Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τραπεζικὴ δικτατορία

Ἀγγελόπουλοι: οἰκογένεια παντὸς καιροῦ!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Θὰ θέσω μόνον ἕνα ἐρώτημα, ἀναφορικῶς μὲ τὸ παρακάτω κείμενον:

Ἡ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ  ἐδημιουργήθη σὲ μίαν περιοχὴ τῆς Ἑλλάδος, τὴν Ἐλευσίνα, ὅπου οὐσιαστικῶς ἐτελοῦντο πάσῃς φύσεως ἱερουργίες-μυστήρια στὴν ἀπωτάτη ἀρχαιότητα.  Αὐτὸ ἴσως σὲ κάποιους νὰ εἶναι γνωστό. Τὸ λιγότερον γνωστόν εἶναι ὅμως ἡ ἴδια ἡ περιοχή. Ἡ «ἱκανότης» αὐτοκαθάρσεώς της καὶ τὸ εἶδος τῶν τελετῶν ποὺ συνέβαιναν ἐκεῖ, διότι «κάτι» ἔλεγε. Κάτι  «ἔδιδε» στὸν συμμετέχοντα. 

Γιά ποιόν λόγο λοιπόν ἐπροτιμήθῃ ἡ Ἐλευσίνα; Μία περιοχὴ πανέμορφη, ἐν τελῶς παρθένος ἀπὸ κάθε παρέμβασι καὶ ὑψηλῶν «μυστηριωδῶν» ἐνεργειακῶν πεδίων; Τί προσπάθησαν νά ἀλλοιώσουν ὅλοι αὐτοί, καὶ οἱ Ἀγγελόπουλοι ἐπίσης, στό τοπίον τοῦ Θριασίου πεδίου; Καί τί κατάφεραν; Τελικῶς,  ἡ ἄγνοια ἢ ἡ Συνέχεια →

Ἡ Ἑλληνική «Χιροσίμα» τοῦ Αὐγούστου

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

Ιστορικού – ερευνητή

booksonthesites.blogspot.com

«Αυτοί που πρέπει
θα καθίσουν στο δείπνο.
Μόνον αυτοί και όχι οι άλλοι,
της συνομοταξίας του κτήνους.
Αυτοί που λιμοκτόνησαν
χωρίς να μάθουν ποτέ την αιτία.
Αυτοί που σφαγιάστηκαν
και Συνέχεια →

Γιατί χρεωκόπησε ἡ δημοκρατία;

ἀπὸ τὸν/τὴν

9

Εἶχα μίαν συζήτησι ἐχθὲς μὲ τὸν Θεῖο Διδάσκαλο, ἀκριβῶς γιὰ τὸ θέμα τοῦ τίτλου.

Ὁ ὁποῖος μὲ τὴν σειρά του μοῦ μετέφερε τὶς δικές του συζητήσεις μὲ κάποιους φίλους του οἰκονομολόγους, ὑψηλόβαθμους τραπεζικοὺς καὶ πρόσωπα ποὺ κατέχουν διευθυντικὲς θέσεις σὲ διαφόρους ὀργανισμούς καὶ Συνέχεια →

Ἑλλὰς Ὥρα Μηδέν

ἀπὸ τὸν/τὴν

7

 Τὰ ὅσα περιγράφονται εἰς τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ εἶναι, ἄνευ διαθέσεως συνωμοσιολογίας ἤ ὑπερβολῶν, ἀποκυήματα ἐγκεφάλου καταχθονίου, σκοτεινοῦ καὶ ἐρεβώδους, μὲ ἀποκλειστικὸν στόχον τὴν κατεδάφησιν τοῦ ἑλληνικοῦ παραγωγικοῦ ἱστοῦ καὶ τὴν πλήρη διάλυσιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἡ Ἑλλὰς τοῦ μηδενικοῦ σχεδὸν ἐξωτερικοῦ χρέους τὸ 1974 καὶ τῆς ἰσχυρᾶς παραγωγικότητος, κατήντησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦ σήμερον, ἥτις ἐλάχιστα παράγει, εἰσάγει δὲ τὰ πάντα, ἀκόμα καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἐξάγῃ, ζῶσα ἀποκλειστικῶς διὰ τοῦ δανεισμοῦ. Μόνον σατανικὸς ἐγκέφαλος ἐκτὸς τῆς χώρας αὐτῆς ἀσφαλῶς, ἦτο δυνατὸν νὰ συλλάβῃ τὸ σχέδιον τοῦτο τῆς οἰκονομικῆς διαλύσεως, τὸ γνωστὸν ὡς ‘πανωτόκια’, ἔννοια ἡ ὁποῖα παραμένει εἰσέτι ἀσαφὴς εἰς τοὺς πολλοὺς διότι εἶναι ἀδιανόητον πῶς (ν)τροπολογία ὀλίγων λέξεων ἐντὸς ἀσχέτου νόμου καὶ μία ἀπόφασις τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς ἦσαν δυνατὸν νὰ ἐπιφέρουν μίαν Συνέχεια →

«Ἐγκὼ ὅλο ῥατσισμὸ βλέπω ἐντῶ…»

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

Κι ἐγὼ ὅλο ῥατσισμὸ καὶ φασισμὸ καὶ τέλος πάντων ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς διακρίσεις, βλέπω νὰ συμβαίνουν εἰς βάρος μας ἐδῶ καὶ δεκαετίες. Καὶ ἐπιμένω, ὄχι ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, ἀλλὰ ἐδῶ καὶ πάρα πολλὲς δεκαετίες.
Πότε ἀκριβῶς καταφέραμε νά βροῦμε τό δίκαιόν μας ἤ τήν ἰσορροπία μας σάν κοινωνία;
Ἐδῶ ἀκόμη καὶ τὸν Γέρο μας τὸν κατεδίκασαν σὲ φυλάκισι, κάποιες κλίκες, γνωστὲς κι ἄγνωστες, ποὺ τοῦ «χρωστοῦσαν» τιμωρία γιὰ τοὺς ἀγῶνες του. Σέ ἐμάς, πού δέν εἴμαστε Κολοκοτρώνηδες, καί δέν ἔχουν τόν φόβο μας, θά κολλοῦσαν;

Συνέχεια →

Ὁ φασίστας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Εἶχα πάντα τὴν μεγάλη ἀπορία γιὰ τὸ τὶ εἶναι φασισμός.
Οὐσιαστικῶς ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἔννοια ἀλλὰ δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὸ πῶς τὴν ἀντιλαμβάνονται οἱ γύρω μου. 
Κι ἀκριβῶς ἐδῶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα κοινωνικὰ προβλήματα τῆς ἐποχῆς μας. Ἡ ἀδυναμία τῆς ἐπισκέψως ὀνομάτων. 
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα, ἀρχὴ ἐπικοινωνίας, ὄχι σοφίας, διότι αὐτὴν τὴν χάσαμε, εἶναι ἡ κοινὴ ἐπίσκεψις ὀνομάτων. 

Συνέχεια →