νά μήν πέρασε μία μέρα: 

«Ο πανικόβλητοι το μοντερνισμο εναι συνήθως μιμαθες στοί,  κενόδοξοι νεόπλουτοι,  μόρφωτοι στορικ ρωμιοί, πο ταξίδεψαν κάπου στν Ερώπη, κα εδαν κόσμο, κα γύρισαν κεχηναοι π θαυμασμ κα κατάπληξη.

νάμεσα σ’ ατος πάρχουν κα μισομορφωμένοι π λληνικ παιδεία διανοούμενοι,  ποτυχημένοι φιλόδοξοι, πο εναι τοιμοι ν ρπάξουν κάθε σημαία νεωτεριστικο κινήματος, πο θ τος βγάλει π τν φάνεια τς σημαντότητάς τους κα θ τος θέσει π κεφαλς συλλαλητηρίων.

Συνέχεια

«Νύκτα σκέπασε τὴν γῆ. Δὲν ἦταν τοῦτος ὁ κόσμος πλασμένος ἀπὸ χέρι Θεοῦ! Ὄχι»

Πάντα πίστευα πως η ιστορία έχει δύο όψεις.

Συνήθως η επικρατούσα πλευρά, γράφεται από τους νικητές, οι οποίοι θα «διορθώσουν» τα σημεία που τους ενοχλούν και καταδεικνύουν τα λάθη τους.

 Οι ηττημένοι μένουν με την πίκρα της ήττας και το παράπονο πως η δική τους άποψη-εκδοχή,δεν εισακούεται, ούτε καταγράφεται επισήμως, αλλά σπανίως κάνουν την αυτοκριτική τους για το που έφταιξαν ενδεχομένως και συνέβησαν όσα συνέβησαν. Συνέχεια

Ὁ Βενιζέλος τῆς ἧττης.

Μία ἄλλη ἄποψις γιὰ τὸν «ἐθνάρχη» στὴν ὁποίαν χωροῦν πολλὲς παρεμβάσεις.
Ὄχι, δὲν ἀμφισβητῶ τὸν Βλάσση Ἀγτζίδη. Πῶς θά μποροῦσα;
Ἁπλῶς πρέπει νὰ προσθέσουμε πολλὰ ἀκόμη στοιχεῖα, στοιχεῖς ποὺ διαρκῶς βγαίνουν στὸ φῶς, καὶ ποὺ θὰ ἀποσαφηνίσουν μὲ τὸν καλλίτερον τρόπο τὸ εἶδος τοῦ Βενιζέλου!
Τὸ πραγματικόν του εἶδος. Συνέχεια

Ἀριστερὰ καὶ Μικρὰ Ἀσία.

Σήμερα θὰ πιάσουμε λίγο νὰ «ξεσκονίσουμε» τὶς ἱστορικές μας γνώσεις.
Νὰ ξαναθυμηθοῦμε, ἤ καὶ νὰ μάθουμε, αὐτὰ ποὺ μᾶς διέφυγανν.
Καὶ ἰδίως,νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ ποιοὶ ἔπαιξαν ῥόλους, ποιοὺς ῥόλους καὶ κατὰ πόσον ἔβλαψαν ἤ ὠφέλησαν τὸ σύνολον. Συνέχεια

Ὁ ἀνύπαρκτος πόλεμος τῆς ἀριστερᾶς μὲ τὸν φασισμό-ναζισμό!

Ὁ Μολότωφ (ὑπογράφοντας), Ὁ Ῥίμπεντροπ (μὲ τὰ μαῦρα πίσω ἀπὸ τὸν Μολότωφ) καὶ ὁ Στάλιν (δεξιὰ) στὶς 23 Αὐγούστου 1939

Ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες ἔχουν σκυλιάσει οἱ φερόμενοι ὥς πολέμιοι τοῦ ναζισμοῦ καὶ ἀρλουμπολογοῦν μὲ τόνους ψεύδη, θάβοντας ἀκόμη καὶ τὰ ὀφθαλμοφανή. Οὐσιαστικῶς ὅλη αὐτὴ ἡ λασπολογία, (δὲν ἀθωώνω τοὺς ἄλλους…) εἶναι μία ἀκόμη προσπάθεια φιμώσεως τῆς ἀληθείας καὶ κουκουλώματός της. Μία δῆλα δὴ ἀπὸ τὰ ἴδια ποὺ ἔχουμε ζήσει τόσους καὶ τόσους χρόνους! Συνέχεια

Οἱ Οὐλαμίτες!

Τὸ βιβλίον «Χαμένες Πατρίδες» τοῦ Καψῆ τὸ εἶχα διαβάσει πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια. 
Δὲν θυμόμουν τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα.
Ὅταν σήμερα τὸ ξαναδιάβασα μὲ ἔπιασαν καὶ πάλι τὰ δάκρυα. 
Ποῦ νά πρωτοσταθῇ κάποιος; 
Στίς ἀτελείωτες ἱστορίες αὐτῶν τῶν ἡρώων;
Στό ἄφθονο αἷμα πού πότισε τήν μάνα Γῆ;
Στόν ἀγώνα μίας φυλῆς νά κρατήσῃ κομμάτι ἀπό τόν ἀέρα της καί νά διεκδικήσῃ λίγη ἀκόμη ζωή ἐπί τοῦ πλανήτου; Συνέχεια