Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὸ ἡμερολόγιον

Ἡ τρίτη Γερμανικὴ εἰσβολή.

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Δύο κάννες σημαδεύουν -ὄχι καὶ τόσο …ἀνδρίκια – ἕναν δεμένον κι ἄοπλον!!!

Ἐχθὲς 6 καὶ σήμερα 7 Ἀπριλίου, ξεκίνησε ἐπισήμως ἡ δευτέρα γερμανικὴ εἰσβολὴ στὴν χώρα μας, πρὸ 72 ἐτῶν.
Ἡ πρώτη ἦταν λίγο μετὰ τὴν ἐπανάστασι, μὲ τὴν ἔλευσι τοῦ Ὄθωνος καὶ τὴν Ἀντιβασιλεία καὶ συνέβῃ, ἐπισήμως τοὐλάχιστον, ἀναίμακτα. Ἀλλὰ δὲν ἦταν ἔτσι…
Ἡ δευτέρα αὐτὴ ποὺ ὁλοκληρώθηκε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941, συνέβῃ διὰ τῆς βίας καὶ συνοδεύθηκε ἀπὸ ποταμοὺς αἵματος.
Ἡ τρίτη, αὐτὴ ποὺ βιώνουμε τώρα, ἔχει ἐπίσης ξεκινήσῃ. Τὸ αἷμα ἀκόμη δὲν ῥέει στοὺς δρόμους, ἀλλὰ ἐπεὶ δὴ οἱ Γερμανοὶ εἶναι Μπαρμπάρους Μπαρμπάρους (κατὰ Ἰούλιον Καίσαρα) ἄς μὴν ἀνησυχοῦμε… Θὰ φροντίσουν….

Συνέχεια →

Πρὸ 117 ἐτῶν ἐγεννήθησαν τὰ ὀλυμπιακὰ παιχνίδια.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Σὰν σήμερα, λογικά, πρὸ 117 ἐτῶν, ἐξεκίνησε ὁ ἐπίσημος περίγελως τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος.
Γνωρίζουμε ὅλοι πὼς ἐν τελῶς ῥατσιστικῶς, ἀλλὰ γιὰ μὴ ῥατσιστικοὺς λόγους, οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες ἀφοροῦσαν μόνον σὲ Ἕλληνες. Ἄν καὶ κάποιοι Λατίνοι ἔλαβαν μέρος σὲ αὐτούς, αὐτὸ συνέβῃ κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἀπολύτου παρακμῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι τὸν γνωρίζουμε.

Αὐτό σημαίνει πώς οἱ παπποῦδες μας τελικῶς ἦσαν ῥατσιστές;
Συνέχεια →

Ὁ ὅρκος!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

 

Ὁ Κολοκοτρώνης ὁρκίζει τὸν υἱό του, στὰ μυστικὰ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας.
Ἀκόμη καὶ τὸ ἴδιο του τὸ παιδί, ἰδίως ἴσως αὐτό, φροντίζει πρὸ κειμένου νὰ ὁρκιστῇ!
Τὸ μυστικὸ μεγάλο…
Μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν σχέσι πατρὸς καὶ υἱοῦ…
Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ παίζῃ μὲ αὐτὰ τὰ θέματα…

Συνέχεια →

Τὸ ’21 καὶ οἱ πρωταγωνιστές του.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τελικῶς αὐτὸ τὸ διαδίκτυο εἶναι «θησαυρός»!!!
Μποροῦμε νὰ εὕρουμε εἰκόνες, πληροφορίες, γνώσεις ποὺ δύσκολα θὰ τὰ καταφέρναμε μόνοι μας νὰ τὶς συλλέξουμε. Κι ὅλο αὐτό, διότι χιλιάδες ἄνθρωποι, ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Γῆς, μὲ διαφορετικὲς ἀντιλήψεις ἴσως, μὲ μεράκι ὅμως καὶ μὲ ἀγάπη, φροντίζουν νὰ τὶς γνωστοποιήσουν.
Ἐχθὲς λοιπόν, ἐκεῖ ποὺ ἀναζητοῦσα εἰκόνες γιὰ τὸν Γέρο μας ἔπεσα ἐπάνω στὴν ὑπογραφή του. 
Θησαυρός!
Συνέχεια →

Σάν σήμερα, 30 Μαρτίου 1822 ἡ Χίος πνίγηκε στό αἷμα

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, δολοφονήθηκαν, ξεριζώθηκαν… Άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Το αίμα έτρεχε ποτάμι, μέχρι τη θάλασσα. Το γαλάζιο του νερού βάφτηκε κόκκινο. Ουρλιαχτά, θάνατος, απόγνωση. Καμμένη γη. Χωριά ολόκληρα πυρπολήθηκαν. Μητέρες μέσα στους καπνούς ψάχνουν να βρουν τα παιδιά τους. Τα πρόσωπα τους μαύρα από τις στάχτες. Βλέμμα θολό. Το βλέμμα της τρέλας. Που να κρυφτούν; Δεν ξέρουν.Τούρκοι παντού. Αγρίμια. Δολοφονούν, βιάζουν. Κατακόκκινοι βαμμένοι από το αίμα των αθώων θυμάτων τους συνεχίζουν να σκοτώνουν όποιον βρουν στο διάβα τους. Η Χίος πεθαίνει… 30 Μαρτίου 1822.

Συνέχεια →

«Ἡ ζωή σου εἶναι πόλεμος»….

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡ ζωή σου εἶναι πόλεμος.
Ἡ γῆ σου εἶναι φρούριο καί χρέος σου ἡ Νίκη.
Μή μιλᾶς, νά σκέπτεσαι, ν΄ἀγαπᾶς, νά μήν πονᾶς.
Ἓνας εἶναι ὁ σκοπός σου, ὁ Πόλεμος.
Πολέμα γιά τά ἰδανικά σου, γιά τά Ἑλληνικά ἰδανικά τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. 
Πολέμα γιά τήν Μεγάλη Ἰδέα.
Ἂνδρες πού περπατοῦν στή ζωή εὐθυτενεῖς καί μέ γαλήνη, μαθημένοι νά πονοῦν χωρίς νά ὑποφέρουν, νά νικοῦν χωρίς νά θριαμβολογοῦν, νά νικῶνται χωρίς νά μοιρολογοῦν.
Συνέχεια →