Ἱερὰ Ἁρμονία τῶν Μινωϊτῶν

Τὰ δίσεκτα ἁρμονικὰ μινωϊκὰ χρόνια

Μὲ τὴν τελεία ἐναλλαγὴ στοὺς μῆνες, μὲ ἀπόλυτο ἁρμονία ποὺ δὲν ἐπετεύχθη ἀκόμη καὶ σήμερα, ἐβάδιζαν οἱ Μινωΐτες στὰ δίσεκτα ἱερὰ χρόνια καὶ ὄχι μόνον, σὲ ἕναν τέλειο ὑπολογισμὸ τοῦ χρόνου.

Στὰ κανονικὰ χρόνια ὁ Φεβρουάριος εἶχε 29 ἡμέρες καὶ στὰ δίσεκτα 30. Τότε ἡ ἐναλλαγὴ τῶν μηνῶν ἦταν συμμετρικὴ καὶ ἄρα ἁρμονική. Ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ἦταν αὐτὴ γιὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ἕνα ἔτος ἱερό.

Θὰ μποροῦσε αὐτὴ ἡ ἁρμονία νὰ ὑπάρχῃ καὶ σήμερα στὸ Γρηγοριανὸ ἡμερολόγιο, ὅμως μία ἐσκεμμένη στρέβλωσις τὸ ἀποτρέπει. Ὁ Φεβρουάριος ᾠρίσθη στὶς 28 καὶ 29 ἡμέρες καὶ ἡ ἡμέρα ποὺ ἐχάθη ἐδόθη στὸν Αὔγουστο. Ἔτσι οὐδὲ μιά χρονιὰ ἔχει ἁρμονία. Διέδωσαν ἐπίσης ὅτι τὰ δίσεκτα εἶναι γρουσούζικα καὶ ἔτσι ἡσύχασαν ἀπὸ τὶς ἀρχαῖες ἐπιδράσεις!

Ἡ πληροφορία βγαίνει ἀβίαστα ἀπὸ τὸν δίσκο τῆς Φαιστοῦ καὶ εἶναι δεῖγμα ἑνὸς ἀφάνταστα προηγμένου πολιτισμοῦ, ποὺ ἐμεῖς μόνο νὰ ὑποψιασθοῦμε μποροῦμε.

Ἁρμονία καὶ στὰ κοσμήματα

Δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἁπλᾶ μία ὄμορφη κατασκευή! Ἔπρεπε νὰ ὑπακούῃ σὲ κώδικες μὲ σημασία! Τὸ ἄνθος – ῥόδαξ μὲ τὰ 16 ἐξωτερικὰ φύλλα ἦταν Οὐράνιος! Ἀμέσως μετὰ 15 φύλλα (3Χ5), ποὺ ὑπερθετικὰ γεννᾶ τὸ Φῶς καὶ προσδοκᾶ τὴν ἐπαφὴ μὲ τὸ θεῖο! Ἀκολουθοῦν τὰ 12 φύλλα τῆς ἰσοῤῤοπίας καὶ προστασίας! Μετὰ τὰ 8 φύλλα τῆς ἀτελειώτου ἐνεργείας καὶ τέλος ἡ τετρακτύς!

Εἶναι ἕνα ἐρώτημα, τὸ ἐὰν οἱ ἀρχαῖοι εἶχαν βασίμους λόγους νὰ τὰ κάνουν ὅλα αὐτά! Ἐὰν ὑπακούοντας σὲ μία γενικοτέρα ἁρμονία, ἐπετύγχαναν κάτι! Ἐὰν ἔτσι ἐξευμένιζαν δυνάμεις, ποὺ σίγουρα ἐὰν ὑπάρχουν, εἶναι πολὺ ῞ᾡργισμένες σήμερα!

Τσίντσιφος Ἀστέριος





Δὲν εἶναι πλέον τόσο καλὰ τὰ …διαμάντια!!!

Κατ’ ἀρχὰς θὰ σᾶς πῶ μίαν ἱστορία, ποὺ μοῦ τὴν διηγήθη φίλος, πρὸ μερικῶν μηνῶν.
Ὁ φίλος αὐτὸς ἔζησε ἀρκετὰ χρόνια σὲ χῶρες τοῦ ἐξωτερικοῦ, λόγῳ ἐπαγγελματικῶν του ὑποχρεώσεων. Καὶ στὴν Ἀφρικὴ καὶ στὴν Ἀσία λοιπὸν εἶχε παραμείνη γιὰ μεγάλα χρονικὰ διαστήματα, ὡς ὑψηλόβαθμος ὑπάλληλος ἐμπορικῆς ἐπιχειρήσεως. Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἡ ἐργασία του σχετίζετο, κατὰ κύριον λόγο, μὲ τὴν διακίνησιν τέτοιων «ἀγαθῶν», ἦλθε πολλὲς φορὲς σὲ ἐπαφὴ μὲ τὰ «κεντρικὰ» τῶν βασικῶν διακινητῶν.
Συνέχεια





Ἱστορικὴ ἀποκατάστασις γιὰ τὸ «Ἔψιλον»!!

Μινωϊκὸ Ἔψιλον

Τέσσερις ἀπολήξεις ἐπάνω καὶ τέσσερεις κάτω! Ὅτι ἐπάνω καὶ κάτω! Ἡ Ἑρμητικὴ φιλοσοφία στὰ χρόνια τῶν Μινωϊτῶν! Ἡ ἀντίληψις τῆς ἀπολύτου συμμετρίας καὶ ἀναλογίας, ἀνάμεσα στὸ ἐπουράνιο καὶ τὸ χθόνιο! Αὐτὸ ποὺ ἐξέφραζε ἡ ἐπουρανία, ἀλλὰ καὶ χθονία Ῥέα!
Συνέχεια





Δίσκος Φαιστοῦ, νομισματολογία καὶ ἀποκαλύψεις (συνέχεια κι ἐμβάθυνσις – β)

«Ἐμβαθύνοντας στὸν Δίσκο τῆς Φαιστοῦ», θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ὁ σημερινός μας τίτλος, ἀλλὰ τελικῶς ἀπεφάσισα νὰ χρησιμοποιήσω τὸν παραπάνω, ἀπολύτως σχετιζόμενον, μὲ τὸν Ἀστέριο Τσίντσιφο τίτλο, γιὰ νὰ εἶναι ἐμφανὴς ἡ συνέχεια (καὶ ἐμβάθυνσις) τῆς ἐρεύνης του.
Γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ λοιπόν, μὲ τὸν δικό του, τὸν «μαγικὸ τρόπο», ὁ Ἀστέριος Τσίντσιφος μᾶς «ἀπογειώνει» καὶ μᾶς μεταφέρει σὲ ἕναν ἄλλον κόσμο. Τὸν κόσμο τῆςἀληθοῦς  Γνώσεως.
Συνέχεια





Ἱερὰ (καὶ ἄγνωστος) Βισαλτία

Εἰσαγωγὴ στὴν πραγματικὴ Ἱστορία

Μίαν φορὰ κι ἕναν καιρό, ὅταν ἡ πρώτη γῆ ἐξεπήδησε ἀπὸ τοὺς ὠκεανούς, αὐτὴ ἦταν ἡ σημερινὴ πραγματικὴ Μακεδονία. Ἀπὸ τὴν διαδικασία λοιπὸν τοῦ τεκτονισμοῦ ἀνεδύθη ἡ Πελαγονικὴ μάζα (σύχρονος ὀνομασία), πού, κατ’ ἐπέκταση ἐκάλυψε ὅλην τὴν ἀρχικὴ Ἑλλάδα. Ἐπρόκειτο γιὰ μίαν ἑνιαία ἠπειρωτικὴ χώρα, ἀπὸ τὸν Αἷμο ἔως τὴν Κρήτη καὶ τὸ Ἰόνιον’Πέλαγος ἔως τὴν Μικρᾶ Ἀσία. Ὀμφαλὸς αὐτῆς τῆς γῆς ὑπῆρξε ἡ Μακεδονία.
Συνέχεια





Ἑλλὰς Μακεδονία

Εἶναι σὲ ὅλους γνωστό, ὅτι οἱ Σάρδεις τῆς Λυδίας ἀπηλευθερώθησαν ἀπὸ τὸν ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ τὸν ΜΑΚΕΔΟΝΑ. Ἀπὸ τότε πῆρε χαρακτήρα ἡ πόλις καὶ οὐδέποτε τὸν ἔχασε, ἕως καὶ τὰ ῥωμαϊκὰ χρόνια ποὺ ἐκόπη αὐτὸ τὸ νόμισμα.

Συνέχεια