Στὴν Ἴστρο εἶχα πάει πρὸ μερικῶν ἐτῶν, κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς ταξειδιοῦ μου στὸν Εὔξεινο Πόντο.
Ἦταν μία ἡμέρα ἡλιόλουστος, ἄν καὶ τὴν προηγουμένη, κατὰ τὰ λεγόμενα τῶν ξεναγῶν, τὸ χιόνι δὲν σταματοῦσε νὰ πέφτῃ. Ἦταν φαίνεται ἔτσι φτιαγμένη ἡ ἡμερα, πρὸ κειμένου νὰ ἀπολαύσουμε ἐμεῖς τὴν περιήγησι.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς μελέτες
Κλοπὴ Συμβόλων – Πεντάκτινος Ἀστὴρ ἤ Πεντάλφα
1. Ἡ κρατοῦσα ἀντίληψις.
Ἡ παρουσίασις τοῦ παραπλεύρως συμβόλου εἰς τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τῶν κατοικοῦντων τὴν χθόνα, ἐχεφρόνων, δὲν θὰ κομίση «γλαύκας εἰς Ἀθήνας» καὶ εἰς τὸ προφανὲς ἐρώτημα «γνωρίζετε τὸ σύμβολον τοῦτο;» ἡ ἀπάντησις θὰ εἶναι ἄμεσος «ναὶ· εἶναι ἡ πεντάλφα καὶ εἶναι ἑβραϊκὸν σύμβολον». Ἡ τοιαύτη ὀνομασία τοῦ συμβόλου ἐτυμολογεῖται ἐκ τῶν πέντε (5) Α τὰ ὁποία σχηματίζονται ἀρχομένων ἐκ τῶν πέντε (5) κορυφῶν τοῦ ἀστέρος.
Ὁ πεντάκτινος ἀστὴρ χαρακτηρίζεται ὡς Συνέχεια
Οἰκονομικὴ κρίσις. Ὀρισμός.
Οἰκονομικὴ Κρίσις – Ὁρισμὸς
Ὁ ὅρος τοῦτος εὑρίσκεται πλέον στὰ χείλη ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἀλλὰ καὶ τῶν Εὐρωπαίων. «Ἔχουμε οίκονομικὴκρίση» μᾶς λέγουν οἱ «ἁρμόδιοι».
Τί εἶναι ὅμως ἡ «οἰκονομία» καὶ διατὶ εὑρίσκεται εἰς «κρίσιν»;
Ὁρισμὸςτῆς «Οἰκονομίας»
Ἐκτιμᾶται ὅτι τὸ προνόμιον ὁρισμοῦ τῆςἐννοίας τῆς λέξεως «οἰκονομία» ἀνήκει εἰς ἐκείνους οἱ Συνέχεια
Ἦταν κάποτε ἕνα σχολεῖο…
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ὅταν πρωτοεῖδα αὐτὲς τὶς φωτογραφίες, θυμήθηκα τὶς περιγραφὲς τῆς μητέρας μου καὶ τοῦ πατέρα μου, γιὰ τὶς συνθῆκες τῶν σχολείων ποὺ ἐφοίτησαν. Τραγικές! Ὑποδομὲς ἀνύπαρκτες ἔως ἐπιβαρυντικές, γιὰ τὰ παιδιά.
Κι ὅμως…
Ἡ μητέρα μου, ἄν καὶ στὸ χωριό της ὑπῆρχε μόνον μία αἴθουσα, γιὰ περισσότερα ἀπὸ 150 παιδιά, ἐδήλωνε πὼς ἡ λαχτάρα της ἦταν νὰ μάθῃ γράμματα.
Μόλις ἐτελείωνε τὸ σχολεῖο, ἔτρεχε στὰ χωράφια, μὲ τὰ ἀδέλφια της, καὶ πάντα, μέσα στὸ ταγάρι, μαζὺ μὲ τὸ ψωμί, ἤ τὸ παξιμάδι, ἦταν καὶ τὸ τετράδιο ἤ τὸ βιβλίο.
Ἡ πραγματικὴ Μέρκελ.
Ἡ κάθε Μέρκελ, ὁ κάθε Σόμπλε, ὁ κάθε τέλος πάντων ἐμφανὴς ἤ ἀφανὴς ἡγέτης καὶ ἡγετίσκος τῆς Ὑφηλίου μας, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, δὲν ὑπηρετεῖ τὴν χώρα του καὶ τὸν λαό του ἀλλὰ τὸ ἴδιον συμφέρον καὶ τὸ Συνέχεια
Οἱ πέτρες «μιλοῦν» Ἑλληνικά
«…Ο Ινδοευρωπαίος είναι ένα παραϊστορικό κατασκεύασμα, που έχει γεμίσει χιλιάδες σελίδες και μπαινοβγαίνει στις βιβλιοθήκες, χωρίς, τελικά, να βοηθήσει, με την παρουσία του, στη λύση προβλημάτων που σχετίζονται με τις ατελείωτες συζητήσεις για την εθνογένεση, τις εθνικές γλώσσες, την κοιτίδα των πολιτισμών και τον επιμέρους χαρακτήρα των ευρωπαϊκών λαών…» Γ. Χουρμουζιάδης, τέως βουλευτής Κ.Κ.Ε.
Έχουμε επανειλημμένως εκφράσει την άποψή ότι η ελληνική γλώσσα είναι πολύ αρχαιότερη από όσο προσπαθούν κάποιοι, εθελημένα ή αθέλητα, και χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να μας κάνουν να πιστέψουμε.
Η πλειοψηφία της επιστημονικής-φιλολογικής και κυρίως γλωσσολογικής κοινότητας είτε στηριζόμενη σε κατασκευάσιμαπαραποιημένα στοιχεία, είτε χρησιμοποιώντας ακλόνητα «επιστημονικά» δόγματα (δεν ωθούν τα νέα παιδιά σε ελεύθερη – αμερόληπτη έρευνα και δεν δέχονται καμία άλλη άποψη αντίθετη προς την δική τους, αλλά αντιθέτως επιχειρούν να υποβαθμίσουν την όποια «παρασπονδία» από μέρους των εκκολαπτόμενων επιστημόνων) επιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα την κρατούσα παγιωμένη αντίληψη.
Δυστυχώς όμως γι αυτούς και ευτυχώς για εμάς υπάρχουν αναμφισβήτητα στοιχεία που εάν κάποιος μπει στην διαδικασία να ερευνήσει, θα του ξετυλίξουν ένα τεράστιο και όμορφο «παραμύθι» που φτάνει χιλιάδες χρόνια πριν…
Οι «πέτρες μιλούν» καταρρίπτοντας κάθε μύθο περί φοινικικής προέλευσης του αλφαβήτου μας. (Πληροφορίες από το βιβλίο του Χ. Λαγού «Ελληνική Γραφή»)
– Ελληνικά γράμματα σε αγγεία της Μήλου
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Συνέχεια



